Πολυσέλιδο αφιέρωμα για Ρόδο και Λίνδο σε Ιταλικό περιοδικό

Πολυσέλιδο άρθρο- αφιέρωμα στο νησί της Ρόδου και τη Λίνδο, δημοσιεύθηκε σε Ιταλικό περιοδικό με τίτλο «Το Μαργαριτάρι του Αιγαίου» (La perla dell'Egeo)!

Η δημοσίευση έγινε πριν μερικές ημέρες στο νέο τεύχος του ιταλικού ταξιδιωτικού περιοδικού ITINERARI E LUOGHI (ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΙ).

Το 14σέλιδο κείμενο και τις φωτογραφίες έχει επιμεληθεί ο κ. Ιωάννης Σχοινέζος, φωτογράφος, δημοσιογράφος και καθηγητής στην Γεωπονική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πάντοβας Iταλίας, μαζί με την Ιταλίδα συνάδελφό του Ρομπέρτα Παγκάνο. 

Ο κ. Σχοινέζος, είναι από χρόνια συνεργάτης πολλών ευρωπαïκών περιοδικών που ασχολούνται με την επιστήμη, τα ταξίδια, την φωτογραφία, την φύση. Έχει μεγαλώσει στην Ρόδο και γνωρίζει βαθιά την φύση του νησιού, ενώ πρόκειται για το δεύτερο άρθρο που ο εν λόγω δημοσιογράφος γράφει στο ίδιο περιοδικό για την Ρόδο! Επίσης τον Ιούνιο του 2016 είχε δημοσιεύσει ένα ανάλογο άρθρο για την Σύμη  στο Itinerari e Luoghi και ετοιμάζει ένα αντίστοιχο άρθρο και για την Χάλκη. 


Ρόδος:  Το μαργαριτάρι του Αιγαίου
Στο άρθρο των 14 σελίδων, που δημοσιεύθηκε πριν λίγες μέρες στο ιταλικό ταξιδιωτικό περιοδικό ITINERARI E LUOGHI (Διαδρομές και Τόποι), ο τυπικός αναγνώστης είναι ένας "έξυπνος" και μορφωμένος ταξιδιώτης που δεν μετακινείται μόνο και αναγκαστικά τους μήνες Ιούλιο / Αύγουστο και δεν αρκείται στις επιφανειακές ομορφιές ενός τόπου αλλά ενδιαφέρεται για τα παραδοσιακά και ιστορικά στοιχεία του προορισμού του καθώς και τις αυθεντικές γεύσεις, γι' αυτό δεν παραλείπεται να γίνει νύξη για τα γιαπράκια, τα πιταρούδια, τους καραβόλους, την σούμα, το μελεκούνι IGP, κλπ! 

Στο πρώτο κομμάτι του άρθρου, αναφέρονται στοιχεία για την ιστορία της Λίνδου και την κοσμοπολίτικη ζωή των δεκαετιών '60 και '70 με πολλά γνωστά μέλη του διεθνούς jet-set. 
Ενώ στο προηγούμενο άρθρο για την Ρόδο, ο κ. Σχοινέζος περιέγραφε γενικά το νησί και τους κλασικούς προορισμούς, αυτό το τελευταίο έχει σαν βάση την Λίνδο από όπου ξεκινούν οι τέσσερις διαδρομές που προτείνει στους αναγνώστες που σκοπεύουν στην περιηγήση του κεντρικού και νότιου τμήματος του νησιού. 

Η  δεύτερη διαδρομή είναι μία πρόταση «γνωριμίας» με το ζωντανό μνημείο της Παλιάς Πόλης με το καταπληκτικό μωσαïκό των διάφορων πολιτισμών που άφησαν τα χνάρια τους εδώ. Κατά μήκος της διαδρομής ο συγγραφέας – δημοσιογράφος συμβουλεύει να γίνουν ορισμένες, έστω σύντομες, παρεκκλίσεις στις μαγευτικές παραλίες της ανατολικής ακτής (Χαράκι και Αγία Αγάθη, Τσαμπίκα, Αφάντου, Anthony Quinn, Καλλιθέα). 


Η πρώτη διαδρομή (πεζοπορία) είναι στο εσωτερικό του παραδοσιακού οικισμού της Λίνδου με τα ωραιότατα αρχοντικά σπίτια, την υστεροβυζαντινή Εκκλησία Κοιμήσεως της Θεοτόκου και τις άλλες μικρότερες, κρυμμένες εδώ και εκεί, εκκλησούλες. Ο περίπατος κορυφώνεται φυσικά με την ανάβαση στην Ακρόπολη.

Η τρίτη διαδρομή (με αυτοκίνητο) περνά από τα παραδοσιακά χωριά της ενδοχώρας του κεντρικού τμήματος του νησιού, από την Λάρδο και τα Λάερμα μέχρι τα Απόλλωνα και τον Προφήτη Ηλία, βουνό που αποτελεί έναν από του βοτανικούς παράδεισους της Ελλάδας και είναι πολύ γνωστό στους Ευρωπαίους επιστήμονες που ασχολούνται με τα φυτά.

Εδώ, την άνοιξη, αναφέρεται στο άρθρο, μέσα στα δάση πεύκων και άγριων αιωνόβιων κυπαρισσιών, ο προσεχτικός παρατηρητής της φύσης μπορεί να βρει μερικά από τα πιο σπάνια ελληνικά φυτικά είδη, πολλά από τα οποία είναι ενδημικά, που συναντώνται μόνο στο νησί και πουθενά αλλού.

Μερικά παραδείγματα είναι η ωραιότατη Παιωνία της Ρόδου με τα μεγάλα άσπρα άνθη με ελαφρύ άρωμα κανέλλας (είδος που δυστυχώς γίνεται συνεχώς πιο σπάνιο: υπερβόσκηση; συλλογή;), η επίσης ενδημική Ροδίτικη Φριτιλλάρια και τo Ροδίτικο Κυκλάμινο με τα άσπρα και ροζ μικρά άνθη του. Πριν να επιστρέψουμε στη βάση μας περνώντας από Εμπωνα και Αγιο Ισίδωρο, παροτρύνεται ο ταξιδιώτης να μεγαλώσει την διαδρομή φτάνοντας μέχρι την Μονόλιθο και τα Σιάνα.

Η τέταρτη διαδρομή (με αυτοκίνητο) φέρνει τον αναγνώστη σε επαφή με την φύση και τα απομονωμένα, γραφικά χωριά του εσωτερικού της νότιας Ρόδου, περνώντας από Βάτι, Προφύλια και Απολακκιά (εδώ η ωραία ερημική παραλία με τις σχεδόν απείραχτες αμμοθίνες και τα θαλασσόκεδρα) μέχρι Κατταβιά, Πρασονήσι και Λαχανιά.