Η ΔΕΥΑΡ μπορεί και πρέπει να δραστηριοποιηθεί στον τομέα εμφιάλωσης και εμπορίας νερού

Γράφει ο
Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Στην Ελλάδα αλλά και στη Ρόδο εκατοντάδες εταιρείες επιχειρήσεις, δραστηριοποιούνται με επιτυχία στον τομέα εμφιάλωσης και εμπορίας του νερού, με πολύ καλά οικονομικά αποτελέσματα.

Η Δημοτική Επιχείρηση Υδρευσης του Δήμου Ροδίων η ΔΕΥΑΡ νομίζω ότι μπορεί και πρέπει για λόγους οικονομικούς, αλλά και κυρίως για λόγους ανάπτυξης και απασχόλησης ειδικών εργαζομένων και την αξιοποίηση τοπικών επιστημόνων, αλλά και εξυπηρέτησης του μεγάλου αριθμού των καταναλωτών κυρίως το καλοκαίρι, που η κατανάλωση είναι πολύ μεγάλη, να προχωρήσει συστηματικά και μεθοδικά στην αξιοποίηση του νερού που συγκεντρώνει και διαθέτει μέσω της βιομηχανοποίησης-εμφιάλωσης και εμπορίας, αφού διαθέτει όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις.

Η ΔΕΥΑΡ, υπεύθυνη σε όλο το νησί της Ρόδου αλλά και με αποκλειστικότητα διαχείριση του νερού, δηλαδή του συστήματος ύδρευσης, αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα που οφείλονται κυρίως στη μη είσπραξη εγκαίρως και εξ ολοκλήρου των λογαριασμών του νερού και των οφειλετών που συνεχώς αυξάνονται, οφείλει να μελετήσει και να βρει λύσεις και διεξόδους, προκειμένου να αυξήσει τα έσοδά της και να μπορέσει να προχωρήσει σε επενδύσεις έργων εκσυγχρονισμού του συστήματος ύδρευσης των πολιτών, μια εργασία, μια δραστηριότητα που έχει βέβαια και κοινωνική διάσταση, αφού το νερό είναι κοινωνικό αγαθό.

Η Ρόδος εκτός των γνωστών μικρών, μεγάλων γεωτρήσεων ή και πηγών απ’ όπου προμηθεύεται, συγκεντρώνει το νερό, έχει τώρα και το φράγμα Γαδουρά και σε λίγο και το φράγμα Κρητηνίας, που μπορούν να καλύψουν επαρκώς τις ανάγκες του νησιού μας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά σίγουρα υπάρχουν και άλλες πηγές που γνωρίζουν καλώς οι αρμόδιοι της ΔΕΥΑΡ και που μπορούν να αξιοποιήσουν επ’ ωφελεία της ίδιας και της τοπικής μας οικονομίας, αφού η Ρόδος καταναλώνει τεράστιες ποσότητες εμφιαλωμένου νερού, εκατομμύρια φιάλες είτε από το εσωτερικό της χώρας ή ακόμα και με εισαγωγές.

Μια τέτοια δραστηριότητα για το νησί της Ρόδου, προσθέτει, δημιουργεί τις προϋποθέσεις της αυτάρκειας στον εν λόγω τομέα, μια πολιτική που θα έπρεπε να καλύπτει όλες τις βασικές  ανάγκες, γι’ αυτό οι Ιταλοί είχαν δημιουργήσει και κατασκευάσει μικρές βιομηχανίες, βιοτεχνίες, αξιοποίησης της τοπικής παραγωγής, για να μην κρέμονται από τις εισαγωγές και να είναι αυτάρκεις.