Η Δωδεκάνησος πρέπει  να αποτελέσει ξεχωριστή περιφέρεια

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου


Από το Αναπτυξιακό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε προ μηνός στη Ρόδο, ξεχώρισα δύο πολύ σημαντικά θέματα αλληλένδετα μεταξύ τους προκειμένου να επιτευχθεί η πολυπόθητη ανάπτυξη σε εθνικό αλλά κυρίως σε τοπικό επίπεδο και τα οποία έθεσαν ευθαρσώς ο καθένας με τον δικό του τρόπο ο περιφερειάρχης μας και ο δήμαρχός μας. 

Προσωπικά πιστεύω η λέξη αυτοδιοίκηση σημαίνει κυρίως το δικαίωμα μιας κοινότητας, μιας πόλης, μια περιφέρειας πρώην Νομαρχίας να αυτοδιοικηθεί με δικά της πρόσωπα, στον δικό της χώρο, να πάρει τις αναγκαίες και απαραίτητες για τη γνώμη της και μόνο αποφάσεις που συμφέρουν την τοπική κοινωνία της και όχι αποφάσεις διευρυμένες και συνδεδεμένες ασκόπως με άλλες περιοχές και κοινωνίες άσχετες με τον τόπο μας.

Η διευρυμένη περιφέρεια αντιμετωπίζει μια σειρά από μικρά και μεγάλα προβλήματα που ξεκινούν κυρίως από τις δυσκολίες της διοίκησης, αφού στην ουσία δεν πρόκειται για αυτοδιοίκηση, αλλά για μια συγκεχυμένη διοικητική διαρρύθμιση με μόνο δυσκολίες σε όλους τους τομείς δράσης της αφού αποτελείται από ετερόκλητα.

Άσχετα μεταξύ τους νησιά και συμφέροντα, γι’ αυτό απαιτείται η Δωδεκάνησος να αποτελέσει το συντομότερο μια ξεχωριστή περιφέρεια γιατί αλλιώς θα καταδικασθεί σε μαρασμό και εξάρτηση, ενώ με το νέο Νόμο των εκλογών της απλής αναλογικής θα μας διοικήσουν δυστυχώς οι Μειοψηφίες και οι Μειονότητες από άλλες περιοχές - περιφέρειες.

Η Δημοτική ακίνητη περιουσία που κληρονόμησε δικαιωματικά και το δικαίωμα αυτό δεν το αποποιείται, ανήκει στο Ροδιακό - Δωδεκανησιακό λαό που πλήρωσε πανάκριβα την στρατιωτική πολεμική κατοχή των κατακτητών και που κτίστηκε σε Δημοτικά και ιδιωτικά οικόπεδα, περιουσίες που δημεύθησαν, η δε μεταφορά τους στο ΤΑΙΠΕΔ ή όπως αλλιώς λέγεται στην ουσία αποτελεί παράνομη, αντισυνταγματική διαδικασία, που αγγίζει τα όρια του όρου “δήμευσης” πρέπει να ακυρωθεί.  

Σήμερα, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, στο τέλος ο δήμος μας θα καταντήσει απλώς διαχειριστής υπόλογος της περιουσίας του, την οποία κακώς συνδιαχειρίζεται ή αποδέχεται την δωρεάν παραχώρηση ορισμένου χρόνου, είναι σαν να αναγνωρίζει ότι ανήκει σε άλλους και όχι στον ίδιο.

 Γι’ αυτά τα σοβαρά θέματα χρειάζονται μεθοδευμένες συστηματικές πρωτοβουλίες όχι μόνο από την Αυτοδιοίκηση αλλά από όλες τις παραγωγικές, επαγγελματικές, επιστημονικές τάξεις και φορείς.