Aντίθετη η Λαϊκή Συσπείρωση στους φορείς διαχείρισης

Αντίθετη με την ένταξη των προστατευόμενων περιοχών της Ρόδου στους φορείς διαχείρισης, είναι η παράταξη «Λαϊκή συσπείρωση στο νότιο Αιγαίο» καθώς όπως επισημαίνει  η γη δεν είναι εμπόρευμα και ο σχεδιασμός χρήσεων γης και προστασίας των οικοσυστημάτων θα πρέπει να ικανοποιούν τις ανάγκες όλης της κοινωνίας.

Με αφορμή τη ψήφιση του σχετικού νόμου η παράταξη σε ανακοίνωσή της αναφέρει τα εξής: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε νόμο στις αρχές  Φεβρουαρίου που δημοσιεύθηκε χθες σε ΦΕΚ, κλείνοντας άλλη μια αντιλαϊκή εκκρεμότητα με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διαχείριση του περιβάλλοντος. 

Με άλλοθι την προστασία του περιβάλλοντος, η φύση, τα δασικά οικοσυστήματα, γενικά το περιβάλλον παραδίνεται στα μονοπώλια για κερδοφόρες επενδύσεις μέσω των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, ανάμεσα στους οποίους είναι και ο Φορέας Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Δωδεκανήσου.

Οι περιοχές που εντάσσονται στην διαχείριση των Νομικών αυτών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου για τη Ρόδο είναι: 
ΑΚΡΑΜΥΤΗΣ-ΑΡΜΕΝΙΣΤΗΣ-ΑΤΤΑΒΥΡΟΣ-ΡΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΖΩΝΗ (ΚΑΡΑΒΟΛΑ-ΟΡΜΟΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ) συνολικής έκτασης 27.696,216 εκταρίων, όπως και οι περιοχές ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ-ΕΠΤΑ ΠΗΓΕΣ-ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ-ΡΕΜΑΤΑ έκτασης 11.414,258 εκταρίων.

Με την ένταξη των προστατευόμενων περιοχών στους Φορείς Διαχείρισης, διευρύνουν το αντικείμενο ενδιαφέροντος των ομίλων μέσω της διεύρυνσης  των περιοχών ευθύνης και των αρμοδιοτήτων, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερο μελετητικό, κατασκευαστικό έργο και ευρύτερα επιχειρηματικό ενδιαφέρον στο όνομα της προστασίας τους. 

Η πολιτική αυτή δεν αντιπαλεύεται από τη Δημοτική Αρχή, ούτε από τις υπόλοιπες παρατάξεις του Δήμου, που συμφωνούν στην ίδια στρατηγική περί «ανάπτυξης» και δήθεν «αξιοποίησης»  μέσω των επιχειρήσεων. Και έχουν πολιτικές ευθύνες γι’ αυτές τις εξελίξεις στο τόπο μας.

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ θεωρεί διαφορετική τη σχέση ανθρώπου και φύσης. Θεωρούμε ότι η γη δεν είναι εμπόρευμα και ότι ο σχεδιασμός χρήσεων γης και προστασίας των οικοσυστημάτων θα πρέπει να ικανοποιούν τις ανάγκες όλης της κοινωνίας, με αρμονική επίδραση του ανθρώπου στη φύση και δράσεις πιο συμβατές με τις ισορροπίες των οικοσυστημάτων στη διαμόρφωση του ανθρώπινου περιβάλλοντος. Ένα περιβάλλον που μπορεί να διαμορφώσει μαζί με όλες τις υπόλοιπες ανάγκες του διεκδικώντας το κουμάντο στον τόπο του.