Κρίση αξιών και θεσμών σήμερα

Γράφει o Γιάννης Κούρτης
Προέδρος της Πρωτοβάθμιας Σχολικής Επιτροπής του Δήμου Ρόδου

Προλαβαίνουμε ακόμα; Γιατί στην Ελλάδα κυριαρχεί απαισιοδοξία, δεν υπάρχει αίσθημα δικαιοσύνης και ασφάλειας και λειτουργούν όλα με βάση το συμφέρον και την αναξιοκρατία;

Η οικονομική κρίση έφερε δυστυχώς επιπλέον προβλήματα, διαπλοκές, σκάνδαλα που ήταν κρυμμένα κάτω από το χαλί και εξελίχθηκαν σε κρίση θεσμών και αξιών. Επίσης κλονίστηκε η πίστη και η εμπιστοσύνη των πολιτών σε αρχές, αξίες και ιδανικά.

Στη σημερινή εποχή η αξιοκρατία είναι πολλές φορές μια λέξη κενή περιεχομένου. Άλλωστε όλοι μας αναρωτιόμαστε αν υπάρχει αξιοκρατία σε αυτόν τον τόπο και το πιο σημαντικό είναι η αίσθηση έλλειψής της.

Η λύση του συγκεκριμένου προβλήματος δεν έγκειται μόνο σε μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν  με αξιοκρατικά κριτήρια, σύμφωνα πάντα με τα πρότυπα των Ευρωπαϊκών χωρών και όχι με τη μέθοδο του βολέματος.

Το Α και το Ω είναι η Παιδεία μας, η οποία από την πολύ μικρή ηλικία των παιδιών είναι αυτή που διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή νοοτροπίας. Στόχος είναι να διευρύνει και να καλλιεργήσει με προοδευτική συνείδηση και αναπτυξιακό πνεύμα τις αξίες, τους ορίζοντες και τις δεξιότητες των παιδιών, χωρίς να δυσανασχετούμε αν ο διπλανός μας έχει περισσότερα προσόντα. Και να μην λέμε να «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα».

Επομένως, η σωστή Παιδεία και εκπαίδευση οικογενειακού περιβάλλοντος και σχολείου, θα δώσει τη βάση, τα εφόδια και τα κίνητρα ώστε να γινόμαστε καλύτεροι στο χαρακτήρα και στη ζωή μας. Και να αναλαμβάνουμε σε τυχόν λάθη και παραλείψεις, προσωπικά την ευθύνη που μας αναλογεί.

Η Παιδεία είναι η κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης ζωής. Σήμερα βιώνουμε μια κρίση αξιών, μια κρίση θεσμών, πνευματικής συγκρότησης, ισορροπίας και προσωπικής διαύγειας. Παράλληλα, η οικονομική κρίση σίγουρα δημιούργησε μια άσχημη κατάσταση στη ζωή των ανθρώπων και της κοινωνίας.

«Γέννησε» πολλά προβλήματα, πρακτικά και ουσιαστικά, δημιουργώντας μια πνευματική παθογένεια. Το παράδοξο στην ιστορία είναι ότι εμείς πρώτοι βάλαμε τις βάσεις για τις θετικές και θεωρητικές επιστήμες!

Το μέλλον και η ελπίδα της εξέλιξης και της αλλαγής είναι τα παιδιά μας. Οι νέοι άνθρωποι με νέο όραμα και νέα μυαλά, θα κατορθώσουν να αλλάξουν σε νέους ορίζοντες την κοινωνία αυτή. Όλοι μας πρέπει να επενδύσουμε στη ζωντάνια, στο φιλότιμο και στην εργατικότητά τους.

Πρέπει να επενδύσουμε στους νέους μας. Αλλά δυστυχώς το Ελληνικό κράτος δεν το βλέπει με τη δέουσα σοβαρότητα. Δεν α-ντιμετωπίζει την Παιδεία ως επένδυση, όπως γίνεται στις περισσότερες πολιτισμένες χώρες.

Θα κλείσω με μια έκφραση του Πλάτωνα που λέει ότι «η Παιδεία είναι ο δεύτερος ήλιος για τους ανθρώπους»…