Συνήθη στοματολογικά νοσήματα: ερπητική στοματίτιδα

Η ερπητική στοματίτιδα οφείλεται στον ιό του απλού έρπητα (HSV-1). Ο ιός αυτός είναι πολύ διαδεδομένος, μεταδίδεται εύκολα και ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή μαζί του πολύ νωρίς.

Έτσι λοιπόν το παιδί, συνήθως προσχολικής ηλικίας, που θα μολυνθεί από τον ιό ενδέχεται, είτε να μην παρουσιάσει κανένα σύμπτωμα, είτε να παρουσιάσει ελαφρά και, κατά συνέπεια, απαρατήρητα συμπτώματα, είτε (σπανιότερα) να εμφανίσει οξεία λοίμωξη γνωστή ως πρωτοπαθής ερπητική στοματίτιδα. Τα συμπτώματα της λοίμωξης αυτής είναι συνήθως αδιαθεσία, καταβολή δυνάμεων, πυρετός (38-39), λεμφαδενίτιδα και ενδοστοματικές φυσαλίδες.

Οι εκδηλώσεις αυτές διαρκούν 1-2 εβδομάδες και στη συνέχεια εξαφανίζονται. Έκτοτε, ο ιός παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση στον οργανισμό και έπειτα από παρέμβαση εκλυτικών παραγόντων όπως τραυματισμός, υπερβολική κούραση, έμμηνος ρύση, εγκυμοσύνη, αλλεργικές καταστάσεις, υπερβολική έκθεση στον ήλιο ή το ψύχος, στρες ή γενικότερη πτώση της άμυνας του οργανισμού, επανενεργοποιείται και προκαλεί τη δευτεροπαθή ερπητική στοματίτιδα, η οποία, τις περισσότερες φορές ταυτίζεται με τον γνωστό σε όλους επιχείλιο έρπη.

Ο επιχείλιος έρπης ‘προαναγγέλεται’ με ένα αίσθημα τσιμπήματος ή καψίματος στα πλάγια του κάτω, συνήθως χείλους και, λίγες ώρες μετά, αναπτύσσονται μία ή περισσότερες φυσαλίδες στο κάτω χείλος οι οποίες σε 4-5 ημέρες σπάνε αφήνοντας μικρή πληγή, ενώ συνολικά διαρκούν 7-10 ημέρες. Ο επιχείλιος έρπης σε αρκετά άτομα υποτροπιάζει συχνά.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι ο ιός είναι μεταδοτικός κατά την ενεργή φάση του, άρα θα πρέπει να λαμβάνονται οι απαραίτητες προφυλάξεις ώστε να μην μεταδοθεί και σε άλλα άτομα, ενώ στα μικρά παιδιά θα πρέπει να συστήνεται να μην βάζουν τα δάκτυλα στις πληγές γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να γίνει μέσω των δακτύλων μεταφορά του ιού στους οφθαλμούς, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην όραση του ασθενούς.

Για την θεραπεία, αφού πρώτα γίνει η διάγνωση χρησιμοποιούνται φάρμακα κατά του ιού από το στόμα (για την πρωτοπαθή ερπητική στοματίτιδα), τα οποία όταν χορηγηθούν εγκαίρως μπορούν να μειώσουν την διάρκεια και την ένταση των συμπτωμάτων. Για τον επιχείλιο έρπη, χρησιμοποιούνται οι γνωστές αλοιφές με ακυκλοβίρη οι οποίες όμως για να έχουν αποτέλεσμα θα πρέπει να εφαρμοσθούν πριν την εμφάνιση των φυσαλίδων, κατά το στάδιο της αίσθησης καύσου στο προσβληθέν σημείο (κάτω χείλος συνήθως).

Αυτό που θα πρέπει να τονιστεί, τελειώνοντας, τόσο στην περίπτωση της ερπητικής προσβολής όσο και σε αυτή των αφθών είναι ότι, επειδή πολλές παθολογικές καταστάσεις, οι οποίες συχνά μοιάζουν κλινικά μεταξύ τους, μπορούν να εκληφθούν από το άπειρο (και φοβισμένο) μάτι του ασθενούς ως κάτι άλλο και να τύχουν λάθος αντιμετώπισης με, πολλές φορές, ολέθριες συνέπειες για την υγεία του, θα πρέπει αυτός σε κάθε περίπτωση να εξετάζεται από στοματολόγο για την διάγνωση και την τελική θεραπεία.

Πηγή:iator.gr