Οικολογικές αλήθειες

Γράφει η
Μαίρη Παπανδρέου

Πολλοί «οικολογικοί μύθοι», αποπλανούν και δεν γνωρίζομε αν γίνεται σκόπιμα ή από άγνοια. Σίγουρα, από οπουδήποτε κι αν προέρχεται, αφελής ή όχι σκέψη για πυρηνικά εργοστάσια, πρέπει να αποδοκιμάζεται, επειδή η Ελλάδα είναι σεισμογενής περιοχή και δεν μπορεί ν’ αποτελεί αιτιολογία ή δικαιολογία πως οι Ιάπωνες έχουν πυρηνικά εργοστάσια. Καθοριστικές για το «αύριο», είναι οι σχέσεις μας με το περιβάλλον και στον τρόπο που ο καθένας από εμάς, κατανοεί τη σημασία της προστασίας του.

Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές με την εκατόμβη των θυμάτων, πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις και για τη Ρόδο, που συχνά εκδηλώνονται πυρκαγιές από άγνωστη αιτία, στον Ιστορικό και όχι μόνον, Λόφο του Αγίου Στεφάνου (Μόντε Σμιθ). Επαγρύπνηση και επίγνωση. Ευτυχώς, η αναδάσωση δεν είναι ο μόνος τρόπος για τη διατήρηση του «πράσινου» στη χώρα μας.

Όταν στη δεκαετία του ‘90, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο Άγιο Όρος, μετά την κατάσβεσή της με τη βοήθεια Γερμανών δασοπυροσβεστών, οι Μοναχοί δεν επέτρεψαν σε επιστήμονες περιβαλλοντολόγους και εθελοντές να κάνουν αναδάσωση. Το αποτέλεσμα ήταν μη αναμενόμενο, διότι όχι μόνον έγινε μια «φυσική» αναδάσωση και μάλιστα πλουσιότερη από πριν, αλλά και μια αρρώστια που είχαν οι καστανιές που κάηκαν, εξαφανίστηκε.
Το δάσος «αναγεννήθηκε», γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει μια ενδογενής δυνατότητα αναγέννησης, εκτός εάν το δάσος καταπατηθεί ή βοσκηθεί.

Η περιβαλλοντική εκπαίδευση, πρέπει ν’ αρχίζει από το Δημοτικό κι ευτυχώς, στη Ρόδο, έχομε πραγματικά χαρισματικούς, αφοσιωμένους και καλλιεργημένους εκπαιδευτικούς όπως τον Μανώλη Τσιρακάκη, την Ελένη Μπύρου-Σκανδαλίδη με τη εξαιρετική δραστηριότητα στο σχολείο της για το μοναδικό στον κόσμο «Ροδίτικο» ψαράκι των ποταμών «Γκιζάνι», τον Σταύρο Παπαδόπουλο, την Κάλλια Χατζήπαπα, τη Μαρία Αρβανιτάκη και πολλούς ακόμα.
Παράδειγμα οικολογικής ευαισθησίας, αφορούν και τα φράγματα και οι οικολόγοι προτείνουν, κάθε φράγμα που κατασκευάζεται, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε υδροβιότοπο, με πολύ χαμηλό κόστος. Μερικοί αδαείς, κατηγορούν τις ιχθυοκαλλιέργειες ότι τάχα επιβαρύνουν το περιβάλλον, ενώ υπάρχουν επιστημονικές μελέτες που αποκλείουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, διευκρινίζοντας ότι ενώ για να παραχθεί ένα κιλό ψάρια από ιχθυοκαλλιέργειες, χρειάζονται δύο τόνοι νερό, για ένα κιλό βοδινό χρειάζονται 14 τόνοι.

Τα αιολικά πάρκα είναι μια εύκολη, φθηνή και «καθαρή» λύση για παραγωγή ενέργειας, στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στη Ρόδο, όπου πάντα έχομε ένα ευεργετικό αεράκι. Όμως, τα δικαιολογητικά που χρειάζεται ένας ιδιώτης για την εγκατάσταση μιας ανεμογεννήτριας;
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Νίκος Ρίζος σε άρθρο του, το βάρος των δικαιολογητικών, φτάνει τα 65 κιλά!  Οι Βιολόγοι τονίζουν ότι «μια στις τρεις μπουκιές που βάζομε στο στόμα μας, οφείλεται στην επικονίαση των φυτών από τις μέλισσες». Ο Αϊνστάιν, είχε πει:

«Εάν η μέλισσα εξαφανιστεί από την επιφάνεια της γης, στον άνθρωπο θα απομείνουν μόλις τέσσερα χρόνια ζωής». Η κλιματική αλλαγή, η χρήση φυτοφαρμάκων, η επικράτηση των γενετικώς τροποποιημένων καλλιεργειών, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα από τις τηλεπικοινωνίες, εντείνουν το πρόβλημα. Όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι για την «υγεία» του φυσικού μας περιβάλλοντος και την ποιότητα της ζωής μας.