7η Μαρτίου: Μέρα απολογισμού και προβληματισμού

Η 7η Μαρτίου, αποτελεί για κάθε Δωδεκανήσιο πατριώτη σε όποιο μέρος του κόσμου και να βρίσκεται, μέρα περηφάνιας και αγωνιστικότητας.

Η  σπουδαιότερη μέρα μνήμης του τόπου μας. Οι αγώνες κι οι θυσίες των προγόνων μας, που πάλεψαν με νύχια και με δόντια για να αποτινάξουν τον ζυγό του κατακτητή και της τυραννίας, παραμένουν επίκαιροι και ζωντανοί.

Περισσότερο από κάθε άλλη φορά, τα 70 χρόνια λευτεριάς στα Δωδεκάνησα, αποτελούν σήμερα πυξίδα ενότητας, αγώνα και πάλης για τους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε στη χώρα μας. Για τους κινδύνους και τις απειλές που δεχόμαστε.

Οι Δωδεκανήσιοι,  που αποφάσισαν να παραμένουν γαντζωμένοι στον τόπο που γεννήθηκαν για χιλιάδες χρόνια, ξέρουν καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει αγώνας, θυσίες, στερήσεις. Ξέρουν τι σημαίνει να είσαι ΝΗΣΙΩΤΗΣ.

Ξέρουν επίσης πολύ καλά, να οργανώνονται, να ομονοούν, να παραμερίζουν πάθη και μίση, όταν χρειαστεί να προστατέψουν τον τόπο μας, από κάθε είδους απειλή και κίνδυνο.

«Τους εχθρούς, που ήρθαν ντυμένοι φίλοι, αμέτρητες φορές, πατώντας το παμπάλαιο χώμα που δεν έδεσε ποτέ με την φτέρνα τους», τους ξέρουμε, τους πολεμήσαμε, τους αποτινάξαμε, τους νικήσαμε.

Οι  τοπικές μας νησιωτικές κοινωνίες, από την Αστυπάλαια μέχρι τη Μεγίστη, δυστυχώς, παλεύουν μέχρι και σήμερα με αμέτρητους εχθρούς. «Ντυμένοι φίλοι» έρχονται ξανά και ξανά σε τούτο τον ευλογημένο τόπο. Απομυζούν με τον τρόπο τους τα νησιά μας, αντί να στηρίξουν τους κατοίκους μας και να παραμείνουν και να δημιουργήσουν σε μια τόσο κρίσιμη εθνική συγκυρία. Μας αντιμετωπίζουν ως πολίτες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας.

Γι’ αυτό κι η σημερινή επέτειος, θα πρέπει να αποτελέσει για όλους μας, μέρα απολογισμού και προβληματισμού. Και αφετηρία νέων αγώνων.  

Έτσι και μόνο έτσι θα αποδίδουμε σωστά κάθε χρόνο, τον ελάχιστο φόρο τιμής σε όλους εκείνους στους οποίους χρωστάμε τον ελεύθερο αέρα που σήμερα αναπνέουμε.

Σήμερα, 70 χρόνια μετά, ας τιμήσουμε ευλαβικά τους πατριώτες εκείνους αλλά και τους άγνωστους ήρωες που θυσιάστηκαν για να κυματίζει ελεύθερα η ελληνική σημαία στα νησιά μας. Ας τους θυμόμαστε πάντα με δέος, σεβασμό κι ευγνωμοσύνη. Ούτε στιγμή να μην τους λησμονούμε.

Γιατί λαός που ξεχνά την ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.