Ιδρύεται  «Πανελλήνια Ένωση Άστεγων Θυμάτων Πλειστηριασμών»

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Το πολιτικό σύστημα φαίνεται να λέει, αν και απέχει κατά παρασάγγας από την πραγματικότητα, το ρητό πλέον, έτσι κατήντησε, κανένα λαϊκό σπίτι σε χέρια τραπεζίτη, τώρα όμως έρχεται η  υπό ίδρυση Πανελλήνια Ένωση Αστέγων θυμάτων πλειστηριασμού, προκειμένου να λειτουργήσει κάτω από σύννομες καταστατικές και νομικά και συνταγματικά ορθές αρχές και σε αντίθεση με το πολιτικό σύστημα, να λειτουργήσει και να εφαρμόσει και να στηρίξει το “καμιά κατοικία Έλληνα πολίτη σε χέρια τραπεζίτη”, θα πρόσθετα “σε ξένου κεφαλαιοκράτη, άρπαγα”.

Όταν η συγχωρεμένη γυναίκα μου διάβαζε Βάρναλη, ενίοτε με ενημέρωνε αποσπασματικά για κάποιες αρχές και θέσεις του, σωστές προφητείες τα κείμενά του, όπως το όταν ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ είναι  ακριβώς που ψηφίζουμε επιλέγουμε, εκλέγουμε τους “ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΔΥΝΑΣΤΕΣ” και τώρα θα πρόσθετα εγώ κοντά στους δυνάστες τη λέξη κατακτητές με τη διευκρίνιση όμως ότι οι κατακτητές της ελληνικής επικράτειας διαχρονικά ΤΟΥΡΚΟΙ για 500 χρόνια, πέντε περίπου αιώνες, ΙΤΑΛΟΙ και στη συνέχεια ΓΕΡΜΑΝΟΙ δεν εφάρμοσαν τόσο αυστηρά, σκληρά, απάνθρωπα μέτρα και μέσα. 

Διερωτώμαι πού είναι το κοινωνικό μας κράτος και οι υπηρεσίες του, οι οποίες οφείλουν να προστατεύσουν και να στηρίξουν την ελληνική οικογένεια, γιατί πρέπει να γνωρίζουν ότι ΗΜΙΜΕΤΡΑ σε σχέση με επιδόματα και ελεημοσύνες για τυχόν φτωχούς και αδύνατους ανέργους, πολύτεκνους και τρίτεκνους, δεν προστατεύουν και δεν σώζουν σε καμία περίπτωση την ΑΣΤΕΓΗ οικογένεια και κυρίως εκείνη που με κόπους και θυσίες την απέκτησε κατά προτεραιότητα το πολιτικό σύστημα χωρίς ίχνος συμπόνοιας, σκληρό και αδυσώπητο, κρυφό και απρόσωπο, μετατρέπει τον Έλληνα αυτομάτως σε ΑΣΤΕΓΟ.

Γεννημένος μέσα στον πόλεμο του ‘40, έχω και διατηρώ μνήμες και καταστάσεις ΠΕΙΝΑΣ, φτώχειας και δυστυχίας, που όμως υπήρξε η συμπόνοια και η βοήθεια του πλησίον, δεν χρειάστηκε όμως να αντιμετωπίσει πρόβλημα στέγασης, αφού οι κατακτητές Ιταλοί κυρίως και Γερμανοί, που έκαναν χρήση ελληνικών σπιτιών, δεν τα δήμευαν, δεν τα δήμευσαν, αντίθετα άφηναν τους ιδιοκτήτες να ζουν και αυτοί μαζί τους σε κάποιο μικρό ίσως χώρο που δεν τους ήταν χρήσιμος, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις τους έδιναν και περίσσευμα από τρόφιμα.

Το προηγούμενο πολιτικό μας σύστημα και αν δεν απατώμαι αυτό του 1970 και 1980, ίδρυσε και λειτούργησε με επιτυχία τον ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ και παλαιότερα τα λεγόμενα ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ, προκειμένου να βοηθήσουν τη στέγαση της αδύνατης, της φτωχής, της άνεργης οικογένειας ή και ακόμη κυρίως ΟΛΩΝ των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ με μικρά μεροκάματα και μισθούς, αλλά και των ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ,  ενώ σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. ΓΙΑΤΙ;; Ποιος μας υπαγορεύει μια τέτοια απάνθρωπη και άκαρδη πολιτική; 

Είναι δυνατόν, έχει ηθική, λογική και δίκαιη διάσταση όταν ο Έλληνας πολίτης χρωστάει έστω και 500 ευρώ στο Δημόσιο και δεν ΜΠΟΡΕΙ να τα πληρώσει να του παίρνεις το σπίτι, να του το βγάζεις σε πλειστηριασμό για να το πάρει ποιος άλλος, ο καιροσκόπος, το κεφάλαιο, ο πλούσιος, για να καταντήσεις έτσι τον φτωχό πολίτη σου φτωχότερο και τον πιο πλούσιο πλουσιότερο και ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΕΠΙΔΟΜΑ; Αυτή είναι ΑΡΡΩΣΤΗ πολιτική που δεν έχει εφαρμογή.