Εκλογές τοπικής  αυτοδιοίκησης και κόμματα

Γράφει ο Σπύρος Κατσούρης

 

Παιδί ήμουν και γέρασα κι ακόμα ν’ αλλάξει η νοοτροπία των Πολιτικών Κομμάτων! Ήλπιζα πως με την είσοδό μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτή η κατάρα, αυτή η γάγγραινα των πολιτικάντηδων θα άλλαζε και θα άφηναν ελεύθερη την Τοπική Αυτοδιοίκηση να επιτελέσει απρόσκοπτα το έργο της.

Τί  είδους Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουμε; «Αυτοδιοίκηση», το λέει η ίδια η λέξη: Διοίκηση δίχως πάτρωνες, δίχως εντολείς και εντολοδόχους, δίχως αξιωματικούς και πιόνια στην κοινωνική σκακιέρα ενός τόπου.

Αντ’ αυτού έχουμε την άμεση, την απροσχημάτιστη, την ξεδιάντροπη εμπλοκή των Πολιτικών Κομμάτων στην διαδικασία ανάδειξης των αιρετών αρχόντων μιάς πόλης, ενός Δήμου, μιάς Περιφέρειας. Και «πράσινοι» και «βένετοι» και «ερυθροί» και «φούξια», όλοι τους, χρόνια τώρα πρώτοι στην μάχη των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης!

Φροντίζουν πριν από τους Δημάρχους και Περιφερειάρχες, για τους Δημάρχους και Περιφερειάρχες! (Πριν από σας για σας, σύμφωνα με γνωστή διαφήμιση). Γιατί; Για να μην  κουραστούν αυτοί οι υποψήφιοι άρχοντες από τον πολύμηνο αγώνα τους; Φυσικά, όχι !Τότε γιατί; Διότι τα Πολιτικά Κόμματα θεωρούν και την Τοπική Αυτοδιοίκηση… «Τσιφλίκι» τους!

Διότι θέλουν να διαιωνίσουν μιάν αρρωστημένη κατάσταση, μια γάγγραινα, για να μπορούν έτσι να προωθούν τα σχέδιά τους! Ποια είν’ αυτά; Η πελατεία, το «ρουσφέτι», οι διορισμοί ημετέρων, ο παραγκωνισμός των αντιπάλων, το «ρουφιανιλίκι», η γενική άλωση κάθε ζωτικού κυττάρου της κοινωνίας, ο ρεβανσισμός και φυσικά η συγκομιδή ψήφων για τις Βουλευτικές εκλογές. Το αν έχει ή όχι ένας υποψήφιος Δήμαρχος εφαρμόσιμο πρόγραμμα επ’ ωφελεία της τοπικής κοινωνίας, ποσώς τους ενδιαφέρει.

 Τους ενδιαφέρει να στηρίξουν έναν υποψήφιο δήμαρχο πρόθυμο να ικανοποιήσει τα πολιτικά  τους συμφέροντα και φυσικά πρόθυμο να εξαργυρώσει το κόστος της προεκλογικής εκστρατείας του Α’ Κόμματος. Και μετά τις εκλογές, τι;  Μετά, αν μεν ο νεοεκλεγείς Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης είναι του κυβερνώντος την χώρα Κόμματος, τότε έχουμε πανηγυρισμούς! Τότε βάφεται ο χάρτης της Ελλάδος γαλάζιος, πράσινος, κόκκινος, φούξια και σκίζονται να προωθήσουν τα αιτήματα της Τοπ.

Αυτοδιοίκησης στην Κεντρική Εξουσία. Και έτσι προωθούν τα σχέδιά τους για ευρύτερη άλωση της τοπικής και πανελλαδικής κοινωνίας. Αν όμως ο νέος Τοπικός Άρχοντας είναι της Αντιπολίτευσης, τότε, μαύρη μοίρα σ’ αυτόν και στους πολίτες αυτού του τόπου! Ούτε εγκρίσεις οικονομικών προγραμμάτων, ούτε κοινωνικές παροχές, ούτε επιλύσεις χρονιζόντων προβλημάτων, ούτε διευκολύνσεις σε θέματα επικοινωνίας και μεταφορών, ούτε σε ηλεκτροδοτήσεις, υδρεύσεις, οδικά δίκτυα. Και πού θα πάει αυτό το βιολί, αυτή η κατάσταση; θα διερωτηθείτε.  

Πολύ φοβάμαι-δυστυχώς- ότι θα συνεχίσει να οδεύει έτσι στραβά για πολλά ακόμα χρόνια(!) μέχρι που να καταλάβουν οι βασικοί παίκτες του παιγνιδιού τα αυτονόητα. Δηλαδή,1)Να καταλάβουν τα Πολιτικά Κόμματα ότι ο ρόλος τους είναι πανεθνικός και δεν έχουν κανένα λόγο να αναμιγνύονται στα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και 2)Να καταλάβει κι ο ίδιος ο ψηφοφόρος ενός τόπου ότι αυτός είναι ο κυρίαρχος λαός!

Αυτός αποφασίζει ποιός τοπικός άρχοντας του κάνει, ποιο πρόγραμμα ορθολογικό και εφαρμόσιμο έχει, ποιους ικανούς συνεργάτες έχει να τον συνεπικουρούν και αυτός ο λαός θα γνωρίζει ότι με την ψήφο του θα καρπωθεί τα όποια θετικά ή αρνητικά στοιχεία της επιλογής του. Αλλά καθώς φαίνεται είναι λαός μαζοχιστής!

Του αρέσει να άγεται και να φέρεται από τους Αρχιτσομπάνηδες σαν πρόβατο στο μαντρί, γιατί εκεί θα βρεί λίγο σανό να φάει και νερό να πιεί , αδιαφορώντας αν ο Αρχιτσομπάνης θα το σφάξει  ή θα το πουλήσει σ’ άλλον σε μια δεδομένη στιγμή πολιτικής κωλοτούμπας! Κι ο νοών , νοείτω …