Το Ιατρικό και Νοσηλευτικό Προσωπικό του νοσοκομείου μας

Σε μια κοινωνία που οι ηθικές αξίες, είναι πλέον ανύπαρκτες και έχουν αλωθεί από το σάπιο πολιτικό σύστημα, που τείνει να καθιερωθούν δυστυχώς, ως έθιμο στον ορίζοντα του Ελλαδικού Χώρου, τα φακελάκια, μετονομαζόμενα άλλοτε ως μίζες, λαδώματα, προμήθειες, ποσοστά, και όλα τα σχετικά παρεμφερή που κοσμούν παρόμοιες εκφράσεις, προφανώς για να προσδιορίζουν οι ηγετίσκοι κλεπτοκράτες το οικονομικό μέγεθος.

Κατά διαστήματα είχα διαπιστώσει από τον τοπικό τύπο αλλά και εγώ προσωπικά από τους οικείους μου, τους ασθενείς, ότι οι υπηρεσίες του «Επαρχιακού» Νοσοκομείου Ρόδου που το προορίζουν για «κέντρο υγείας», ήταν άθλιες και ανύπαρκτες και ότι έχουν περιέλθει σε πλήρη διάλυση καθότι τα βασικά φαρμακευτικά υλικά δεν υπάρχουν εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης, υποχρεώνοντας, τους νοσηλευόμενους να τα αγοράζουν, προκειμένου να τα χρησιμοποιήσουν κατά την διάρκεια της νοσηλείας τους!!! Αν είναι δυνατόν!!!

‘Έτσι, οι νοσηλευόμενοι ασθενείς, ανεξαρτήτου ηλικίας, έχουν αφεθεί πλέον στο έλεος της τύχης τους και με την επίκληση των Αγίων, παρακαλούν όπως οι υπηρεσίες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού να είναι σε ανεκτά όρια προς διασφάλιση της κλονισμένης υγείας τους και στηρίζουν τις ελπίδες τους, στον ανθρώπινο παράγοντα της ιατρικής συνείδησης.

Mέσα σ΄αυτό τον κοινωνικό ορυμαγδό, μέσα σ’ αυτόν τον κυκεώνα, μέσα σ΄ αυτή την «μαυρίλα» της κοινωνικής απαξίωσης, «ξεπηδάνε» εστίες ελπίδας από ορισμένους συμπολίτες μας και θα πρέπει, vα επιβραβεύονται οι θεάρεστες πράξεις των συνανθρώπων μας, που αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση, καθότι η προσφορά τους είναι αξιόλογη και κοσμούν το ιατρικό λειτούργημα που υπηρετούν.

Αναλογίζοντας την πλήρη κοινωνική απαισιοδοξία και μ’ αυτές τις «μαύρες» σκέψεις, υποχρεώθηκε δυστυχώς, η θυγατέρα μου, να νοσηλευθεί, στην β’ χειρουργική πτέρυγα του νοσοκομείου μας, καθότι δεν υπήρχαν τα οικονομικά μέσα για να μεταφερθεί σε νοσοκομειακές μονάδες που περιθάλπτονται οι πολιτικοί απατεώνες, όπως θα έκαναν ορισμένοι σάπιοι του πολιτικού συστήματος, που θα ναύλωναν ακόμα και αεροπλάνο!!!

Παρόλο τον συγκρατημένο φόβο που με είχε κυριεύσει, έμεινα άφωνος και με εξέπληξε το γεγονός ότι η φροντίδα των θεραπόντων ιατρών κατά την περιεγχειρητική και την μετεγχειρητική περίοδο αλλά και καθόλη την διάρκεια της νοσηλείας, ήταν αμέριστοι από ηθικής και ψυχολογικής συμπαράστασης και κατόρθωσαν τα ακατόρθωτα, επιτέλεσαν έναν Ηράκλειο Άθλο με ελλιπή βασικό ιατρικό εξοπλισμό.

Αισθάνομαι, την υποχρέωση που απορρέει από το συναίσθημα της αγάπης και της εκτίμησης, να ευχαριστήσω, από τα βάθη της ψυχής μου, ανθρώπινα και ταπεινά, τους ιατρούς, νευροχειρούργους κ.κ. Μακρή Δημήτριο, Μακρή Διονύσιο και Στάγκα Στέργο, τους αναισθησιολόγους κ.κ. Κεραμάρη και Καραγιάννη ως και τους λοιπούς ιατρούς που ευρίσκονταν στο χειρουργείο, οι οποίοι πράγματι επιτέλεσαν το υπέρτατο καθήκον τους, αλληλέγγυοι, με αυταπάρνηση και με υπευθυνότητα φρόντισαν να αναστηλωθεί η υγεία της ασθενούς.

Εκφράζω την απόλυτη εμπιστοσύνη μου στο προαναφερόμενο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και αισθάνομαι υπερήφανος που οι διάκονοι της ιατρικής επιστήμης, κοσμούν τον Ιατρικό Σύλλογο Ρόδου και γενικότερα της χειμαζόμενης Ροδιακής μας Κοινωνίας, διότι με το άριστο ήθος τους, με τις άρτιες γνώσεις της ιατρικής τους επιστήμης, και με τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρουν σε ανώνυμο ή επώνυμο ασθενή, απαλύνουν τον πόνο των συνανθρώπων τους, σε μια δύσκολη περίοδο που οι προδότες του Ελληνικού Εθνους κατέλυσαν τα πάντα ακόμα και την ίδια την ύπαρξη των συνανθρώπων μας.

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω, το νοσηλευτικό προσωπικό της β΄χειρουργικής, κ.κ. Κρητικάκη Αικατερίνη, Διακάκη Δροσούλα, Χινέλη Ιωάννη, Μαραγκάκη Ελένη, Παπανικολάου Χρυσάνθη, Αγγελάκη Αθανασία, Ταμπουνιάρη Μιχαλίτσα, Μάστορα Φωτεινή, Μπαξεβάνη Ελισάβετ, Σαή Ειρήνη, και τον φυσιοθεραπευτή κ. Σπύρο Τσάλα, ως και τις νεοφώτιστες Χατζησάββα Τσαμπίκα, Σπυροπούλου Μαρία, οι οποίοι ήταν αξιόμαχοι και πάντοτε με το χαμόγελο της ελπίδας, που ανέβλυζε μέσα από τις καρδιές τους, άσχετα αν η πολιτεία, τους κατέστρεψε την εντιμότητα της διαβίωσής τους, και κάνουν τα μέγιστα για να απαλύνουν τον ψυχοσωματικό πόνο των ασθενών και το κρεβάτι του πόνου το μετατρέπουν σε μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας, καθότι το ήθος και ύφος των νοσηλευτών «καθρεπτίζεται» μέσα από το πρόσωπό τους με ευδιαθεσία και με ανθρωπιά, σκορπίζοντας την θετικότητά τους, που είναι απαραίτητη για την ψυχική τόνωση των ασθενών τους.

Με τις θεάρεστες πράξεις τους, απέδειξαν οι επιφανείς επιστήμονες και οι νοσηλευτές, ότι όλοι οι πολίτες, έχουν τα ίδια και ίσα δικαιώματα στην υγεία, ανεξάρτητης οικονομικής επιφάνειας και αποτελεί προσόν για τους λειτουργούς που διακονούν την ιατρική και που τους χαρακτηρίζει, η απλότητα η σεμνότητα, η εντιμότητα, η συνέπεια και το ήθος.

Σέβομαι τους ανθρώπους που μάχονται σε οποιοδήποτε μετερίζι και αν ευρίσκονται που με την αγαστή εργατικότητα φροντίζουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Εκφράζω τον αποτροπιασμό μου για τα τεκταινόμενα που συμβαίνουν στον Ελλαδικό Χώρο, με αποτέλεσμα να καλπάζει η ασέβεια μου και η δυσαρέσκεια μου προς τους πολιτικούς εγκληματίες που καταπατούν οποιαδήποτε έννοια δικαίου που μεταξύ άλλων αφορά και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Σας ευχαριστώ
Ζήφιας Ελευθέριος του Σταύρου
Συνταξιούχος του Υπουργείου Δικαιοσύνης