Ροδίτικος τουρισμός: Από κατάστημα πολυτελείας γίναμε φτηνό Σούπερ Μάρκετ;

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Oι διαπιστώσεις της έκθεσης της Τραπέζης Ελλάδος για τα δημοσιονομικά στοιχεία σε σχέση με τον τουρισμό είναι αλληλοαναιρούμενα, αφού αναφέρει αύξηση του τουριστικού ρεύματος περίπου 10%, αλλά μείωση του κατά κεφαλήν ποσού που καταναλώνει ο τουρίστας κατά 10%, όπως επίσης διαπιστώνεται αύξηση του κόστους διαμονής-παραμονής, λόγω των προσφάτως επιβληθέντων φόρων, αλλά και της αύξησης του ΦΠΑ, με τελική την διαπίστωση ότι τα τουριστικά έσοδα στην Ελλάδα είναι καθηλωμένα.

Οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι ήσαν προσεκτικοί, εφάρμοζαν το ουκ εν τω πολλώ το εύ, ενώ αντιθέτως εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες με συνδρομή των σοφών οικονομολόγων μας, εφαρμόζουμε το εν τη καταναλώσει το κέρδος, με την μόνη και ουσιαστική διαφορά ότι όσοι έχουν σαν αρχή το λιγότερα αλλά καλύτερα και ποιοτικότερα είναι οι κερδισμένοι, ενώ όσοι επιδιώξουν το κέρδος με βάσιν τον όγκο και την κακή ποιότητα σίγουρα ζημειώθηκαν.

Έχουμε σαν παράδειγμα, εμπόρους, βιοτέχνες, βιομήχανους, ξενοδόχους, ιδρυτές σημαντικών μονάδων, οι οποίες στα χέρια τους λειτουργούσαν σταθερά, αποδοτικά, ποιοτικά στο μέτρο των δυνατοτήτων τους και στην συνέχεια τους κληρονόμους που ως συνήθως άπληστοι επεδίωξαν αυξήσεις εργασιών και επενδύσεων πέραν του δέοντος και έχασαν και τον έλεγχο αλλά και την επιχείρηση, έχουμε πολλά παραδείγματα Πανελληνίως αλλά και σε τοπικό επίπεδο, για να σας ρωτήσω, που πήγαν οι επώνυμες Ροδιακές επιχειρήσεις;

Στην ουσία, επειδή ο τουρισμός για την Ρόδο είναι σχεδόν η μόνη και αποκλειστική σχεδόν απασχόληση του συνόλου των κατοίκων, και μάλιστα κατά παράδοξο τρόπο ασχολούνται παράλληλα με αυτόν και επιστήμονες ιατροί, μηχανικοί, δικηγόροι, και άλλοι μη γνώστες του ειδικού αντικειμένου του τουρισμού που στην ουσία είναι ένα ευαίσθητο προϊόν, οφείλουμε να τον διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού, και να τον βελτιώσουμε όσο γίνεται καλύτερα, η ποιότητα και όχι η ποσότητα πρέπει να είναι ο στόχος μας.

Αλήθεια μερικές φορές διερωτώμαι γιατί αφού αυξήθηκε ο τουρισμός στην Ρόδο, χάθηκαν, έκλεισαν περισσότερα από 50 αργυροχρυσοχοεία που στην ουσία ήσαν μικρές οικοτεχνίες και κατασκεύαζαν κοσμήματα απαράμιλλης Ροδιακής τέχνης, που πήγαν τα εμπορορραφεία που έραβαν ρούχα και πουκάμισα επί παραγγελία, πού πήγαν, τα καταστήματα χειροτεχνίας και Ροδιακής παραδοσιακής τέχνης και πολλά άλλα χρήσιμα εργαστήρια;

Απλά χρειάζεται εγρήγορση και όχι εφησυχασμός στο εύκολο κέρδος.