ΚΚΕ Ν. Δωδεκανήσου: «Νέα εποχή»… Νέα βαρυχειμωνιά... μετά το τέλος των μνημονίων

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Τομεακή Επιτροπή Ν. Δωδεκανήσου του ΚΚΕ για το τέλος των μνημονίων αναφέρει τα εξής:

«Ιστορική μέρα» τη χαρακτηρίζει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και Υφυπουργός Ναυτιλίας κ. Ν. Σαντορινιός την 21η Αυγούστου. «Είναι μια μέρα που όλοι οι Έλληνες περίμεναν επιτέλους να ζήσουμε, μία μέρα χωρίς μνημόνια».

Το κλισέ της «νέας εποχής», που υποτίθεται ότι ξεκίνησε την περασμένη Δευτέρα, επαναλαμβάνουν διαρκώς τα κυβερνητικά στελέχη, αναπαράγοντας τις αυταπάτες γύρω από το «τέλος των μνημονίων».

Αυτά τα μνημόνια που ο κ. Δ. Γάκης σε τηλεοπτικό κανάλι δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν θα καταργηθούνε.

Αλλωστε, με κάθε ευκαιρία η κυβέρνηση - όπως και ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του - ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει περίπτωση επιστροφής στις «παθογένειες» του παρελθόντος, όπως χαρακτηρίζουν τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα που ξηλώθηκαν.

Οι χιλιάδες μνημονιακοί εφαρμοστικοί νόμοι, οι οποίοι παραμένουν σε ισχύ, ψηφισμένοι από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα τελευταία οκτώ χρόνια, η πολιτική δηλαδή στήριξης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής και αυτής της «νέας εποχής».

Το γνωρίζουν οι εργατοϋπάλληλοι, που ζουν την ένταση της εκμετάλλευσης και βλέπουν ότι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν στοιχειώδεις ανάγκες τους, την ίδια ώρα που αυξάνεται ο πλούτος που παράγουν με τη δουλειά τους.

Το ζουν καθημερινά οι αυτοαπασχολούμενοι σε πόλεις και χωριά, που ενώ οι εισπράξεις στο τουρισμό αυξήθηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2018 κατά 18,9%, ενώ αυξήθηκε η τουριστική κίνηση σε διψήφια ποσοστά, εκείνοι εξακολουθούν να κινούνται καθοδικά, να στραγγαλίζονται από το κράτος, τις τράπεζες και τον ανταγωνισμό από μονοπωλιακούς ομίλους.

Το βιώνουν οι συνταξιούχοι, που δοκιμάζουν τις περικοπές από όλες τις κυβερνήσεις.

Η «νέα εποχή» είναι βασισμένη στους εκατοντάδες νόμους που εντείνουν την εκμετάλλευση στους τόπους δουλειάς και δίνουν το «πράσινο φως» στην εργοδοσία να «ξεσαλώνει» και να τραβά στα δικαστήρια εργαζόμενους που αγωνίζονται.

Γνωρίζουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι από πρώτο χέρι, ότι η «νέα εποχή» είναι μια ...τσουχτερή βαρυχειμωνιά, καθώς θεμελιώνεται στα αποκαΐδια των δικαιωμάτων τους.Θεμελιώνεται, στις διαλυμένες ΣΣΕ, στο χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος, στην ένταση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και καταστολής.

Επίσης, στις εξοντωτικές συνθήκες δουλειάς, ειδικά στους «δυναμικούς κλάδους» όπως είναι ο τουρισμός.

Στα εκατοντάδες εργατικά «ατυχήματα» στους τόπους δουλειάς, ως αποτέλεσμα της εντατικοποίησης και της έλλειψης μέσων προστασίας.

Θεμελιώνεται ακόμα στο «μπούκωμα» των μονοπωλιακών ομίλων με φρέσκο χρήμα, που εξασφαλίζεται από το ξεζούμισμα του λαϊκού εισοδήματος, μέσω των θηριωδών πλεονασμάτων.

Η «νέα εποχή» περιλαμβάνει τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας σε επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για να κατοχυρώνεται η ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Ολα αυτά τα μέτρα που τσακίζουν τα εργατικά - λαϊκά στρώματα έχουν την υπογραφή όλων των κυβερνήσεων.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι οποίοι μαζί με πολλούς ακόμα παράγοντες συνθέτουν το μνημόνιο διαρκείας για το λαό, που είναι η κερδοφορία των μονοπωλίων, κάθε αναφορά της κυβέρνησης στην «επόμενη μέρα», «η ελπίδα γεννιέται ξανά», είναι πρόκληση για το λαό.

Για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, τίποτα το «νέο» δεν μπορεί να δώσει αυτή η πολιτική που υλοποιείται από τον ΣΥΡΙΖΑ, σε συνέχεια των προκατόχων του.

Συνεπώς, πραγματικά νέα εποχή για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα μπορεί να υπάρξει μόνο με κατάργηση εδώ και τώρα όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, με επιστροφή μέχρι κεραίας όλων των απωλειών που είχαν στα χρόνια της κρίσης.

Νέα εποχή σημαίνει ο λαός να ξεμπερδεύει με όλους αυτούς που του κλέβουν τον πλούτο που παράγει. Γιατί νέο σήμερα σημαίνει να μπορούν η εργατική τάξη, ο λαός και τα παιδιά τους, να ικανοποιούν ολόπλευρα όλες τις σύγχρονες ανάγκες τους. Να μπορούν να ζουν σύμφωνα με αυτά που επιτρέπει η εξέλιξη της επιστήμης και της παραγωγής.

Νέο λοιπόν για τους εργαζόμενους είναι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, να δυναμώσει αποφασιστικά ο ταξικός αγώνας σε κάθε χώρο δουλειάς και σε κάθε κλάδο, σε σύγκρουση με την κυβέρνηση και το κεφάλαιο, για να κερδίσουν τη ζωή που τους αξίζει.