Ο κατώτατος μισθός ή σύνταξη,  πρέπει να αποτελέσουν τη βάση καθορισμού  των τιμών προϊόντων, αγαθών και υπηρεσιών

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

 

Αν παίρνω σύνταξη ή μισθό 1.000 ευρώ και το κράτος μου τον μείωσε με το έτσι θέλω στο 50% δηλαδή στα 500 ευρώ, τότε για να μπορέσω να ζήσω θα πρέπει για πράδειγμα το ενοίκιο που πληρώνω των 500 ευρώ να γίνει 250, το ψωμί από 1 ευρώ να γίνει 0,50 λεπτά, η εφημερίδα από 1 ευρώ να γίνει 0,50 λεπτά, το ίδιο και το εισιτήριο των αστικών συγκοινωνιών, των τραίνων, πλοίων, αεροπλάνων, μισός και ο λογαριασμός της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, της ΔΕΥΑΡ, μισή και η φορολογία, μισή και η αμοιβή μηχανικών γιατρών και δικηγόρων παντού.

Με την απλουστευμένη σκέψη και λογική, υπάρχει η ελπίδα ο κάθε εργαζόμενος ή συνταξιούχος να μπορέσει έστω και μερικώς να ανταπεξέλθει στις καθημερινές ανάγκες της ζωής όποιας μορφής και αν ισχύσουν όσα πιο πάνω αναφέρω να έχει τη δυνατότητα μιας μέσης ή μέτριας διαβίωσης και την πιθανή δυνατότητα να ανταποκριθεί στις όποιες υποχρεώσεις έναντι όλων των αναγκών, στην αγορά αγαθών προϊόντων και υπηρεσιών και να μην οδηγηθεί στην κοινωνική μέριμνα.

Άραγε που οφείλεται η συνεχής και ραγδαία αύξηση ατόμων και οικογενειών που προσφεύγουν με διστακτικότητα στις διάφορες κοινωνικές υπηρεσίες, όπως στο Κοινωνικό Παντοπωλείο, στο κοινωνικό ιατρείο και φαρμακείο, στην εκκλησία, στον ιερέα της γειτονιάς και σε διάφορες κοινωνικές προσφορές έστω και χαμηλού κόστους, όπως είναι η δωρεά προσφορά αγροτικών προϊόντων στις λαϊκές από τους παραγωγούς ή τις διάφορες οργανώσεις ή στέκονται στη σειρά για να πάρουν μέσα σε πλαστικές συσκευασίες λίγο έτοιμο φαγητό ή λίγο ψωμί, γιατί;

Γιατί απλούστατα οι μεγάλοι οικονομικοί εγκέφαλοι και δεινάστες, αυτοί που μας διοικούν, δεν κάνουν, δεν μπορούν και ίσως δεν θέλουν γιατί δεν αισθάνοτναι τον πόνο και τη δυσκολία των πολιτών αυτής πλέον της χώρας που οι ευαισθησίες και οι αντοχές της δεν ακουμπούν καθόλου τον ανθρώπινο πόνο και τη δυσκολία και μάλιστα φοβούμαι πως αν συνεχίσουν με αυτό το σύστημα, όλοι μας θα βρεθούμε θύματα πλειστηριασμών και κατασχέσεων, καταστάσεις πολύ επικίνδυνες που οδηγούν ενίοτε στην εξέγερση των λαών.

Δεν μπορώ να μην αναφερθώ και να το ξεπεράσω αν και θα το ήθελα, το γεγονός ότι συμπατριώτης μας, Έλλην πολίτης, ή μάλλον πολίτες στην προσπάθειά τους να τύχουν των αναγκαίων οδοντιατρικών υπηρεσιών με το δυνατόν χαμηλότερο κόστος προσπάθησαν να μεταβούν που στα Σκόπια και δυστυχώς να πέσουν θύματα τροχαίου ατυχήματος και να χάσουν τη ζωή τους, ένα γεγονός που αρχικά αναφέρω δηλαδή η σχέση μισθού ημερομισθίου ή σύνταξης στις τιμές αγαθών προϊόντων και υπηρεσιών ισχύει στα Σκόπια και την Βουλγαρία όπως για απλό παράδειγμα μισή η τιμή της βενζίνης.

Προσωπικά πιστεύω ότι το πολιτικό μας σύστημα σε συνεργασία με τις παραγωγικές τάξεις του τόπου μας έχουν τη δυνατότητα να προβούν σε τέτοιες αναγκαίες κινήσεις και πρωτοβουλίες.

Οι άλλοι γιατί μπορούν;