Μια αδελφοποίηση που στηρίζει τον πολιτισμό

Οι ιστορικοί και πολιτιστικοί δεσμοί φιλίας και αδελφοσύνης που συνδέουν από την αρχαιότητα τα δυο νησιά, την Κρήτη και την Κάσο, ήταν η αιτία αδελφοποίησης των δύο παροικιακών συλλόγων των Κρητικών «Ψηλορείτης» και των Κασιωτών της Ρόδου, «Χαδιώτης».

Με την εκδήλωση που έγινε την Κυριακή 10-6-2018 ο Σύλλογος Κασιωτών και η Αδελφότητα Κρητών επισφράγισαν, με μια σεμνή τελετή, τις αδελφικές σχέσεις που υπάρχουν τόσο ανάμεσα στα διοικητικά συμβούλια, όσο και στα μέλη των δύο πολιτιστικών συλλόγων της Ρόδου.

Αφορμή ήταν ο εορτασμός της επετείου του ολοκαυτώματος της Κάσου (7 Ιουνίου 1824), που κάθε χρόνο τιμά ο σύλλογος Κασιωτών, στον οποίο φέτος συμμετείχαν και τα μέλη της Αδελφότητας Κρητών Ρόδου.

Το απόγευμα της Κυριακής, οι συμμετέχοντες επιβιβάστηκαν στα Κασιώτικα ρυμουλκά και μεσοπέλαγα τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση για τους ήρωες του ολοκαυτώματος και τον Κασιώτη καπετάνιο Νικόλαο Πιπίνο. Η συγκίνηση ήταν έκδηλη σε όλους.

Στην τελετή παρέστησαν πολλά μέλη των δύο συλλόγων, εκπρόσωποι των αρχών της Ρόδου, νέοι και νέες με παραδοσιακές φορεσιές της Κάσου και της Κρήτης, καθώς και ο λυράρης Δημήτρης Περσελής με τους συνεργάτες του. Στη συνέχεια, έγινε ρίψη στεφανιών στη θάλασσα εκ μέρους των Κασιωτών από τον καπετάνιο  Ηλία Πιπίνο και εκ μέρους των Κρητικών από τον πρόεδρο της Αδελφότητας Γιάννη Νιωτάκη.

Η τελετή αδελφοποίησης πραγματοποιήθηκε στον τρούλο, απέναντι από το Ακταίον. Πριν από την υπογραφή του πρωτοκόλλου αδελφοποίησης των δύο συλλόγων, ο Πρόεδρος του συλλόγου Κασιωτών Νίκος Κωνσταντινίδης με μια εμπεριστατωμένη, ιστορικά τεκμηριωμένη και πλούσια σε συναίσθημα ομιλία, αναφέρθηκε στο χρονικό της θυσίας των κατοίκων της Κάσου το 1824 και στη σχέση των Κασιωτών με τους Κρήτες αγωνιστές. 

Η ομιλία του διαβάστηκε και στα αγγλικά, σε μετάφραση της καθηγήτριας Ελευθερίας Χατζησάββα,  για τους πολλούς επισκέπτες που είχαν συρρεύσει και ήταν παρόντες στην εκδήλωση. Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της Αδελφότητας Κρητών Γιάννης Νιωτάκης, υπογραμμίζοντας τους δεσμούς των Κρητικών με τους Κασιώτες, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στη σχέση των Κρητών αγωνιστών της λευτεριάς με τους καπετάνιους της Κάσου που βοήθησαν μ’ όλες τους τις δυνάμεις στον κρητικό, αλλά και γενικότερα, στον ελληνικό απελευθερωτικό αγώνα.

Κορύφωση της προσφοράς και θυσίας τους, ήταν η καταστροφή του νησιού από τον αιγυπτιακό στόλο τον Ιούνιο του 1824, το ολοκαύτωμα της Κάσου, μια παράλληλη διαδρομή με το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου στην Κρήτη λίγα χρόνια αργότερα. Μετά την ανταλλαγή αναμνηστικών, η εκδήλωση συνεχίστηκε με την χορευτική ομάδα των Κασιωτών και οδηγό τη λύρα και το τραγούδι του ξεχωριστού λυράρη της Κάσου Δημήτριου Περσελή και ολοκληρώθηκε με τον έγκριτο Δάσκαλο της μουσικής και λυράρη Γιώργο Παραγυιό με τους συνεργάτες του και την ομάδα χορού της Αδελφότητας Κρητών «οι Σταυραετοί».  

Ο χορός και το τραγούδι συνεχίστηκε μέχρι αργά, με τη συμμετοχή των μελών και φίλων των δύο συλλόγων, αλλά και του κόσμου που είχε μαζευτεί.

Όλοι είχαν την ευκαιρία να πιούν μια τσικουδιά και να δώσουν τις ευχές τους για την αδελφική σχέση που ξεκίνησε για τα δυο σωματεία. Η πολιτιστική αδελφοποίηση & συνεργασία είχε και το κέρασμά της, ένα μελεκούνι, προσφορά της Μελισσοκομικής Δωδεκανήσου.  

Ιδιαίτερη αίσθηση έκαναν οι μαντινάδες που αφιέρωσαν οι δυο λυράρηδες στο γεγονός της αδελφοποίησης, όπως αυτή του Γιώργη Παραγυιού που συγκίνησε τους παρευρισκόμενους. «Θε μου και κάνε ένα σεισμό κούνησε τον πλανήτη / και φέρε ακόμα πιο κοντά την Κάσο με την Κρήτη».