Είκοσι χρόνια μετά... Τιμή και μνήμη στον Γιώργο Τσοπανάκη

Γράφει ο Φώτης Χατζηδιάκος
Δήμαρχος Ρόδου

 

Στο πέρασμα της επίγειας ζωής μας, έχουν υπάρξει άνθρωποι, που έρχονται και ξανάρχονται στην μνήμη μας με μια ανεξήγητη επιμονή και αποτελούν παράδειγμα, που γίνεται διδαχή. 

Τον Γιώργο Τσοπανάκη, τον γνωρίσαμε στη σύντομη πορεία  της ζωής του μέσα από την επιστημονική και την ανθρώπινη διάσταση του, ως μια προσωπικότητα των υψηλών ηθικών ιδανικών και εξ αυτού του λόγου αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα, στο οποίο αξίζει να αναφερόμαστε.

Υπήρξε ο πρώτος γιος του Σάββα και της Έλλης Τσοπανάκη, μέλος της ιστορικής αυτής οικογένειας της Ρόδου, από την οποία κατάγεται ο αείμνηστος Ακαδημαϊκός, Αγαπητός Τσοπανάκης και που είχαν και έχουν μέχρι σήμερα την σημαντικότατη αποστολή για άμεση πληροφόρηση και ενημέρωση των πολιτών,  μέσα από την τοπική εφημερίδα της Ρόδου «ΡΟΔΙΑΚΗ». 

Προσωπικά έχω πολλούς λόγους, να αναφέρομαι και να ανακαλώ στην μνήμη μου τον Γιώργο Τσοπανάκη. ‘Ενα άνθρωπο έντιμο, ανιδιοτελή, ειλικρινή, άνθρωπο με απλότητα, μοναδική ψυχική ποιότητα, γενναιοδωρία και με βαθιά κι έμπρακτη αγάπη για τον τόπο του. Τον γνώρισα, ως δικηγόρο Ρόδου και τον θαύμασα για την γνωστική του επάρκεια, την συναδελφικότητα, το θάρρος και την ευθυκρισία του.

Τον συνάντησα αργότερα στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου, όπου συμμετείχαμε στο Διοικητικό της Συμβούλιο. Η συνθετική και ευέλικτη σκέψη του, αλλά και η εμπειρική του προσέγγιση μας επέτρεπαν να δίνουμε τις λύσεις και να αντιμετωπίζουμε κάθε δυσκολία.

Θα χρειαζόταν να πω πολλά και  να ανακαλέσω στη μνήμη μου όλα όσα επιβεβαιώνουν την πληθωρική προσωπικότητα του αείμνηστου, Γιώργου Τσοπανάκη, ωστόσο είμαι σίγουρος, ότι αν δεν κοβόταν το νήμα της ζωής του, τόσο γρήγορα, εντελώς τυχαία και αναπάντεχα, σήμερα θα ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου μας. 

Ίσως να μην χρειάζονται άλλα λόγια. Θα αρκούσε ένας στοχασμός, μια ανάμνηση, η αναγνώριση, μια απλή αναφορά στον Γιώργο Τσοπανάκη και όλοι ξέρουμε... ότι η μνήμη του παραμένει ΑΙΩΝΙΑ.