Πόσο διεφθαρμένη  είναι η κυβέρνηση Τσίπρα

Γράφει ο ευρωβουλευτής Ν.Δ.
Γιώργος Κύρτσος

Το επιδοτούμενο ενοίκιο βαθύπλουτων υπουργών η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της λαϊκής αγανάκτησης
Τα κυβερνητικά στελέχη προβάλλουν συστηματικά το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς και καταδικάζουν με κάθε ευκαιρία τη διαφθορά του παλιού πολιτικού συστήματος.
Ανύπαρκτο πλεονέκτημα


Δυστυχώς γι’ αυτούς το ηθικό πλεονέκτημα που επικαλούνται είναι ανύπαρκτο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια μετεξέλιξη του ΚΚΕ Εσωτερικού το οποίο ήταν ενταγμένο, για λόγους τακτικής, στη σχολή Τίτο και Τσαουσέσκου. Επειδή τα στελέχη του είχαν έρθει σε ρήξη με το φιλοσοβιετικό ΚΚΕ διευκολύνονταν και χρηματοδοτούνταν από άλλα καθοδηγητικά κέντρα του διεθνούς κομμουνισμού τα οποία μπορεί να ήταν διαφορετικά από το σοβιετικό μοντέλο ήταν όμως το ίδιο αδίστακτα και ίσως περισσότερο διεφθαρμένα.

Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτα καθαρό στην πολιτική προϊστορία του ΣΥΡΙΖΑ ενώ τα στελέχη του πάντα έβρισκαν τρόπο να διευκολύνονται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία αναζητούσε αριστερές διασυνδέσεις και από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου οι οποίες κατά περιόδους αναζητούσαν συνεργάτες στην Αριστερά. Η καταγγελία του παλιού πολιτικού συστήματος δείχνει εξοργιστική όταν προέρχεται από ανθρώπους που το εκμεταλλεύτηκαν για παράδειγμα μέσω «χρυσών» τηλεοπτικών εκπομπών της Δημόσιας Τηλεόρασης ή προώθησης σε ΔΕΚΟ στη βάση της ουσιαστικής αργομισθίας.

Άλλωστε η κυβερνητική πλειοψηφία στηρίζεται σε πολλά παλιά στελέχη της λαϊκίστικης πτέρυγας του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, που μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ με πολλούς ψηφοφόρους τους και την χειρότερη πτέρυγα της παλιάς ΝΔ που εκπροσωπείται από τον κ. Καμμένο και τους συνεργάτες του.

Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτα «καθαρό» στην «πρώτη φορά Αριστερά» και η αυτοπαρουσίαση του κ. Τσίπρα σαν του πρώτου αδιάφθορου πρωθυπουργού, έχει σχέση με την επικοινωνία και την προπαγάνδα και όχι με την ιστορία και την προϊστορία του ΣΥΡΙΖΑ και των συνεργατών του ούτε με το κυβερνητικό έργο.  
Διαχειριστικά «ατοπήματα»

Μια σοβαρή ανάλυση του βαθμού διαφθοράς της σημερινής κυβέρνησης θα πρέπει να ασχοληθεί με τις ακόλουθες διαχειριστικές υποθέσεις οι οποίες βέβαια είναι ενδεικτικές του διαχειριστικού ήθους και αποτελούν μικρό μέρος του συνολικού καταλόγου.

Πρώτον, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καμμένος θα πρέπει να εξηγήσουν πώς ξεκίνησαν την κυβερνητική τους συνεργασία με μια παραγγελία οπλικών συστημάτων ύψους 500 δισ. δολαρίων, τον Ιανουάριο του 2015 ενώ ήταν γνωστό ότι το δημόσιο ταμείο ήταν άδειο.

Δεύτερον, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Σπίρτζης προχώρησαν σε φιλικούς διακανονισμούς πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων με τους λεγόμενους εθνικούς εργολάβους ενώ ευνόησαν άλλους στα πλαίσια χρηματοδότησης διαπλεκόμενων πρωτοβουλιών, όπως για παράδειγμα με τον κ. Καλογρίτσα. Η ζημιά για το Δημόσιο είναι τεράστια και αυτοί που έβαλαν τις υπογραφές τους πρέπει να μας πουν γιατί το έκαναν.

Τρίτον, ο κ. Τσίπρας ευνόησε σκανδαλωδώς όσους επενδύουν στα καζίνα αυξάνοντας τον αριθμό τους, μειώνοντας τη φορολογία τους και επινοώντας ένα πρωτοφανές σύστημα σύμφωνα με το οποίο όσο αυξάνεται πέρα από ένα όριο η κερδοφορία, τόσο μειώνεται ο φορολογικός συντελεστής. Σε μια σοβαρή χώρα αυτές οι πρωτοβουλίες θα είχαν προκαλέσει την παρέμβαση της Δικαιοσύνης.

Τέταρτον, ο κ. Τσίπρας διαπραγματεύτηκε σε προσωπική βάση και ταξιδεύοντας μόνος του με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος συμφωνία με τον οίκο Ρότσιλντ που έχει έδρα στη Γαλλία για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους. Ο πρωθυπουργός δεν έδωσε ποτέ τις εξηγήσεις που του ζητήθηκαν ενώ όπως γράφει ο οικονομικός Τύπος άρχισαν να εισρέουν εκατομμύρια ευρώ δημόσιου χρήματος στο ταμείο της Ρότσιλντ, σε εφαρμογή της αμφιλεγόμενης συμφωνίας.

Πέμπτον, ο κ. Τσίπρας κατέβηκε στις πλατείες για να αποτρέψει τη μείωση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης από την κυβέρνηση Σαμαρά ενώ στη διάρκεια της κυβερνητικής του περιόδου «πάγωσε» τη μείωση δημιουργώντας έτσι την εντύπωση ότι προστατεύει τον κύκλο εργασιών και τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών. Όσο για τους υπουργούς Υγείας επί κυβερνήσεων Τσίπρα έχουν βάλει υπογραφές σε πολύ χειρότερες αποφάσεις από αυτές που αποδίδουν στους πολιτικούς τους αντιπάλους που παραπέμφθηκαν στην προανακριτική επιτροπή.

Έκτον, Καμμένος αλλά και Τσίπρας που τον καλύπτει πολιτικά, μεθόδευσαν με σκανδαλώδη τρόπο την αποτυχημένη προσπάθεια πώλησης πυρομαχικών του Ελληνικού Στρατού στη Σαουδική Αραβία.
Έβδομον, επί Τσίπρα «φούντωσε» το λαθρεμπόριο καυσίμων και καπνικών προϊόντων ενώ οι σχετικοί έλεγχοι περιορίστηκαν στο ελάχιστο και έγιναν καθαρά τυπικοί.

Οι πρόσθετες ετήσιες απώλειες για το δημόσιο ταμείο ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και οφείλονται σε εκείνους που υπόσχονταν πρόσθετα ετήσια έσοδα ενάμισι ως δυο δισ. ευρώ μόνο από την πάταξη του λαθρεμπορίου στα καύσιμα.

Αναφέρω ενδεικτικά αυτές τις υποθέσεις γιατί η διαχείρισή τους μπορεί να έχει συμβάλει στην ανάπτυξη της βιομηχανίας παραγωγής πολιτικού χρήματος. Όλα αυτά και πολλά περισσότερα θα διερευνηθούν σε βάθος, όταν το επιτρέψουν οι πολιτικές συνθήκες γιατί όπως απέδειξε η λαϊκή κατακραυγή με την κρατική επιδότηση του ενοικίου βαθύπλουτων υπουργών η κοινή γνώμη έχει αρχίσει να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι δήθεν καθαροί μπορεί να είναι βρώμικοι.