Ανοιχτή επιστολή: Ούτε ακούνε,  ούτε βλέπουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες…

Γράφει ο Κυριάκος Μιχ. Χονδρός

Όταν ένας πολίτης, αντιλαμβάνεται ότι τον πνίγει το δίκιο, αντιδρά με διάφορους τρόπους και ένας από αυτούς είναι ο πολιτισμένος δρόμος που ξεκινά πρώτα – πρώτα με την ενημέρωση.

Ένα άδικο που χρόνια τώρα εξακολουθεί να υπάρχει στο Τόπο μας και που εσείς οι Ηγέτες της Ευρώπης σφυρίζετε αδιάφορα.  Ε, λοιπόν ακούστε τι σας λέει ένας απλός πολίτης που γεννήθηκε στο τελευταίο σύνορο της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Όταν στα 1830, το μεγαλύτερο τμήμα της χώρας μας, απελευθερώθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, το Καστελλόριζο και τα άλλα Δωδεκάνησα δεν μπόρεσαν να  γυρίσουν στην μητέρα πατρίδα. Εσείς βέβαια,  στην ελεύθερη Ελλάδα, και βασιλιά δικό σας βάλατε και χρεωμένη αφήσατε την αιματοβαμμένη χώρα. Βεβαίως το αναγνωρίζουμε, υπήρχαν αρκετοί φιλέλληνες που βοήθησαν τον αγώνα του 1821.

Στα 1912, το Καστελλόριζο έδιωξε τους Τούρκους και απέκτησε την ελευθερία του. Η μάνα πατρίδα δεν είχε εκείνη ακριβώς τη περίοδο τα μέσα να εδραιώσει και να κατοχυρώσει την ανεξαρτησία, και αμέσως, το Γαλλικό Ναυτικό άρπαξε την ευκαιρία και το κατέλαβε.

Εσείς οι πολιτισμένοι Γάλλοι το μετατρέψατε σε σταθμό υδροπλάνων  για δικό σας όφελος και μόνον. Και το  1923, το πουλάτε (!) στους Ιταλούς, -σαν να ήταν περιουσία του παππού σας-,  οι οποίοι κατείχαν από το 1912 τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.

Τη σκλαβιά, τα βασανιστήρια, τη κατοχή των Ιταλών, δεν την βλέπατε αγαπητοί μας Ευρωπαίοι.  Όπως δεν βλέπατε τους Μικρασιάτες πρόσφυγες το 1922, όπου   σας εκλιπαρούσαν να τους βοηθήστε  για να γλυτώσουν τη φωτιά και το μαχαίρι. Αλλά τι λέω, κρυφά από την Ελλάδα πουλούσατε όπλα στον Κεμάλ Αττατούρκ.

Οι Δωδεκανήσιοι σε όλα αυτά τα χρόνια της Ιταλικής Κατοχής, και από τα νησιά και από έξω από αυτά, σας απέστελλαν υπομνήματα, διαμαρτυρίες, εκθέσεις και για να σταματήσει η Κατοχή, αλλά και πάλι δεν βλέπατε και δεν ακούατε.

Ήρθατε εσείς  οι Γερμανοί και μαζί με τους  μισούς φασίστες  Ιταλούς και σκοτώσατε ανθρώπους και ρημάξατε τα χωριά και τα νησιά. Άλλη σκλαβιά, άλλα χειρότερα χρόνια. Ο λαός της Δωδεκανήσου πείνασε. Ευτυχώς ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός που έφερε τρόφιμα. Όμως δεκάδες άνθρωποι πέθαναν από ασιτία.

Έρχεστε  εσείς  οι Βρετανοί, όπου με ύπουλο τρόπο επιδιώκατε να στρογγυλοκαθίσετε για πάντα. Όπως μείνατε στη Κύπρο, που καμιά σχέση δεν έχετε με τη Μεγαλόνησο. Και όταν φύγατε από τη Ρόδο, δείξατε και σεις πόσο μας αγαπούσατε…

Σε όλα αυτά τα χρόνια, οι Δωδεκανήσιοι πολέμησαν. Υπήρξαν ήρωες, αν και αυτή η λέξη είναι σήμερα παρεξηγημένη. Ήρωες, αυτοί που πέθαναν από τις δικές σας σφαίρες, Γερμανικές και Ιταλικές, ή ακρωτηριάστηκαν ή μετανάστευσαν.

Από τότε που γνώρισα τον κόσμο, η γειτονική μας χώρα παραβιάζει τα θαλάσσια και εναέρια σύνορα. Αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα και συμπεριφέρεται κατά τρόπο επικίνδυνο.

Στη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών, ούτε ακούσατε ούτε μάθατε για τις εξορίες, τα βασανιστήρια και τα φακελώματα του λαού μας.  

Ούτε και τώρα βλέπετε τίποτα, ούτε μαθαίνετε ούτε αντιλαμβάνεστε!

Την ίδια αδιαφορία δείξατε όταν χωρίστηκε η Κύπρος στη μέση. Μας εμποδίσατε να υπερασπιστούμε τους Κυπρίους.

Το μόνο πράγμα που έχετε κάνει σε όλα αυτά τα χρόνια είναι να εκδίδετε ψηφίσματα. Πολλά ψηφίσματα, τα οποία όχι μόνο δεν συγκινούν και δεν συνετίζουν  αυτόν που αδικεί παράφρονα και παράλογα, αλλά τα ρίχνει στο καλάθι των αχρήστων.

Και τώρα πάλι, τώρα που οι πολιτικοί της Τουρκίας,  αμφισβητούν τη Συνθήκη της Λοζάνης, η οποία μαζί  υπογράψαμε και εσείς και εμείς και αυτοί, εσείς δεν βγάλατε άχνα.

Και τώρα πάλι που τα πολεμικά τους πλοία και αεροπλάνα, όχι μόνο στο Καστελλόριζο και στη Στρογγυλή, αλλά και στο Σούνιο φτάνουν, πάλι έχετε βγάλει το σκασμό.

Και τώρα πάλι που η Τουρκία σας βρίζει άλλοτε ως Ευρωπαϊκή Κοινότητα και άλλοτε ένα - ένα τα κράτη  σας, πάλι σφυρίζετε αδιάφορα. Μωρέ μπράβο!

Ακόμα και τώρα  έχετε γονατισμένο το λαό μας, λόγω της οικονομικής κρίσης, και μας εφαρμόζετε πρόγραμμα απάνθρωπο, λαθεμένο και καταστροφικό.

Ε, λοιπόν δεν θα χρησιμοποιήσω γνωμικά αρχαίων Ελλήνων, στους οποίους οφείλετε εσείς όλοι οι Ευρωπαίοι, πολλά στον Πολιτισμό, στην Επιστήμη και στη Φιλοσοφία τους,  αλλά θα αναφερθώ  σε δικούς σας σοφούς που είπαν κάποτε:

«Αδικεί πολλάκις ο μη ποιών τι, ου μόνον ο ποιών τι». (Μάρκος Αυρήλιος, Ρωμαίος αυτοκράτορας).

«Η τυραννία δεν είναι μόνο επικίνδυνη, όσο η απάθεια σε μια δημοκρατία». (Μοντεσκιέ, Γάλλος στοχαστής).

«Υπάρχουν δύο είδη αδικίας: Αυτή που διαπράττουμε οι ίδιοι και εκείνη στην οποία δεν εναντιωνόμαστε όταν μπορούμε» (Μάρκος Κικέρων, ρήτορας και πολιτικός, σπούδασε στη Ρόδο).  

«Οι πλησιέστεροι συγγενείς της ανοχής είναι η απάθεια,  η αδικία και η αδυναμία» ( James Goldsmith, Βρετανός επιχειρηματίας).

Κύριοι Ηγέτες της Ευρώπης,

Και τώρα που μιλάμε, κάτι ετοιμάζουν οι πολιτικοί και στρατιωτικοί της Τουρκίας, σε ένα κράτος που ανήκει στην Ευρώπη, που είναι Ευρώπη. Αλλά εσείς ζείτε στην  εξοργιστική σας απάθειά.

Χωρίς να το θέλω, μέσα στις λίγες αυτές γραμμές έγραψα την ιστορία της χώρας μου. Μια ιστορία που κρύβει  υπερηφάνεια,  μεγαλείο ψυχής, ανθρωπιάς. Ανθρωπιά τη δείχνουμε έμπρακτα στους πρόσφυγες τους οποίου εσείς αποφεύγετε.

Μα επί τέλους, δεν βρίσκεται ένας ηγέτης της Ευρώπης να σταματήσει να εθελοτυφλεί;