Η οσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου

Γράφει ο πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Αναστ.  Μανέττας
Κληρικός-Εκπαιδευτικός, εφημέριος ιερού ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου

 

Με το ημερολόγιο που ανήκουμε, το Γρηγοριανό και όχι το Παλαιό το Ιουλιανό, κάθε χρόνο σιτς 28 Ιουλίου τιμάται η ιερή μνήμη της οσίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου. Μαζί της συνεορτάζουν οι Απόστολοι και διάκονοι των πρώτων Χριστιανικών χρόνων της Εκκλησίας μας οι Άγιοι Πρόχορος, Νικάνορας, Σίμωνας και Παρμενάς.

Ανήκανε στην ομάδα  των 70 μαθητών του Κυρίου και έδειξαν ιερό ζήλο, αυταπάρνηση, αξιοθαύμαστη διακονία στον λόγο και στο θέλημα του Κυρίου, ταπεινοί πραγματικοί διάκονοι που δίδαξαν ότι εκείνο που αγαπάς δεν σου δίνει θρόνους και θέσεις γιατί μέσα σου κυριαρχεί ο Ένας. Ο ίδιος ο Χριστός και η χάρη Του. Γι’ αυτό παρέμειναν χαριτωμένοι και ευλογημένοι άλλοι με μαρτυρικό τέλος και άλλοι οσιακά. Η ευχή τους μαζί μας.

Η οσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου
Έζησε τον ένατο αιώνα στα χρόνια της Βασίλισσας Θεοδώρας, που αναστήλωσε τις ιερές εικόνες. Η Ειρήνη καταγόταν από την Καππαδοκία και διακρινόταν όχι μόνο για την ευσέβειά της, αλλά και για την σωματική ωραιότητά της και για την ευγενή και αξιοθαύμαστη ανατροφή της.

Είχε ζητηθεί λοιπόν σε γάμο, στον γυιό της Θεοδώρας Μιχαήλ. Η Ειρήνη παρακαλούσε τον Θεό να βρεθεί κάποιο εμπόδιο, γιατί ποθούσε να γίνει νύφη του Χριστού. Περνώντας από την Μονή την Χρυσοβαλάντου, συγκινήθηκε πολύ, είδε την άριστη διαγωγή των καλογραιών και θέλησε να παραμείνει μαζί τους. Έτσι απέρριψε τις κοσμικές δόξες και τα μεγαλεία της μάταιης ζωής μας. Γύρισε πίσω στην πατρίδα της, πούλησε τα υπάρχοντά της, τις περιουσίες της βοηθώντας πτωχούς και τα υπόλοιπα τα αφιέρωσε στην Μονή της Χρυσοβαλάντου, που βρισκόταν στην Κων/πολη.

Βλέποντας το ήθος της, τα σημεία που γινόταν στην οσία Ειρήνη η Ηγουμένη της Μονής, την όρισε διάδοχό της στη Μονή. Άγγελος Κυρίου κατέβηκε από τον Ουρανό και της έδωσε τρία μήλα σύμβολο της Αγίας Τριάδος. Γιατή η Αγία Ειρήνη έκλαιγε συνεχώς προσευχόμενη που έχασαν τον Παράδεισο οι Πρωτόπλαστοι Αδάμ και η Εύα.

Με τα μήλα αυτά η Αγία, προσφέροντάς τα στον κόσμο, ανακούφιζε πονεμένους, άτεκνους για τεκνογονία, ασθένειες για θεραπεία, παρηγοριά στις θλίψεις και στα βάσαν. Επίσης όταν προσευχόταν τα κυπαρίσια έγερναν μπροστά στα πόδια της, από αναγνώριση στην αγία μορφή της. Κοιμήθηκε σε ηλικία 103 ετών με ειδοποίηση της Παναγίας, θαυματουργώντας από τότε μέχρι σήμερα.

Έτσι σημασία έχει η τιμή και όχι να πηγαίνουμε με το παλαιό ημερολόγιο. Στο Παν/μιο Αιγαίου, στο ναΰδριό μας, που εφημερεύω από το 1989, τιμούμε μεγαλοπρεπώς την ιερή της μνήμη. Με πανηγυρικό εσπερινό, με κληρικούς, με λιτανεία με την φιλαρμονική του δήμου Ρόδου, με χορευτικά συγκροτήματα, εφέτος της Μαρίας Γόμπου, με φαγητά δωράν στον κόσμο, αναψυκτικά, άρτους, μήλα της Αγίας και εφέτος τιμήθηκε η χάρη της. Ζητούμε το έλεος και την παρουσία της στη ζωή μας και στα έργα μας. Να βοηθά και να ευλογεί την πολύπαθη και πονεμένη Ελλάδα μας και τον κόσμο ολάκερο, όπου ζούνε Έλληνες απόδημοι να έχουνε την ευλογία και την χάρη της. Αμήν.

Η εθνική συμφορά
Δεν είναι καιρός για ευθύνες. Δεν αξίζει να ζητάμε λάθη και παραλείψεις. Αφού το δικό μας θέλουμε να γίνεται πάντα. Επέτρεψε ο Θεός να το δούμε και αυτό. Ούτε σε πόλεμο τόσα θύματα. Τόση καταστροφή. Τόσος πόνος σχεδόν μια πόλη διαλύθηκε. Οικογένειες που θρηνούν, άνθρωποι κάθε ηλικίας που αγνοούνται ή δίνουν μάχη στα Νοσοκομεία. Κοντά στους 90 νεκρούς. Κάημε το Μάτι, η Αττική γενικότερα. Θρήνος, πόνος, απέραντη οδύνη. Καταστροφή βιβλική.

Περιουσίες αμύθητης αξίας, αυτοκίνητα, ζώα, μα προπαντός οι άνθρωποί μας. Από απέναντι, ο γείτονας, οι φίλοι, οι συγγενείς βυθισμένοι στο πένθος. Η Ελλάδα κήρυξε τριήμερο πένθος Εθνικό. Καλή η κίνηση όμως το πένθος και τα προβλήματα είναι για πολλά χρόνια. Νέα σελίδα μαύρης επετείου γράφτηκε και πάλι.

Αποδείξαμε το φιλότιμο, την ευαισθησία, την ανθρωπιά, την Χριστιανική αλληλεγγύη. Αυτός είναι ο διαχρονικός Έλληνας. Ας αδικείται, ας περιφρονείται, ας ποδοπατείται η αξιοπρέπειά του, όχι όμως το φιλότιμο και τα ευγενή αισθήματά του. Αδέλφια μου. Ας είναι αιωνία η μνήμη των αδικοχαμένων αδελφών μας, αξέχαστοι, δροσιά στην κάψα τους να έχουνε στον Παράδεισο γιατί θυσιάστηκαν, έπεσαν ηρωικά και μαρτυρικά.

Καλή παρηγοριά στους συγγενείς και οικείους τους και καλή δύναμη από τον Κύριό μας, που ευχόμαστε να ορθοποδήσουν και ξανά να μεγαλουργήσουν. Εμείς μένουμε στεγνοί μπροστά στο εικονοστάσι και στις εκκλησίες μας, προσευχόμαστε και παρακαλούμε να μην έλθουν χειρότερα στην πολύπαθη πατρίδα μας. Πόσοι μας καταδιώκουν, πόσοι λαοί και αρχηγοί κρατών ζητούν να μας εξοντώσουν αλλά η φυλή μας, παραμένει ζωντανή, όρθια, υπερήφανη, αξιοπρεπής.

Έχουμε φιλέλληνα τον Χριστό, την Παναγία, τους αγίους της πίστης μας. Αδέλφια μου. Πίστη και εμπιστοσύνη στο θείο θέλημα, όπου εμείς χωρίς τον Χριστό ενεργήσουμε, έχουμε αυτά τα αποτελέσματα. Ο πολιτισμός, η εξέλιξη, η συνεχής υλιστική και αθεϊστική πρόοδος σε αδιέξοδα μας οδηγούν. Μυστηριακή ζωή, πίστη στον αληθινό Τριαδικό Θεό μας, στους Αγίους και μάρτυρες της πίστης μας για σωτηρία. Αμήν.