Αντεργατική η στάση του περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου

Για αντεργατική στάση κατηγορεί τον περιφερειάρχη Γιώργο Χατζημάρκο η παράταξη «Λαϊκή Συσπείρωση Νοτίου Αιγαίου» με αφορμή τις δηλώσεις του για την απεργία που εξήγγειλαν οι ναυτικοί στις αρχές του επόμενου μήνα.

Ειδικότερα, μετά τη δήλωση του περιφερειάρχη ότι η απεργία της 3ης Σεπτεμβρίου οδηγεί στην αποσταθεροποίηση της χώρας, η παράταξη με ανακοίνωσή της, επισημαίνει ότι η έκκληση του κ. Χατζημάρκου να μην πραγματοποιηθεί η απεργία, έχει συγκεκριμένη αντεργατική στόχευση.

Αναλυτικά, το περιεχόμενο της ανακοίνωσης έχει ως εξής:  «Δίχως να πει λέξη για τα δικαιώματα και τις ανάγκες των ναυτεργατών, που τσακίζουν ανελέητα οι εφοπλιστές και τα κόμματά τους, και μη μπορώντας να κρύψει την αποστροφή του για άλλη μια φορά για τις απεργιακές κινητοποιήσεις, ο κ. Περιφερειάρχης με δηλώσεις του στρέφεται κατά της απεργίας των ναυτεργατών.

Η έκκληση κ. Περιφερειάρχα για να μην πραγματοποιηθεί η απεργία, έχει συγκεκριμένη αντεργατική στόχευση όταν:

Ο ρεαλισμός των εφοπλιστών αρχίζει και τελειώνει εκεί που θίγονται τα συμφέροντά τους.

Οι αποδεκτές λύσεις για τους εφοπλιστές είναι η ικανοποίηση των αξιώσεών τους για μεγαλύτερες μειώσεις μισθών των ναυτεργατών και ανασφάλιστη εργασία.

Ο τρόπος διεκδίκησης των αιτημάτων των εφοπλιστών είναι να δένουν τα καράβια τους το χειμώνα και να μένουν τα μικρά νησιά της Περιφέρειας χωρίς ακτοπλοϊκή συγκοινωνία.

Αναφαίρετο δικαίωμα των εφοπλιστών είναι να έχουν δρομολόγια «οδύσσειες»  το καλοκαίρι, με τους ναυτεργάτες στο πόδι 72 ώρες τη βδομάδα, με απλήρωτες υπερωρίες, για να μην υποστούν πλήγμα τα κέρδη τους.

Την Κοινωνική αλληλεγγύη οι εφοπλιστές την αντιλαμβάνονται ως επιδοτήσεις δεκάδων εκατομμυρίων για να δρομολογούν πλοία σε «άγονες γραμμές» όπως λένε τα μικρά νησιά.

Οι συχνές μηχανικές βλάβες, που παρουσιάζουν τα ακτοπλοϊκά πλοία, είναι απόρροια της πολιτικής «ανόρθωσης» των κερδών των εφοπλιστών, γιατί μπορούν με την υπογραφή του Υπουργείου Ναυτιλίας να έχουν εν πλω και χωρίς σταματημό γέρικα πλοία, εξαντλημένα, ενώ θα έπρεπε να είναι στο διαλυτήριο και να υπονομεύουν  την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Κρίσιμης σημασίας λοιπόν ζήτημα είναι η εξυπηρέτηση των κατοίκων των νησιών, η τακτική, φθηνή και ασφαλής σύνδεσή τους με την ηπειρωτική χώρα και ναυτεργάτες με ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και διασφαλισμένα εργασιακά δικαιώματα.

Γι’ αυτό, γνωρίζοντας πολύ καλά οι νησιώτες την επιθετικότητα και την αδιαλλαξία  κυβερνήσεων και  κεφαλαίου με όλα όσα έχουν χάσει μέχρι σήμερα, αντιλαμβάνονται τους αγώνες κάθε κλάδου εργαζομένων ως υπόθεση και της δικής τους αντίστασης.

Γι’ αυτό η αμέριστη συμπαράσταση των εργαζομένων των νησιών στον δίκαιο αγώνα των ναυτεργατών είναι το μόνο πλήγμα που βρίσκει στόχο την πολιτική που είναι ένοχη για τα κοινά δεινά νησιωτών-ναυτεργατών».