Η παρουσίαση του βιβλίου  «Ταξίδι Μέλιτος» του Μίμη Ανδρουλάκη στη Ρόδο

Της Μαίρης Παπανδρέου


Τη Δευτέρα 13 Ιουνίου, στη Νέα Πτέρυγα του Νεστοριδείου Μελάθρου, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Ταξίδι Μέλιτος» του Μίμη Ανδρουλάκη. Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Δήμος Ρόδου (Αντιδημαρχία Πολιτισμού), σε συνεργασία με το Διεθνές Κέντρο Συγγραφέων και Μεταφραστών Ρόδου και οι εκδόσεις ‘Πατάκη’.

Ο Αντιδήμαρχος για τα Πολιτιστικά Τέρης Χατζηιωάννου, απεύθυνε θερμό κι ευγενικό καλωσόρισμα προς τους παρουσιαστές του βιβλίου «Ταξίδι Μέλιτος» του Μίμη Ανδρουλάκη  και χαρακτήρισε το ιστορικό μυθιστόρημα «…υπέροχο βιβλίο που ζωντανεύει μια ιστορική περίοδο με μοναδικό τρόπο, οξυδερκή» και «φανερώνει πλούσια γνώση της ιστορίας, που καταθέτει με ακρίβεια και χάρη».  Ευχαρίστησε τους ομιλητές, τον συγγραφέα και όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, η οποία θα συμπεριληφθεί στο φάκελλο που θα υποβληθεί για την  ανακήρυξη της Ρόδου «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας».

H Φιλόλογος και Υπεύθυνη του Κ.Σ.Μ.Ρόδου Νάνσυ Τρυποσκούφη, καλωσόρισε θερμά τους ομιλητές και τους καλεσμένους, τονίζοντας ότι «είναι τιμή και χαρά να φιλοξενούμε τον γνωστό συγγραφέα και πολιτικό Μίμη Ανδρουλάκη, για την παρουσίαση του ιστορικού μυθιστορήματός του, που αποκαλύπτει ανθρώπινες και άγνωστες πτυχές, μιάς από τις κορυφαίες προσωπικότητες με παγκόσμια ακτινοβολία» τον Ελευθέριο Βενιζέλο, «με το ασίγαστο πάθος για τα ιδεώδη».

Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής-Βουλευτής Δωδεκανήσου Καθηγητής Δημήτρης Κρεμαστινός, μίλησε για το «ύφος, το ήθος και τη γνώση» τόσο του συγγραφέα Μίμη Ανδρουλάκη, όσο την προσωπικότητα και την οξυδέρκεια του Βενιζέλου, και πως «επηρέασε τον λαό» κι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα πολιτικά δρώμενα, όχι μόνον της Ελλάδας και των Βαλκανίων, αλλά και όλης της Ευρώπης. Αναφέρθηκε σε χαρακτηριστικά αποσπάσματα του βιβλίου «Ταξίδι Μέλιτος» του Μίμη Ανδρουλάκη.

Ο Δήμαρχος Φώτης Χατζηδιάκος, καθήλωσε με τις ιστορικές του αναφορές, και τον καθοριστικό ρόλο του Βενιζέλου στο ‘διπλασιασμό’ της Ελληνικής επικράτειας, καθώς έπαιξε «πρωταγωνιστικό και καθοριστικό ρόλο μέσα στο πλαίσιο μιας κρίσιμης περιόδου της ελληνικής και ευρωπαϊκής ιστορίας».
Υπογράμμισε την αντικειμενική κρίση του Βενιζέλου», την «διεθνή ακτινοβολία του», που «υπερέβαλε τις χρονικές διαστάσεις της εποχής που έζησε και πραγματοποίησε το έργο του.» Καλωσόρισε τον Μίμη Ανδρουλάκη και τον χαρακτήρισε «αντισυμβατικό, οξυδερκή και πάντα επίκαιρο», που «συμμετέχει ενεργά και πρωταγωνιστεί στα ιστορικά και πολιτικά γεγονότα της εποχής του και της Ελλάδας». Αναφέρθηκε σε σταθμούς της πολυτάραχης και πολύπλευρης ζωής του συγγραφέα. Ανέλυσε σαν ιστορικός ερευνητής το ιστορικό μυθιστόρημα του Ανδρουλάκη λέγοντας: «Το βιβλίο κινείται σε τρεις άξονες: το Ιστορικό, το Πολιτικό και το Προσωπικό πλαίσιο, που συνδέονται με την προσωπική διαδρομή του Ελευθερίου Βενιζέλου με την πολιτική ζωή της χώρας μας.» 

Συνόψισε τα «ιστορικά γεγονότα, τις κρίσιμες περιόδους, που βίωσε η χώρα μας: Επαναστάσεις, ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 που καταρράκωσε τη χώρα, Γουδί 1909, Βαλκανικοί Πόλεμοι, 1ος Παγκόσμιος, Μικρασιατική Καταστροφή, κινήματα, διπλωματικές συνθήκες», δίνοντας με εύπεπτο τρόπο ένα μάθημα αντικειμενικής ιστορίας πανεπιστημιακού επιπέδου. Χαρακτήρισε  τον Βενιζέλο: «Άνθρωπο της δράσης που δεν σαγηνεύεται πολιτικά και διανοητικά από την υποθετική ιστορία και μεθύστερη συγκριτική ανάλυση.»

Χαρακτήρισε τον συγγραφέα «Κρής Κρητών» καθώς αναφέρθηκε στην Κρητική Επανάσταση, συμπληρώνοντας και αιτιολογώντας: «…η αντιστροφή της μοίρας (του Βενιζέλου) σφραγίζεται από τρία σημαδιακά γεγονότα: τη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου…την απόπειρα στη Λιόν –όταν πυροβόλησαν Έλληνες αξιωματικοί του Ναυτικού τον τροπαιούχο της Συνθήκης των Σεβρών – και τέλος το «δάγκωμα της μαϊμούς», που σκότωσε τον βασιλιά Αλέξανδρο.» Ανέφερε επίσης το πλήθος των «προσωπικοτήτων που είχαν άμεση σχέση με τον Βενιζέλο», πολιτικούς, διπλωμάτες, αρχηγούς κρατών, ανθρώπους του πνεύματος». Έδωσε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο, όπως: «Ο Βενιζέλος μια γυναίκα αγάπησε στη ζωή του, τη μακαρίτισσα σύζυγό του και δεν θα υπάρξει άλλη.» Χαρακτηριστική η διατύπωση του Βενιζέλου προς την Έλενα: «Το θηλυκό πρόσωπο του έρωτα στην Κρήτη, Ελενάκι, είναι οι νέες κι όμορφες μαυροφορεμένες γυναίκες κι ήταν πολλές με τόσες επαναστάσεις, πολέμους κι επιδημίες». Διευκρίνισε επίσης ότι ο Βενιζέλος «αναγνωρίζει τα λάθη του, αναθεωρεί τις απόψεις όποτε οι εξελίξεις επέβαλαν αλλαγή στρατηγικής. Έχει την ευελιξία και την ευφυΐα, τη διορατικότητα και τη γενναιότητα να τσαλακώνει την εικόνα του, να εκτεθεί, να πληγωθεί, να διακινδυνεύσει αρκεί να ωφελούσε την πατρίδα». Συναρπαστική η παρουσίαση του Δημάρχου, που προδιαθέτει τον αναγνώστη για το συναρπαστικό ιστορική μυθιστόρημα «Ταξίδι Μέλιτος» του Μίμη Ανδρουλάκη.

Η γνωστή πολυγραφότατη Ροδίτισσα συγγραφέας Τίτσα Πιπίνου, χαρακτήρισε το ιστορικό μυθιστόρημα «ευφυές» και για τον Βενιζέλο είπε:  «…ίσως ο πιο μεγάλος, ο πιο διορατικός πολιτικός που έβγαλε η χώρα τα τελευταία εκατό και πλέον χρόνια», «…γιατί οι αναταράξεις από την πολιτική του συνεχίζουν και σήμερα όπως οι κύκλοι που προκαλεί το βότσαλο σε λιμνάζοντα νερά.» «Στο ‘Ταξίδι του Μέλιτος’ όμως, ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν είναι σύμβολο, δεν είναι ούτε απόμακρος αλλά αναδύεται ανθρώπινος, ζεστός, σαρκικός, τρυφερός με την νέα νύφη του, παραδομένο στην χαλαρότητα, την πολυτέλεια και στην νωχέλεια των διακοπών καθώς διασχίζει τον Ατλαντικό προς την Αμερική, να κάνει ατέλειωτους συχνά παιγνιώδεις διαλόγους με τους επιφανείς συνταξιδιώτες του και τη σύζυγό του και μέσα από μικρές σκηνές αναίτιας ζήλιας και κτητικότητας από τη μεριά της.»

Η συγγραφέας Τίτσα Πιπίνου, ‘έδεσε’ τη λογοτεχνική έκφραση με την ιστορική πραγματικότητα, δίνοντας με μοναδικό τρόπο την ιστορία του τόπου μας, καθώς περιγράφει: «…παραμένει ο Μεγάλος Κρητικός, τίποτα λιγότερο από αυτό. Οι σκέψεις του είναι πάντα στραμμένες στην Ελλάδα..» και ότι ο Βενιζέλος «παραμένει το ίδιο ισχυρός, λαμπερός, οξυδερκής». «Ο Μίμης Ανδρουλάκης, τέμνει τη ζωή του πολιτικού κάθετα και μιλά για το διάστημα του γαμήλιου ταξιδιού του με τη σύζυγό του.» Διευκρίνισε επίσης ότι  δεν είναι «…μία στείρα βιογραφία, αλλά μέσα από τα θαυμαστά μάτια της συζύγου και των συνταξιδιωτών του και όσα ομολογεί ο ίδιος. Και η ιστορία όσων συνέβησαν τότε στο προσκήνιο αλλά και στο παρασκηνιακά, κυρίως παρασκηνιακά, με πλήθος από μικρές σπαρταριστές και άγνωστες λεπτομέρειες.

Συμμαχίες, προδοσίες, συνομωσίες σε έναν  διαρκώς μεταβαλλόμενο ευρωπαϊκό χάρτη συμμαχιών, συρράξεων και ανακατατάξεων.» Αναφέρθηκε επίσης στις δύσκολες εκείνες ιστορικές περιόδους, για την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη και για τους ‘εξωτερικούς και εσωτερικούς κινδύνους’. Μίλησε επίσης, τη «γενέτειρά (του Βενιζέλου) την Κρήτη εκρηκτικό πολιτικό περιβάλλον και έγινε ταυτόχρονα και η μοίρα της χώρας.» «Έτσι ο Βενιζέλος, από την επανάσταση της Θερίσου, αυτός και κανένας άλλος από τους πρωτεργάτες της, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των πολιτικών εξελίξεων της Ελλάδας, τόσο όσο χρειάστηκε για να την διπλασιάσει.»

Η Τίτσα Πιπίνου, έδωσε με ιδιαίτερα συναρπαστικό τρόπο τη ζωή του Βενιζέλου, όπως την περιγράφει στο βιβλίο του ο Μίμης Ανδρουλάκης, και είπε για τον χαρακτήρα του Βενιζέλου: «…δεν θα επιτρέψει στις ματαιώσεις και την απογοήτευση να τον καταβάλουν και ανασυντάσσεται.» «Ευέλικτος, οξυδερκής, παμπόνηρος, ελισσόταν στη διεθνή διπλωματία πετυχαίνοντας όσα δεν είχαν πετύχει όλοι μαζί μετά τον απελευθερωτικό Αγώνα του 1821.» Ανέφερε επίσης, ότι «η μετάφραση του Βενιζέλου ‘Των Ιστοριών’ του Θουκυδίδη στα νέα ελληνικά, θεωρείται μέχρι σήμερα μνημειώδης και αξεπέραστη.» Ολοκλήρωσε την παρουσίασή της λέγοντας: «Ο Μίμης Ανδρουλάκης δεν είναι ιστορικός, ωστόσο έγραψε ένα πλήρες, διεισδυτικό ιστορικό μυθιστόρημα που φωτίζει από μια άλλη σκοπιά την ζωή αλλά και τις πολιτικές επιλογές και την πορεία του μεγάλου πολιτικού που ίσως δεν πρέπει να μείνει μακριά από την παρατήρηση όσων ασχολούνται συστηματικά και επιστημονικά με την νοτερή ιστορία.».

Ακολούθησε πολύωρος διάλογος του Μίμηανδρουλάκη με τους παριστάμενους. Πνευματώδης και χειμαρρώδης ο Κρητικός συγγραφέας δεν παρέλειψε να τους αφιερώσει αυτοσχέδιες σκωπτικές μαντινάδες, μίλησε απερίφραστα για τη ζωή του, για τον «αιώνιο, μεγάλο έρωτα και κρυφό» του Βενιζέλου. Απολαυστικός, και κάθε άλλο παρά ‘λακωνικός’, συγκίνησε τους Ροδίτες καθώς αναφέρθηκε με λεπτομέρειες και για τη συνοδεία των Ροδιτών στο τελευταίο ταξίδι του Βενιζέλου, καταλήγοντας: «Ο Βενιζέλος, τοποθέτησε την Ελλάδα, στο τραπέζι των Νικητών».