Η συγχώρεση ως πράξη...

Γράφει ο αρχιτέκτονας
Αγαπητός Ξάνθης

Δεν γνωρίζω εάν είμαι ικανός να συγχωρώ. Η ταπεινότητα μου επιβάλλει την αδυναμία της συγχώρεσης στον δίπλα. 

Λέξη δύσκολη, απροσδιόριστη

Κρύβει αξίες και στάση ζωής.

Μπορώ να αναγνωρίσω, να αντιληφθώ.  Ποτέ όμως δεν θα εξαντλήσω τα ψυχικά αποθέματα σ΄ένα λόγο συγχώρεσης γιατί σπάνια κατηγορώ.   
Νομίζω ότι κατηγορώ και συγχωρώ είναι κοντά  και μακριά. Είναι τα ρήματα της συμπεριφοράς, της παιδείας και της κουλτούρας. 
Είναι το υπόστρωμα του ανθρώπου στη διαβίωση του, στο διάβα του, στη ζωή του.  

«Στην Ελλάδα βλέπουμε μόνο τη δυσάρεστη και την αδύνατη πλευρά κάθε πράγματος. 
Όλοι ξέρουν το τι δε γίνεται και, ικανοποιημένοι με την απαισιόδοξη γνώμη τους, κατηγορούν κάθε άνθρωπο που έχει δράση και προσπαθεί να κάνει κάτι τι». γράφει ο Γιάννης Τσαρούχης.
Πράγματι η κατηγόρια ανήκει στους μίζερους, στους αδύναμους, στους ολίγιστους. 
Ενώ η δημιουργία ανήκει στους τολμηρούς, στους δρώντες, στους αρίστους. 

Γιατί η δημιουργία δεν σου αφήνει χώρο να αισθάνεσαι  άτομο που μπορείς να συγχωρέσεις ως πράξη ανωτερότητας αλλά ως αίσθηση αλληλεγγύης και  κατανόησης.

Για αυτούς που δρουν, για αυτούς που εισπράττουν εύθηνη, ΔΕΝ συγχωρούν αλλά  συμπαραστέκονται.
Η σημερινή εποχή της ατομικότητας έχει νικήσει την κάθε ικμάδα αλληλοβοηθείας προκρίνοντας  το εγωπαθικό κέλυφος, αφήνοντας έξω τον άλλο. 

Είναι στοιχεία του μεγάλου κοινωνικού διάλογου που διεξάγεται τώρα στο πλαίσιο του προσφυγικού ρεύματος. Και όπως είπε και κ. Αρβελέρ…«η Ευρώπη ξεχωρίζει για τον πολιτισμό της και το χαρακτηρισμό ως ήπειρος συνύπαρξης μιγάδων». 
Ο Διαφωτισμός και η Ελευθερία γεννήθηκαν στην Ευρώπη και έχουμε καθήκον να συμπεριφερόμαστε με τη δύναμη της συμβίωσης. 

Οφείλουμε να βρούμε το πάτημα της ειλικρίνειας και της σχέσης με τον άλλο για να μπορέσουμε να αναφωνήσουμε ότι είμαστε ικανοί να (συ)στοιχηθούμε μαζί σε μια κοινωνία πολιτών με κοινωνική δικαιοσύνη, με λύτρωση και ισότητα και όχι ομοιότητα. 
Για μένα…αυτό είναι το νόημα  της ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ!

Υ.Σ. Αυτό το  θέμα παρουσιάστηκε στην ομάδα «Αγέρι Γραφής» ως εργασία για την πρώτη συνάντηση μας για το νέο έτος 2018.