Αυτοδιοίκηση: Ποιοι μας διοικούν;

Γράφει ο Παναγιώτης Χαμουζάς

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

«Τὸ γὰρ εὖ πράττειν παρὰ τὴν ἀξίαν ἀφορμὴ τοῦ κακῶς φρονεῖν τοῖς ἀνοήτοις γίγνεται» (Δημοσθένης. Ολυνθιακός α΄)                                                                                                                                                                                                                                                                       

«Το να πετυχαίνουν μερικοί, χωρίς να το αξίζουν αυτό, για τους ανόητους,  γίνεται αφορμή  να πάρουν τα μυαλά τους αέρα». 

Ισοδύναμα, παράλληλα νοηματικά, ακούεται και το: «Όταν ο ήλιος τού πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές». Το είπε ο Karl Kraus και το επιβεβαιώνει  η παρακμή σε κάθε κοινωνία...

Δεν περνά μέρα και ώρα που να μην ανασαίνεις την  μπόχα και την σήψη. Δεν υπάρχει πτυχή του δημόσιου και  διοικητικού βίου που να μην αντιμετωπίζει αδιέξοδο. 

Σήμερα οι σωστοί  πολίτες  κινδυνεύουν να  απολογούνται  ως «ένοχοι», από μερικούς που  υψώνουν τους εαυτούς τους ως άλλοι  δικαστές! 

Ο πολίτης δεν ζει στην αθέατη όψη της Σελήνης. Και βλέπει κι ακούει και μετρά και κρίνει  και απορρίπτει  την κάθε είδους εμπρηστική  υβριστική  βιαιότητα:

«...Είναι μαιτρ του ψεύδους και... αρχιτέκτονας...». Καθαρός ευτελισμός πολιτικού λόγου κι όταν ακόμα, στην εκλογίκευσή του, συμφωνούν... όλοι!

Αλλά, ο βίαιος αυθορμητισμός στο παραλήρημά του, χαρακτηρίζει την πολιτική ζωή του τόπου μας. Μερικοί, μάλιστα, ως  ανελλήνιστοι, ανιστόρητοι και αφιλοσόφητοι, τον διδάσκουν και τον διαιωνίζουν...

Πόσοι γνωρίζουν ότι οι πρόγονοί τους αμιλλώνταν σε αγώνες ιδεών κι όχι σε πολιτικές, μιας κουλτούρας;
Πότε, επιτέλους, η αξιοπρέπεια, πότε οι  αρχές και οι νόμοι θα γίνουν κοινωνικό θεμέλιο της πολιτείας μας; Πότε η…φιλοσοφία στο πάθος ενός ήθους της θα  γίνει ο καθοδηγητικός δρόμος του κοινωνικού μας γίγνεσθαι; 

Αλλά, αλλά για να μάθεις  τί μπορεί η φιλοσοφία, χρειάζεται πρώτα να έχεις αποκτήσει  πνευματική καλλιέργεια, γιατί ...και... «χωρίς Ελληνομάθεια παιδεία δεν υπάρχει» Λ. Τολστόι


***

Κάντε όσα έργα θέλετε. Δημιουργήστε  τα πάντα εκ βάθρων. Πυκνώστε τις... συνεδριάσεις σας, τα προγράμματά σας, ξεδιψάστε την Ρόδο, πλημμυρίστε  την με νερά, φωνάξτε στεντόρεια τα  προπετάσματα  των καθημερινών βαρύγδουπων λέξεών σας, σ’ όλη την διαπασών, σ’ όλους τους ορίζοντες,  σ’ όλο το βεληνεκές.  

Όμως, ο   ανώτερος και υπέρτατος σκοπός του πολιτισμού  προβάλλει  μόνο ως απλότητα και φυσικότητα κι όχι ως δύστροπο ύφος. Γι’ αυτό και η αποδοχή σου...μαπό τον λαό είναι ευθέως ανάλογη  με  τον σεβασμό  σου προς αυτόν...

Και αυτά τα έργα, χωρίς την σφραγίδα του ήθους του δημιουργού τους είναι διαγραμμίσεις  προορισμένες να ξεθωριάσουν.

Το φυλλορρόημα  άρχισε. Έρχεται αργά και σταθερά και θα συνεχίζεται, αν  στο ψυχρό κι απρόσιτο ύφος, δεν λειτουργεί  ο σεβασμός προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.  Δεν ξέρεις πως για να σου χαμογελάσει κάποιος  πρέπει να του... χαμογελάς;                                                                               

Σήμερα  τα πομπώδη φανφαρονικά, φραστικά προπετάσματα, οι δανεισμένοι  λεκτικοί καλλωπισμοί  παραμένουν, τα εμβληματικά  status  της επικοινωνιακής  ταυτότητας,  αρκετών ταγών.

Επισκεφτείτε κάποια γραφεία της αυτοδιοίκησης…Θα δείτε να σας κοιτάνε, να σας κοιτάνε, σαν να είστε,  κάποιο...   περίεργο ον.

Μετά... σκέπτονται... σκέπτονται και... στην εκλογίκευση μιας  απόφασής τους,  αντί... να σ’ απαντήσουν, σε... παραπέμπουν!

Μ’ αυτά, τα ιδιόρρυθμα αντανακλαστικά ενός, κατά κοινή ομολογία,  πρωτόγνωρου  ναρκισσισμού της αυτοδιοίκησης, ο  πολίτης  δεν έχει, αλλά και  ούτε  να έχει  σχέση!   

***

«Μια αδικία και σ’ ένα, μόνο, πολίτη είναι αδικία και σε όλη την...πόλη !» (Σόλωνας, 6ος αιώ. π. Χ.)

Ο Σόλωνας, για την  τιμωρία  κάθε αδικοπραξίας νομοθέτησε: «Οι  αδικημένοι  και μη αδικημένοι να βγαίνουν μπροστά και... από κοινού να τιμωρούν τους άδικους, τους παραβάτες καθήκοντος κ.λπ.
Αν, λοιπόν, κι εσύ, δεν βρίσκεις παλμό κατανόησης, αντιστάσου». Ο λόγος του Σόλωνα προβάλλει ξεκάθαρα... επαναστατικός...                  

***

Να μας απαντήσουν οι αρμόδιοι:
-Αν κλήθηκε ο πολίτης και ξανακλήθηκε και παρακλήθηκε από την  τότε Νομαρχία, για να στέρξει την, σε βάρος του, για... τρίτη φορά,  μονομερή διαπλάτυνση του δημόσιου δρόμου που έγινε, και το έκανε, γιατί, αν αρνιόταν,  το έργο θα σταματούσε! Τού δόθηκαν  εγγυήσεις και... υποσχέσεις, αλλά οι όροι της συμφωνίας  δεν... τηρήθηκαν από την Διοίκηση! Ποιοι μετακίνησαν τα όρια πασσάλωσης τού κτήματός του, που υπέδειξε ο ειδικός μηχανικός; (τότε Αντιδήμαρχος). Με τίνος διδακτορικού ή δικτατορικού διπλώματος μετακινήθηκαν;

- Να μας πείτε αν γκρεμίσατε, ως αυτοδιοίκηση, αυθαιρέτως  τοιχίο μας  κατά την σε βάρος μας, τρεις  φορές, διαπλάτυνση του δημόσιου δρόμου και στο  νέο που κτίσατε στην θέση του χωρίς σίδερα, αναγκάστηκε ο πολίτης, στην επικινδυνότητά του  να ορθώσει άλλο  προς αποφυγή ατυχήματος.
 
Πηγαίνετε,  να γνωματεύσετε  και στην, ιδίοις όμμασι, πραγματογνωμοσύνη σας πανηγυρίστε για τους άθλους... σας!

-Να μας πείτε αν... αναγκάστηκε ο πολίτης, να στρώσει σήμερα, καταμεσής τού κτήματός του, άλλον τσιμεντένιο δρόμο  99,50 μ. για να αποφύγει  τις απειλές, ακόμα και σε μια του  προσέγγισή  στο… σπίτι του;

Προσκομίστε μας  την προ-χάραξη της... τρίτης αυθαίρετης -μονομερούς- σε βάρος μας-διαπλάτυνσης...

- Γιατί, δεν ενημερώθηκε το Κτηματολόγιο αρμοδίως και οι παρόδιοι κτήτορες   για τα αποσπασθέντα μέτρα  και πληρώνουμε άδικα ΕΝΦΙΑ; 

Σας το υπομνήσαμε προφορικά και γραπτά και στον τύπο, αλλά εσείς περί άλλα τυρβάζετε! Και στέκει εκεί το σπίτι μας στο χωριό, έρημο ως άλλη Παλμύρα, ως βανδαλισμός ενός τοπικού... τζιχαντισμού. 

Πηγαίνετε  να  καμαρώσετε τα έργα σας.  Αξίζει τον κόπο…

Σήμερα, ο   πολίτης  νιώθει την κατοχή, την ταπείνωση, την ανασφάλεια, την βαρβαρότητα, την βαναυσότητα ενός διωγμού του, όταν  στην οκταετή εξορία του  αναγκάστηκε αυθωρεί και με όλη την οικογένειά του να εγκαταλείψει  σπίτι  και  χωριό,  κτήμα και περιβόλι  5 στρεμμάτων...

Έπονται συνέχειες...