Λεξιστορείν: Η βάναυση συμπεριφορά!

Το επίθετο βάναυσος είναι σύνθετο από την λέξη βαύνος (ο φούρνος, ο κλίβανος)  και το ρήμα αύω (ανάβω φωτιά).

Στην αρχαιότητα δήλωνε τον ασχολούμενο με μια  χειρωνακτική εργασία κι ειδικότερα αυτόν που δούλευε με την φωτιά, το σιδηρουργό.

Σύντομα, εξαιτίας της αρνητικής στάσης που τηρούσαν οι αρχαίοι Αθηναίοι απέναντι στα χειρωνακτικά επαγγέλματα (επειδή τα θεωρούσαν αταίριαστα για ελεύθερους ανθρώπους) αλλά και της μοναχικής ζωής των τεχνιτών, η λέξη απέκτησε την σημασία του αγροίκου, του σκληρού ανθρώπου.