Ανθέλληνας ή πατριώτης

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Οι ιστορικοί αναφέρονται κατά ΚΑΙΡΟΥΣ σε πρόσωπα που στην ζωή τους ή την κοινή, ή την πολιτική ή στρατιωτική υπήρξαν πέραν πάσης αμφιβολίας πατριώτες ή ανθέλληνες, δύο λέξεις παράλληλες που όμως η σημασία τους, η πρακτική τους καταλήγει στο να συναντηθούν, για να επηρεάσουν γεγονότα και καταστάσεις ιστορικές.

ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ. Αυτός που εχθρεύεται τους Έλληνες ή την Ελλάδα (μισέλλην). ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ. Πρόσωπο που αγαπά την πατρίδα του. (αγνός, ανιδιοτελής, γνήσιος, ένθερμος, φλογερός).

Δεν είναι εύκολος κανένας και από τους δύο χαρακτηρισμούς για να αποδώσεις εύσημα, ή για να κρίνεις ένα πρόσωπο, όμως ο καθένας αυτοπροσδιορίζεται με βάση τις πράξεις του, ή ακόμη και τις προθέσεις του, και αν είναι διάσημος ή υπήρξε, το καταγράφει ο ιστορικός.

Έχω προσωπικά για παράδειγμα δύο ανθρώπους, δύο μεγάλες ιστορικές πολιτικές φυσιογνωμίες, των οποίων το έργο και η δραστηριότητά τους μέχρι θανάτου κατέγραψε ο ιστορικός, και των οποίων το έργο αναγνωρίστηκε και δικαιώθηκε κυρίως στο χώρο της διεθνούς πολιτικής και διπλωματίας, ο ένας ο Ιωάννης Καποδίστριας ανασυγκρότησε, συγκρότησε το Κράτος τη χώρα, την Ελλάδα, και ο έτερος ο Ελευθέριος Βενιζέλος πολλαπλασίασε, μεγάλωσε την Ελλάδα, διεκδίκησε με επιτυχία τα ελληνικά εδάφη, δεν χάρισε σε κανέναν και τίποτε.

Από τους σύγχρονους, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο εθνάρχης, για την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων και της ιστορίας της χώρας παρέμεινε πιστός στο δόγμα η Μακεδονία είναι μια ελληνική, βγήκε από το ΝΑΤΟ όταν ως συνήθως οι σύμμαχοί  μας μάς πρόδωσαν στην Κύπρο, και ο Ανδρέας Παπανδρέου προασπιζόμενος την Μακεδονία, επέβαλε το εμπάργκο στα Σκόπια, και όταν οι Τούρκοι απείλησαν το Αιγαίο μας, ή το αμφισβήτησαν, διέταξε το ιστορικό “Βυθίσατε το Χόρα”.

Επειδή το θέμα άπτεται των πολιτικών και της πολιτικής, όμως οι χαρακτηρισμοί όταν αβασάνως χρησιμοποιούνται είναι επικίνδυνοι κυρίως για τους σύγχρονους διάσημους Έλληνες, ας αφήσουμε τους ειδικούς διεθνολόγους, αναλυτές και ιστορικούς να αποφανθούν με επιχειρήματα για το έργο και τις πράξεις των γιατί οι βεβιασμένες και εν θερμώ κρίσεις, μπορούν να αποδειχτούν δικαίως, άδικες ή δίκαιες. Ποιός ξέρει;