Σε «πήγαινα» Γιώργο, γιατί πάλευες για τα ωραία

Γράφει ο Γιάννης Τσιγάρος
Πρώην Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου

“Ένα κείμενο από καρδιάς και μία σπαρταριστή ανάμνηση αφιερώνει στον φίλο του, Γιώργο Τσοπανάκη, ο πρώην δημοτικός σύμβουλος και ποδοσφαιρικός παράγοντας, Γιάννης Τσιγάρος 

 

Πόσα πολλά ένωναν τον Γιάννη Τσιγάρο με τον Γιώργο Τσοπανάκη…  Συνοδοιπόροι στον λατρεμένο τους Διαγόρα, στην ΕΠΣΔ, στο Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου και φίλοι από τους λίγους, κι ας τους χώριζαν ιδεολογικές διαφορές.

Οι τελευταίες ίσως και να ήταν το απαραίτητο «αλατοπίπερο», που έκανε τη σχέση τους πολύ πιο νόστιμη και βοήθησε να γεννηθούν ουκ ολίγες σπαρταριστές ιστορίες, μία εκ των οποίων ο Γιάννης Τσιγάρος θυμάται και μοιράζεται:  

«Πέρασαν είκοσι περίπου χρόνια.  Σαν   να ήταν   χθες που έφυγες  για το μεγάλο και χωρίς επιστροφή  ταξίδι της ζωής σου,  ανέλπιστα,   ξαφνικά,  και τόσο  νέος,  χωρίς ένα αντίο.

Nαι  ρε παλιόφιλε Γιώργο,  ούτε ένα γεια, γιατί;  Τα ξέχασες;  Μαζί για χρόνια στη μεγάλη μας αγάπη το ΔΙΑΓΟΡΑ, μαζί στις ατελείωτες βραδιές των  συνεδριάσεων  των συμβουλίων της «ΕΝΩΣΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ  ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ», μαζί  στις συνεδριάσεις του  «ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΡΟΔΟΥ», μαζί στις γενικές συνελεύσεις της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ, αλλά  και με κόντρες  στην  πολιτική σκηνή,  εσύ από δεξιά  εγώ από αριστερά, αλλά πάντα φίλοι και τόσο αγαπημένοι, λες και δεν μας χώριζε τίποτα.    

Σε πήγαινα ρε Γιώργο γιατί πάλευες για τα ωραία, τα μεγάλα και τα αληθινά της κοινωνίας μας, που όσο τα πίστευες, τόσο τα πάλευες με όση δύναμη είχε η ψυχή σου και κάτι παραπάνω.

Να ξέρεις όμως ότι όλοι εμείς που μείναμε πίσω προσπαθούμε να σε αντιγράψουμε αλλά και να σου μοιάσουμε, προσπάθησε όμως και εσύ από εκεί ψιλά που είσαι, να μας ρίξεις και καμιά ιδέα, ξέρεις εσύ  αφού κάθε φορά μας αιφνιδίαζες με τις ιδέες σου και τα τόσο σημαντικά καμώματα σου. 
 


Δεν μπορώ όμως να μη σου θυμίσω και ένα γεγονός που είχε  να κάνει  με το μεγαλείο της ψυχής σου. Για θυμήσου…….  Βουλευτικές εκλογές 18 Ιουνίου 1989, εσύ μέλος της Νομαρχιακής επιτροπής  της  ΝΔ,  εγώ μέλος  της Νομαρχιακής επιτροπής του  ΠΑΣΟΚ,  δύο μέρες πριν, ημέρα Παρασκευή, 10  το πρωί, εγώ απουσιάζω από το σπίτι,  ένα αστυνομικό όργανο κτυπάει το κουδούνι του σπιτιού μου με ένταλμα προσωποκράτησης εναντίον μου  από ερήμην  καταδίκη (κακοδικία)  για οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία  της εφημερίδος  ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ (εφημερίδα του ΠΑΣΟΚ ΡΟΔΟΥ), στην οποία ήμουν Διευθύνων σύμβουλος. 

Ανοίγει την πόρτα η γυναίκα μου και διαπιστώνει ότι καταζητούμαι αλλά  το αναγραφόμενο  στο ένταλμα πατρώνυμό μου είναι λάθος, (αντί του ΘΕΟΛΟΓΟΥ αναφερόταν του ΠΕΤΡΟΥ) οπότε το αστυνομικό όργανο φεύγει άπραγο και προφανώς επιστρέφει  στην υπηρεσία του για την ανάλογη διόρθωσή του και την μετέπειτα νόμιμη σύλληψη μου.

Ενημερώνομαι τηλεφωνικά από την Μαίρη…….. σε ψάχνω, έντρομος, πού αλλού στα δικαστήρια, να σε συμβουλευτώ σαν Δικηγόρο,  σαν φίλο.  Σε βρίσκω στα σκαλιά, σου λέω τι μου συμβαίνει, ανοίγεις την τσάντα σου, βγάζεις ένα κλειδί μεγάλο και μου λες: «Είναι του σπιτιού  μου στη Σάλακο, το ξέρεις, πήγαινε εκεί ρε Πασόκο και εξαφανίσου μέχρι να δω τι θα κάνω πολιτικά και σ’ ενημερώνω», όπως και έγινε και γλύτωσα τη σύλληψη. 

ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΟΠΑΝΑΚΗ 
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ»