Ένας φιλήσυχος πολίτης (και πώς μπορεί να οδηγηθεί στην αυτοδικία και τη βαρβαρότητα…)

Την αγανάκτησή της για την ηχορύπανση που επικρατεί στη Μεσαιωνική Πόλη και τις παρενέργειες αυτής της κατάστασης για τους κατοίκους της περιοχής, επισημαίνει συμπολίτισσά μας.

Με επισστολή της στη “Ροδιακή” αναφέρει συγκεκριμένα τα εξής:

“Εδώ και 14 χρόνια κατοικώ στην Παλιά Πόλη της Ρόδου με την οικογένειά μου. Με όποιες δυσκολίες αυτό μπορεί να έχει (γιατί έχει και δυσκολίες),  δεν έχουμε μετανιώσει στο παραμικρό για αυτή την επιλογή που κάναμε με τον άντρα μου.

Διότι αυτή η επιλογή σημαίνει και πολλά καλά, όπως το ότι ζούμε σε ένα ζωντανό μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς, έχουμε την αυλή μας που απολαμβάνουμε με τους φίλους μας, είμαστε μέσα και έξω ταυτόχρονα από την πόλη και άλλα που δεν είναι της ώρας ίσως.

Όλα αυτά μέχρι πέρσι το καλοκαίρι προς το τέλος της τουριστικής περιόδου, οπότε άνοιξε ακόμα ένα μπαρ μέσα στο μνημείο… Το όνομα αυτού δεν μου επιτρέπεται να το πω,γιατί βλέπετε υπάρχουν και τα προσωπικά δεδομένα…

Από ‘δω και πέρα, αρχίζει το μαρτύριο όπως καταλαβαίνετε.

Καταρχήν δηλώνω ότι κατανοώ πλέον απολύτως όλους αυτούς τους συμπολίτες μου που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα, χρόνια ολόκληρα. Γιατί η αλήθεια είναι, ότι όλοι δείχνουμε συγκατάβαση σε κάποιον που αναφέρει μια τέτοια κατάσταση, όμως αν δεν το ζήσει κανείς δεν καταλαβαίνει πραγματικά τι σημαίνει να σου στερούν τον ύπνο…

Όπως έλεγα λοιπόν, ένα από τα καλύτερα σημεία του σπιτιού μας ήταν το γεγονός ότι ενώ βρίσκεται πολύ κοντά στη Σωκράτους, δεν είχαμε φασαρία. Ακόμα και η μουσική από τα νυχτερινά μαγαζιά ήταν στο βάθος. Αλλά αυτό μέχρι πέρσι όπως ανέφερα… Να μην πολυλογώ, κάθε βράδυ τηλέφωνα στην αστυνομία, καταγγελίες,  παράπονα,  νεύρα και τα λοιπά. Κυρίως όμως αϋπνία…

Γνωρίζετε φαντάζομαι πώς γίνονται αυτά. Έρχεται η αστυνομία χαμηλώνει η μουσική (να την κάνει ο Θεός) και σε πέντε λεπτά πάμε απ’ την αρχή… Ή μπορεί και να μη χαμηλώσει καθόλου…Αποτέλεσμα μηδέν δηλαδή .

Μια και η εν λόγω επιχείρηση άνοιξε στο τέλος του καλοκαιριού, εκ των πραγμάτων ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, έκλεισε… και ησυχάσαμε. Φέτος νέα σαιζόν, οπότε ξανάρχισε το πανηγύρι. Ίδιο σκηνικό φυσικά και εγώ βρίσκομαι στις 4 το πρωί να γράφω αυτό το κείμενο… Βλέποντας ότι τίποτα δεν γίνεται από καμία αρμόδια αρχή (Δήμο, Εισαγγελία, Αστυνομία, Αρχαιολογία και δεν ξέρω ποιον άλλο), έχω αρχίσει να σκέφτομαι και να αναρωτιέμαι διάφορα, του τύπου: Ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι που μας στερούν τον ύπνο, την ξεκούραση, τη γαλήνη μέσα στο σπίτι μας. Γιατί θα πρέπει εγώ να φορέσω ωτοασπίδες για να κοιμηθώ.

Γιατί πρέπει να κλείσω ερμητικά τα παράθυρα μήπως και χαμηλώσει η ηχορύπανση; Γιατί απλά να μη μπορώ να απολαύσω την αυλή μου με την παρέα μου. ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΔΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΚΑΊΙΩΜΑ;;; Τι άδεια λειτουργίας έχουν στα χέρια τους, για nightclub; Δίνονται τέτοιες άδειες;; Αν ναι, ΠΩΣ δόθηκε μια τέτοια άδεια μέσα στο μνημείο;;; Και από ΠΟΙΟΝ;; Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες προδιαγραφές στην κατασκευή και την άδεια λειτουργία τους (κλειστός χώρος, με ηχομόνωση, ηχεία συγκεκριμένα, ορισμένα ντεσιμπέλ, ώρες κοινής ησυχίας);Το γνωρίζει αυτό ο αρμόδιος οργανισμός για τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς;

Μήπως να απευθυνθούμε κι εκεί; Φέτος συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από την ένταξη της Μεσαιωνικής Πόλης στον κατάλογο της UNESCO. Ίσως είναι μια ευκαιρία να βγούμε από τον κατάλογο, ώστε να νομιμοποιήσουμε όλη την ασυδοσία της πόλης (γιατί δεν είναι μόνο η ηχορύπανση, κακά τα ψέματα. -

Έχετε δει τι γίνεται με τα τραπεζοκαθίσματα; Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία-) και να πάψουμε κι εμείς να ενοχλούμε δημάρχους αντιδημάρχους αστυνόμους εισαγγελείς και βουλευτές και άλλους αν – αρμόδιους με την απαίτησή μας για νυχτερινό ύπνο. Λες και δεν έχουμε άλλα πράγματα να κάνουμε.

Και μετά λέω: Αν ΔΕΝ έχει τέτοια άδεια, ΠΩΣ τους επιτρέπεται να λειτουργούν κατ’ αυτό τον τρόπο μετά από τόσες καταγγελίες, επώνυμες παρακαλώ;; Μέχρι ποια ώρα μπορούν να έχουν τη μουσική σε αυτή την ένταση, με τις πέτρες να τραντάζονται συθέμελα; Που είναι αυτοί οι κύριοι που κάποτε μετράγανε τα ντεσιμπέλ; Δεν πρέπει να τηρούνται κάποιοι κανόνες; Δόξα τω Θεώ  η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν προοδεύσει σ’ αυτά τα θέματα.

Και βέβαια θα σκέφτεται ο σοβαρός επαγγελματίας: σιγά μην ασχοληθούμε με τέτοια, να ξοδέψουμε και χρήματα. Μόνο να τα πάρουμε θέλουμε. Κι όσο για τη νομιμότητα, ποιος νοιάζεται, στην Ελλάδα ζούμε…

Αφού τη δουλειά θα την κάνουμε και χωρίς αυτά! Ας μην αναφερθώ στο σεβασμό του γείτονα, ή και του μνημείου του ίδιου … Ψιλά γράμματα. Χρήμα να κόβουμε.  Και αφού δεν ενδιαφέρουν τον επαγγελματία, τότε τι γίνεται με τις αρχές του τόπου;Που είναι όλοι αυτοί που δηλώνουν ότι προωθούν τον πολιτισμό και παρίστανται και στις εκδηλώσεις; Ποιο πολιτισμό ακριβώς προωθούν; Ενδιαφέρεται κανείς;

Έπειτα,  περνάω σε σενάρια καταστροφής και βίας,  ψάχνοντας τρόπο να το κλείσω το ρημάδι μια και καλή παίρνοντας το νόμο στα χέρια μου! Να ορμήσω μέσα και να τα σπάσω όλα! Θα μου πείτε, πολλές ταινίες βλέπεις… κι έχετε δίκιο. Δεν είμαι o Chuck Norrisούτε καν ο Karate Kid  κι έτσι περιμένω το ξημέρωμα να ‘ρθει μήπως κοιμηθώ δυο ώρες. Αλλά μη νομίζετε, πολύ δε θέλει ο άνθρωπος…

Ύστερα λέω να ξεσηκώσω και όλους τους υπόλοιπους που βρίσκονται στην ίδια θέση με εμάς και να πάμε κάτω από το σπίτι κάθε αρμοδίου, στο δήμαρχο παράδειγμα, που πιθανόν και να έδωσε αυτή την άδεια λειτουργίας σε ένα χώρο χωρίς να ελέγξει(;;) αν είναι σε εμπορική ζώνη ή την άλλη - μήπως ξέρω και πώς χαρακτηρίζονται οι ζώνες - και να κάνουμε βάρδιες 12 με 5 το ξημέρωμα, με τα ηχεία να ξεφωνίζουν τα σαχλοτράγουδα στη διαπασών, να δω πώς θα πάει για το πρωινό του μπάνιο έτσι ξενυχτισμένος. Ή στον αρμόδιο αντιδήμαρχο που δεν ξέρω τι κάνει. 

Ή στον Εισαγγελέα, που δεν εννοεί να παρέμβει γιατί  οι καταγγελίες μας στην αναρμόδια, όπως δηλώνουν συνεχώς οι αξιωματικοί υπηρεσίας, Αστυνομία, δεν του κοινοποιούνται όπως πρέπει, (που σταματούν άραγε;), να δω πώς θα δικάσει την επόμενη μέρα. Και άντε και τη δώσανε την άδεια, μετά δεν υπάρχει μια συνέχεια, να γίνεται ένας έλεγχος, για το αν συμμορφώνεται ο κάθε επιχειρηματίας με τους κανόνες, αν λειτουργεί την επιχείρησή του όπως πρέπει;

Συμφωνεί η άδεια με τη χρήση; Και αφού φτάνουν  τόσα παράπονα και καταγγελίες από τους πολίτες, τι κάνεις ως αρμόδια αρχή; Πόσες πια καταγγελίες πρέπει να κάνουμε, επώνυμες επαναλαμβάνω, που να τις κάνουμε και τι είδους καταγγελία, ας μας πει κάποιος.

Τώρα που το σκέφτομαι θα είναι ακόμα καλύτερα, να πηγαίνουμε στα σπίτια αυτών των κυρίων, εκεί που κοιμούνται οι οικογένειές τους. Και δεν πειράζει ας μας κλείνουν στο κρατητήριο. Αφού δεν παίρνουν εκείνους μέσα ας μαζέψουν εμάς…Τουλάχιστον εκεί θα κοιμόμαστε… Ή μήπως να πηγαίνουμε το πρωί, όταν αυτοί κοιμούνται. Δεν είναι ώρα κοινής ησυχίας…Αντί να δουλεύουμε να πηγαίνουμε να κάνουμε φασαρία…Να δούμε με τι κουράγιο θα πηγαίνουν στο νυχτοκάματο.

 Για να εξηγούμαι: Δεν έχω καμία απαίτηση να κλείσει το μαγαζί του κανείς, θέλω μόνο να σεβαστεί το γεγονός ότι εκεί που λειτουργεί την επιχείρησή τουκατοικεί και κοιμάται κόσμος γύρω, ο οποίος το πρωί πρέπει να πάει δουλειά. Να δουλέψει ο καθένας από αυτούς  όπως προβλέπει η άδειά του απλά. Μπορεί χαμηλώνοντας την ένταση,  να ευχαριστηθούν και οι θαμώνες τους τη μουσική (λέω τώρα) και εμείς  να κοιμηθούμε.

Αλλά τέτοια ώρα, θα έχουν πιει  το Βόσπορο, σιγά μην ακούν μουσική… Στο τέλος – τέλος, ας τους κλείσουν όλους μέσα σε ένα χώρο, ηχομονωμένο και ας ουρλιάζουν και τα ηχεία τους και οι πελάτες τους. Γιατί πρέπει να τους ακούμε όλοι οι υπόλοιποι που δεν θέλουμε να το ξενυχτήσουμε ή δεν μας αρέσει αυτή η μουσική; Δεν θα ενοχλείται  κανένας. Και αυτοί θα διασκεδάζουν και εμείς θα κοιμόμαστε. 

Η στέρηση ύπνου ξέρετε, χρησιμοποιείται ως βασανιστήριο. Έχει σκεφτεί κανείς τι μπορεί να συμβεί αν κανένας πραγματικά τρελαμένος από την αϋπνία, ορμήσει κάποιο βράδυ μέσα σε κανένα από αυτά τα μαγαζιά; Πρώτη είδηση στα κεντρικά δελτία μας βλέπω…

Ουφ, έκλεισε επιτέλους..

Πήγε 5 η ώρα.

Ας πάω για ύπνο… Καληνύχτα σας.

Ή μήπως καλημέρα σας;