Παραμένει αλησμόνητος ο Γιώργος Τσοπανάκης

Φιλήμων  Καλιβούρης
Τέως Πρόεδρος ΕΠΣΔ

Λες κι ήταν χθες! Πώς πέρασαν αλήθεια 20 χρόνια χωρίς τον Γιώργο;
Θα ήταν παράλειψή μου εάν δεν μνημόνευα πρώτα τον αείμνηστο Σάββα πατέρα του Γιώργου και του Δημήτρη, τον καλό Άνθρωπο, τον καλό Πατέρα τον καλό επιχειρηματία που τόσο πολύ πληγώθηκε από τον χαμό του Γιώργου.

Και συνεχίζω το μνημόσυνο για τον καλό μου φίλο και εξαίρετο Άνθρωπο, τον άριστο επιστήμονα τον Γιώργο. Είχα την τύχη αλλά και τη χαρά να συνεργαστώ μαζί του για πρώτη φορά στο ΔΣ της ΕΠΣΔ, στη δεκαετία του 1980. 

Εκείνος ως Γενικός Γραμματέας με πρόεδρο τον Γιάννη Ζερβό και άλλους συνεργάτες. Πιο μεγάλη όμως ήταν η χαρά μου όταν με διαδέχθηκε στην προεδρία της ΕΠΣΔ συνεχίζοντας το έργο που ξεκινήσαμε.

Αλησμόνητες όμως αν και στενάχωρες, ήταν οι στιγμές που έζησα δίπλα του κατά την δοκιμασία του στο Γενικό Νοσοκομείο της Ρόδου, όπου νοσηλεύονταν. Πάντοτε δίπλα του ο καλός αδελφός του και καλός μου φίλος μέχρι σήμερα, ο Δημήτρης.

Ήταν δύσκολο που επιχείρησα να γράψω όλα αυτά για τον αείμνηστο Γιώργο αλλά το θεώρησα υποχρέωσή μου να ανάψω στη μνήμη μου ένα «κεράκι» για τα 20 χρόνια από τον χαμό του.

Στην οικογένειά του εύχομαι να είναι αλησμόνητος και να τον θυμούνται πάντα. Αιωνία σου η μνήμη φίλε μου Γιώργο. 
 

 

Ένας φίλος ήρθε απόψε απ’ τα παλιά...

Γιάννης Κάτρης
Παράγοντας της ΕΠΣΔ

“Φορτωμένος με χιλιάδες όμορφες αναμνήσεις δηλώνει ο επί τριάντα χρόνια παράγοντας της ΕΠΣΔ, Γιάννης Κάτρης, ο οποίος χαρακτηρίζει τον Γιώργο Τσοπανάκη τον καλύτερο πρόεδρο και θυμάται τον μοναδικό νεοδημοκράτη που έφερε χρήματα για το ποδόσφαιρο τις μέρες της κόντρας της… δεξιάς ΕΠΟ με το ΠΑΣΟΚ”

Με νοσταλγία και βαθιά συγκίνηση θυμάται τον Γιώργο Τσοπανάκη ο Γιάννης Κάτρης. Ο χώρος της εφημερίδας είναι… απελπιστικά περιορισμένος για να αποτυπώσει τις άπειρες όμορφες, ενίοτε και γαργαλιστικές, ιστορίες που έχει να διηγείται ο επί τριάντα χρόνια παράγοντας της ΕΠΣΔ (δύσκολα θα τα κατάφερνε ακόμα και μία τρίωρη τηλεοπτική εκπομπή), ο οποίος θήτευσε στο πλευρό του Γιώργου Τσοπανάκη από την πρώτη στιγμή που ο δεύτερος ανέλαβε την προεδρία της Ένωσης.

Μάλιστα, όπως λέει με τον δικό του μοναδικό και γλαφυρό τρόπο, ήταν ένας από τους «υπαίτιους» που τον… έμπλεξε και τα… άκουσε. Πάντα για το καλό. Απλά, αυτός ήταν ο Γιώργος.  Ο Γιάννης Κάτρης θυμάται:  

«Πιστεύω πως ο Γιώργος Τσοπανάκης ήταν ο καλύτερος πρόεδρος της ΕΠΣΔ. Δεν υπολόγιζε τίποτα και κανέναν, παρά μόνο τα σωματεία και το συμφέρον του δωδεκανησιακού ποδοσφαίρου. Ήταν πάντα η ασπίδα τους, η προσφορά του ήταν τεράστια. 

Παρότι ήταν κομματικά τοποθετημένος, ουδέποτε ανέμειξε την πολιτική με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και δεν δίσταζε να συγκρουστεί. Αυτό του το αναγνώριζαν όλοι. 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, πως σε μία Γενική Συνέλευση της ΕΠΟ, η τότε υφυπουργός Αθλητισμού, Φάνη Πάλλη Πετραλιά, ήθελε να αυξήσει τις ομάδες της Δ’ Εθνικής. Αν και ο Γιώργος ανήκε στον ίδιο πολιτικό χώρο, όταν ανέβηκε στο βήμα, ήταν πιο καυστικός κι από τους… Πασοκτσήδες και μας έβλεπαν όλοι καλά καλά. Ο αείμνηστος Παναγιώτης Σαλπέας, τότε πρόεδρος της ΕΠΣ Πειραιά, είχε να το λέει. 

Να θυμηθώ άλλο περιστατικό από τα τόσα πολλά; Επί των ημερών του, ο τότε πρόεδρος της ΕΠΟ και προσκείμενος στη Ν.Δ., Κώστας Τριβέλλας και ο γενικός γραμματέας αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Λιάνης, βρισκόταν σε κόντρα. Το αποτέλεσμα ήταν η ΕΠΟ και τα σωματεία να μην παίρνουν χρήματα.  

Ήμασταν η μοναδική Ένωση που τα καταφέραμε. Πήγαμε τότε, με τον Γιώργο Τσοπανάκη, στο γραφείο του Λιάνη και επιστρέψαμε με δύο επιταγές, μία για την Ένωση Ρόδου Διαγόρα και μία για τα σωματεία της Δωδεκανήσου. Παρότι ιδεολογικά αντίθετος και χωρίς να κρύβεται, ο Γιώργος Τσοπανάκης βρήκε τον τρόπο και πέτυχε το φαινομενικά ακατόρθωτο. Έχαιρε της εκτίμησης των πάντων. 

 Στις εκλογές της ΕΠΣΔ κατέβηκε και κατόπιν δικής μου προτροπής, όπως και του Γιάννη Παυλίδη. Ήταν διστακτικός, ακριβώς λόγω της πολιτικής και δεν δίσταζε να μου τα… χώνει άγρια, με τη χαρακτηριστική φωνή του, επειδή τον έμπλεξα. Ακόμα και ο τότε πρόεδρος της ΕΠΟ, ο Γιώργος Τριβέλλας, τον πήρε τηλέφωνο για να του πει ότι όπως τον ενημέρωναν κάποιοι από εδώ, πολλοί ήταν απέναντί του. Του ξεκαθάρισα πως η αντίπαλη παράταξη δεν επρόκειτο να πάρει από τα 72 σωματεία περισσότερες από 20 ψήφους. Πόσους έλαβε τελικά; Μόλις 18. Ο Γιώργος θριάμβευσε και αποδείχθηκε κάτι παραπάνω από άξιος της εμπιστοσύνης των σωματείων. 
 Ήταν ένας σπουδαίος παράγοντας κι ένας σπουδαίος άνθρωπος. Πριν ακόμα ασχοληθεί με την ΕΠΣΔ, ήταν πρόεδρος στο νοσοκομείο της Ρόδου.  Υπήρξε ένα περιστατικό, με ποδοσφαιριστή της μικτής ομάδας της Ζακύνθου, που μετά από παιχνίδι με τη μικτή μας έπαθε μετεγχειρητικό ειλεό και ουδείς αναλάμβανε την ευθύνη να τον χειρουργήσει. 
 Τηλεφωνήσαμε στον Γιώργο μαύρα μεσάνυχτα, ο άνθρωπος κατέβηκε στις 3 τα χαράματα με τις πιτζάμες, τηλεφώνησε στον εισαγγελέα υπηρεσίας και έκανε όλα τα απαραίτητα ώστε το παιδί να χειρουργηθεί και να γίνει καλά. 
 Έχω τόσες αναμνήσεις από τον Γιώργο Τσοπανάκη, έχω να διηγηθώ τόσες και τόσες όμορφες ιστορίες, που δεν μας φτάνει μία εφημερίδα. 
Το κενό που άφησε πίσω του είναι δυσαναπλήρωτο. Αιωνία του η μνήμη…»