Απουσιάζει ένα νησί μας!..

Του
Κυριάκου Χονδρού

ΣΗΜΕΡΑ Τετάρτη (25.04.2018), οι δωδεκανησιακοί  παροικιακοί πολιτιστικοί σύλλογοι αλλά και οι σύλλογοι που εκπροσωπούν τα χωριά της Ρόδου, θα συγκεντρωθούν στην αίθουσα της Περιφέρειας, μετά από πρόσκληση, προκειμένου να ξεδιπλώσουν τις δραστηριότητές τους και να τις προγραμματίσουν. Όλοι οι πολιτιστικοί σύλλογοι θα δώσουν το παρών, όπως παρόν έχουν δώσει στο παρελθόν, με τις δραστηριότητές τους.
 

Όλοι, εκτός από ένα σύλλογο!  Αυτόν του Καστελλορίζου!
Κι αυτό το νησί έχει μεγάλη ιστορία, που ξεκινά από τα αρχαία χρόνια, όπως όλος ο ελληνικός κόσμος. Από τα Βυζαντινά χρόνια είχε δικό του στόλο και από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όργωνε με τα καράβια του τις θάλασσες.

Είχε μεγάλη ναυτική παράδοση και εμπορικό δυναμικό. Θυσίασε τα πλούτη του και συμμετείχε ενεργά στην Επανάσταση της παλιγγενεσίας. Καταστράφηκε ξανά στην Μικρασιατική Τραγωδία. Και το 1913 επαναστατεί κατά των Τούρκων και αποκτά την ελευθερία του. Δεν μπόρεσε όμως να εδραιώσει την ανεξαρτησία του.

Το καταλαμβάνουν οι Γάλλοι  (1915 – 1921) και το πουλούν στου Ιταλούς (1921-1943). Το καταστρέφουν οι Γερμανοί και το αποτελειώνουν οι Βρετανοί.  
Σ’ αυτό  το κατεστραμμένο νησί, όπου δεν υπήρχε πλέον ζωή, οι κάτοικοί τους αναγκάστηκαν με δάκρυα στα μάτια να  μεταναστεύσουν κουβαλώντας μαζί τους την πονεμένη τους ψυχή, μια τοπική φορεσιά, και τα εικονίσματα.

Έτσι η καρδιά του νησιού τους χτυπούσε τώρα παντού σε κάθε γωνιά της γης.
Εδώ και πολλά χρόνια το ακριτικό νησί, δεν εκπροσωπείται, στη πρωτεύουσα του Νομού, και γι αυτό δεν υπάρχει καμιά δραστηριότητα και καμιά ανάλογη παρουσία.

Η συνεχιζόμενη και απαράδεκτη από κάθε άποψη επιθετικότητα και προκλητικότητα της γειτονικής χώρας επιβάλλει όσο ποτέ άλλοτε  τη δημιουργία δεσμών μεταξύ των πολιτών, της κάθε κοινωνίας.
Ιδιαίτερα όταν το ακριτικό  αυτό νησί αποτελεί στόχο, είναι φυλάκιο και ευαίσθητη περιοχή. Τώρα θα πρέπει να έχει φωνή, παρουσία, δραστηριότητα, ένα δυναμικό παρόν ένα ουσιαστικό παρόν μέσα και έξω από την Ελλάδα.

Με όραμα με ουσία και περιεχόμενο ο ακρίτας του ελληνικού Νότου θα πρέπει να αποκτήσει ένα δυναμικό φορέα ικανό και αντάξιο της ιστορικότητας του και της πλούσιας λαογραφίας του.
Αλλά και το ρόλο που του αξίζει μέσα στο Αιγαίο και στη χώρα μας. Το επιτάσσει άλλωστε η σπουδαία γεωστρατηγική θέση και σημασία του.
Βεβαίως να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στις προσδοκίες των κατοίκων  αλλά και των ομογενών όπου γης.  

Ο ρόλος των πολιτιστικών φορέων, δεν είναι μια φορκλορική φιέστα, μια εκδήλωση κοπής βασιλόπιτας, είναι κάτι πολύ πιο σπουδαίο, κι αυτό το γνωρίζουν όλα τα διοικητικά συμβούλια των φορέων μας. Πολλές από τις παραδοσιακές αξίες του ανθρώπου, δίνουν νόημα και μέτρο στην καθημερινή ζωή. Εμείς που γεννηθήκαμε σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο, την Ελλάδα, ας κρατήσουμε ως σύστημα αναφοράς της ζωής τις  παραδόσεις και την ιστορικότητά μας.

Αυτά είναι τα όπλα μας. Αυτή η αγωνιστική μας διάθεση.  
Επίσης ένας σοβαρός φορέας, μπορεί και πρέπει, να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση και στην ανάπτυξη του τόπου. Αρκεί να σέβεται το παρελθόν, να σχεδιάζει το μέλλον και να πράττει ό,τι ωφελεί το γενικότερο συμφέρον.

Η ανάγκη της διαμόρφωσης μιας άλλης κοινωνικής πραγματικότητας, μπορεί να λειτουργήσει ως διαχρονική  αξία και να δέσει αρμονικά με τις απαιτήσεις της σύγχρονης πραγματικότητας, της σύγχρονης εποχής.