Ζήτημα οξυδέρκειας

Γράφει ο Αντώνιος Ν. Βενέτης

Κύριε διευθυντά,
Εις τινα τηλεοπτικόν δίαυλον, γυνή δημοσιογράφος απέτισε φόρον τιμής εις την οξυδέρκειαν του πρωθυπουργού, ο οποίος, μετά εξάμηνον, απέλυσε τον τότε υπουργόν Οικονομικών, ως, προφανώς, ακατάλληλον διά το υπουργείο το οποίο του ενεπιστεύθη ο ίδιος.

Θα διέκρινε τον πρωθυπουργό η οξυδέρκεια, εφόσον δεν διόριζε, σε μια τόσο υπεύθυνη θέση, ένα τόσο –κατά τη δημοσιογράφο– ακατάλληλο πρόσωπο.

Έτσι κατά το λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη συνώνυμο του οξυδερκούς είναι ο ενορατικός, αυτός ο οποίος διαβλέπει τις ικανότητες άλλου προσώπου χωρίς να προσφύγει σε ενδιάμεσες καταστάσεις, όπως να τον δοκιμάσει πρώτα, και οξύς είναι αυτός ο οποίος χαρακτηρίζεται από μεγάλη αντιληπτική ικανότητα, πάντα κατά τον Γ. Μπαμπινιώτη.

Έτσι λοιπόν ο διορισμός ενός ακατάλληλου προσώπου, από εκείνον ο οποίος έχει την ευθύνη του διορισμού, σημαίνει ότι ούτος στερείται τουλάχιστον του χαρακτηρισμού του οξυδερκούς.