Είτε έτσι, είτε αλλιώς...

Γράφει ο
Θάνος Ζέλκας

 

Οι παραχαράκτες της Ιστορίας Σκοπιανοί κατόρθωσαν με την επιμονή και με τη βοήθεια των υποκινητών τους να πλασαριστούν σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο ως “Μακεδόνες”, λόγω του μεριδίου των εδαφών της Αρχαίας Μακεδονίας  που κατέχουν.

Εξαιτίας όμως της “κακιάς” Ελλάδας δεν έχουν ακόμα καταφέρει να ενταχθούν σε διεθνείς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Κι αφού έστησαν ένα τσίρκο μέσα στη χώρα τους με αγάλματα και σύμβολα και άλλες “χαριτωμενιές”, αποφάσισαν ξαφνικά ότι δεν έχουν καμία κακή πρόθεση έναντι της χώρας μας.

Ότι είναι σύγχρονοι “Μακεδόνες”, έχουν δική τους “μακεδονική” γλώσσα, δικό τους “μακεδονικό”  που ουδεμία σχέση έχουν όλα αυτά με την δική μας Μακεδονία. Και έκαναν και κινήσεις φιλίας βγάζοντας από το Σύνταγμά τους τα άρθρα περί αλυτρωτισμού, μετονομάζοντας δρόμους και αγάλματα. Και η δική μας η Κυβέρνηση, αφού “έλυσε” τα εσωτερικά μας προβλήματα, είπε να “λύσει” και αυτό το πρόβλημα εκτιμώντας την “ειλικρινή” πρόθεση των γειτόνων.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας αυτή τη στιγμή όμως δεν είναι το Σκοπιανό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι η σχέση εξουσίας - πολιτών και γενικότερα η σχέση πολιτικής και πολιτών.

Η μακιαβελική προσέγγιση της εξουσίας από τους εκάστοτε κυβερνώντες είναι το μόνιμο αγκάθι μας και ο λόγος που τα τελευταία χρόνια οδεύουμε από το κακό στο χειρότερο. Νομοθετούν και κυβερνούν θεωρώντας ότι οδηγούν κοπάδι στη βοσκή. Δεν δίνουν καμία σημασία στον αντίκτυπο που έχουν οι παλινωδίες τους στην καθημερινότητά μας. Δε νιώθουν καμία ανάγκη να απολογηθούν για τίποτα και όποιος εναντιώνεται στις αποφάσεις τους βαπτίζεται αυτόματα εχθρός του λαού, με ένα ολόκληρο σύστημα λασποφόρων να αναλαμβάνει τη διαπόμπευσή του.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα περάσουν κι αυτή τη ντροπιαστική συμφωνία, όπως πέρασαν άλλες τόσες για το “δήθεν” καλό μας. Δεν τους πτοούν ούτε τα συλλαλητήρια, ούτε οι διαμαρτυρίες, ούτε οι Έλληνες της διασποράς που αγωνιούν. Αυτοί θα κάνουν αυτό που θεωρούν αυτοί “σωστό” για να κρατηθούν στην εξουσία, μη διστάζοντας ακόμα και να υπερβούν τα εσκαμμένα όπως το να μιλήσουν βουλγαροσλάβικα (αυτή είναι η “μακεδονική” γλώσσα) μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο απλώνοντας τάχα χείρα φιλίας στο “δοκιμαζόμενο” λαό των παραχαρακτών της Ιστορίας Σκοπιανών.

Δυστυχώς αυτή η συμφωνία - ο Θεός να την πει - δεν θα είναι η τελευταία ντροπή της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής. Μόλις περάσει αυτή και θα έχει ανοίξει η “κερκόπορτα”, θα έρθουν κι άλλοι να διεκδικήσουν. Η χώρα θα περάσει δια πυρός και σιδήρου στα χρόνια που έρχονται και θα χαθούν κεκτημένα χρόνων και αιματηρών αγώνων.

Το 2005 η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη στις 8-2-2005 στην ορκωμοσία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, είχε πει τα εξής:

“Η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση, ενδεχομένως, και της συνταγματικής συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως, η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης.”

Αν δεν ήταν μια πεφωτισμένη προφητεία της τότε Προέδρου της Βουλής, τότε πρόκειται για ένα συντονισμένο σχέδιο που είχε ήδη μπει από τότε σε εφαρμογή. Και καθώς φαίνεται είτε πρόκειται για προφητεία, είτε για προσχεδιασμένο σχέδιο, ο λαός είναι καταδικασμένος στην ανεπάρκεια των κυβερνώντων του.