Πολύς κόσμος πηγαινοέρχεται από το κρατικό νοσοκομείο Ρόδου. Ποιός νοιάζεται;

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Για να είμαι δίκαιος εκτός από τους εργαζομένους, ιατρικό, νοσηλευτικό, διοικητικό προσωπικό που σίγουρα νοιάζονται αφού είναι μέσα στα καθήκοντά τους, δύο τοπικοί βουλευτές μας ο κ. Κόνσολας και ο κ. Κρεμαστινός δείχνουν έμπρακτα το ενδιαφέρον τους για την ομαλή και αποτελεσματική λειτουργία του νοσοκομείου μας και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις το μεγάλο και ειλικρινές ενδιαφέρον τους παρεξηγήθηκε, νομίζω εγώ κακώς, αφού κίνητρό τους είναι η καλή λειτουργία του νοσοκομείου.

Σε σχέση με το νοσοκομείο και την νοσηλεία προσφιλών μας προσώπων έχω μια τραυματική μαθητική εμπειρία όταν πολύ στενό συγγενικό μου πρόσωπο, παιδί, την δεκαετία του 1950, βρέθηκε να νοσηλεύεται στην τότε πολύ καλή παιδιατρική κλινική του παλιού νοσοκομείου μας και με μεγάλο πόνο και δυσκολίες, λόγω της σοβαρότητος της ασθενείας, ξεπέρασε το πρόβλημα. Εγώ όμως που πήγαινα πρωί, μεσημέρι και βράδυ, κουβαλάω ακόμη τον πόνο και τη δυστυχία των ασθενών που έβλεπα χρόνια, απέφευγα να περάσω έστω και κοντά από το νοσοκομείο.

Σήμερα βρέθηκα στην κεντρική είσοδο του γενικού κρατικού νοσοκομείου μας, για να διαπιστώσω το πόσο μεγάλος αριθμός ασθενών, επισκεπτών κινείται προς το νοσοκομείο με εκατοντάδες Ι.Χ. αυτοκίνητα, με μηχανάκια, αλλά και πόσος μεγάλος αριθμός ατόμων, εξέρχεται ή εισέρχεται ταυτοχρόνως στο νοσοκομείο, ενώ ο πόνος και η στεναχώρια είναι καθαρά ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους, γιατί σίγουρα και πονούν και υποφέρουν οι ίδιοι ή προσφιλή τους πρόσωπα.

Ειλικρινά διερωτώμαι η επί το ειλικρινέστερο θέλω να ρωτήσω τους αρμοδίους τι συμβαίνει στην Ρόδο και στην ευρύτερη περιοχή, γιατί τόσος μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας επισκέπτεται το νοσοκομείο, τι ασθένειες κυριαρχούν και ταλαιπωρούν τον κόσμο και αν πράγματι σε κάποιες σοβαρές και συγκεκριμένες καταστάσεις ασθενειών, χρειάζονται να δοθούν οδηγίες στους συμπολίτες μας, για τυχόν πρόληψη, μέτρα προστασίας.

Θέμα σοβαρό επίσης το γεγονός ότι πολλοί συμπολίτες μας παρά την επιχειρούμενη μυστικότητα φεύγουν εσπευσμένως στα διάφορα νοσοκομεία των Αθηνών, κρατικά ή ιδιωτικά, έτσι ακούγεται, ενώ μάλλον αυτοί που πρέπει να ακούσουν έχουν τα αυτιά τους κλειστά, αφού ο ξένος πόνος γι’ αυτούς δεν είναι καθόλου πόνος. Τί τους νοιάζει;