Λεχ Βαλέσα - Αύγουστος 1980

Γράφει ο
Βασίλης Θεοτοκάτος
επίτιμος δικηγόρος, πρόεδρος της Ανωτάτης
Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος

Το 1980 στην κομμουνιστική τότε Πολωνία, που άρχισε να συγκλονίζεται από το συνδικάτο «Αλληλεγγύη», από τον Λεχ Βαλέσα, επεσκέφθηκε τη χώρα ο Γάλλος δημοσιογράφος Φρανσουά Γκωλτ, 37 ετών, υπεύθυνος των κοινωνικών υποθέσεων στά επίκαιρα Τ.F.I., τηλεφημερίδα του πρώτου καναλιού, προκειμένου να καλύψει τα γεγονότα και συνέγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο: «ΒΑΛΕΣΑ», που μεταφράσθηκε και κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1981, στο οποίο αναφέρει, μεταξύ άλλων, και τα εξής εκπληκτικά:

«Τον Μάρτιο» του 1980, στους 16.000 μεταλλουργούς των Ναυπηγείων του Γκτάνσκ, 14.362 γράφτηκαν στο ανεξάρτητο - αυτοδιοικούμενο συνδικάτο «Αλληλεγγύη». Και έτσι έγινε σ’ ολόκληρη την Πολωνία: οκτώ  εκατομμύρια εργαζόμενοι εγκατέλειψαν τις τάξεις των επισήμων συνδικάτων για να ενταχθούν στην «Αλληλεγγύη». Φαινόμενο χωρίς προηγούμενο, ιδίως για μιά σοσιαλιστική χώρα.

Ένας άνθρωπος βρίσκεται στο ξεκίνημα αυτού του φαινομένου: ο Λεχ Βαλέσα, ηλεκτρομηχανικός, 37 ετών. Τον Αύγουστο του 1980 βγαίνει από τη σκιά. Γίνεται ο ηγέτης των απεργιών της Βαλτικής. Τις διευθύνει. Κάνει να φυσήξει ένας καινούργιος άνεμος στην Πολωνία και τους Πολωνούς. Ο άνεμος μιάς «Ανανεώσεως», που οι μήνες και τα χρόνια που θ’ ακολουθήσουν θα πουν, αν αντιπροσωπεύει τη μεγάλη τύχη της Ανατολικής αυτής χώρας, που αφυκτιά κάτω από μιά δραματική οικονομική κρίση. Είπαν, πως ο Λεχ Βαλέσα είναι «άνθρωπος της χρονιάς». Αναμφιβόλως. «Δεν είμαι ήρωας, λέει,

«Αλληλεγγύη» δεν είναι ο Βαλέσα: είναι εκατομμύρια εργαζόμενοι. Σ’ όλη την Πολωνία, αυτά τα εκατομμύρια μου έχουν εμπιστοσύνη, αυτό είναι αλήθεια. Γιατί; Γιατί λέω την αλήθεια ».
Και συνεχίζει ο δημοσιογράφος:

«Αργότερα, ένα βράδυ στη Βαρσοβία, αρχές Νοεμβρίου, τότε που η χώρα ετοιμαζόταν για τη γενική απεργία, μιά νεαρή Πολωνέζα, η Αλίνα, πωλήτρια σ΄ ένα μεγάλο» κατάστημα, μου εμπιστεύθηκε: Μεθαύριο θα απεργήσω. Φοβάμαι, αλλά θα διακόψω την εργασία. Θα πάω στο μαγαζί και θα σταυρώσω τα χέρια, ώσπου να αναγνωρισθούν τα καταστατικά της «Αλληλεγγύης». Είναι ουσιαστικό για μένα και για την Πολωνία. Ναι, φοβάμαι. Νιώθω πραγματικά φόβο. Γιατί αν γίνει γενική απεργία, οι αντιδράσεις θα είναι σκληρές. Παρ΄ όλα αυτά θ’ απεργήσω.. γιατί μας το ζητά ο Βαλέσα».

Ένας εργάτης της Βαρσοβίας ήταν το ίδιο κατηγορηματικός: «Αρκεί να εμφανισθή αύριο ο Βαλέσα στην τηλεόραση και να μας ζητήσει να τον ακολουθήσομε, να κάνομε κάτι: Θα τον ακολουθήσομε και θα κάνουμε αυτό που μας ζητά. Έτσι είναι. Του έχομε εμπιστοσύνη». Του έχουν εμπιστοσύνη».

Αναρωτιέται ο ευπατρίδης δημοσιογράφος Κων. Κόλμερ: «Μήπως τελικώς ο στρατηγός Φράγκος είχε δίκιο; «Τα μνημόνια οδηγούν τον Ελληνικό λαό σε γενοκτονία»...Το 2050, σύμφωνα με δημοσίευμα των Νιου Γιορκ Τάιμς, το 32οο του ελληνικού πληθυσμού θα είναι άνω των 65 ετών, εις μη παραγωγική ηλικία, έναντι 16ο που ήταν το 2000...Διά πρώτην φοράν από του 1930 εσημειώθη τόσο μεγάλη μείωσις του ελληνικού πληθυσμού όσον το 2012. Δεν είναι περίεργο πώς ο άλλοτε σφριγηλός ελληνικός πληθυσμός κατήντησε άτεκνος και πένης. Το παράδοξον είναι ότι η κατηφόρα διήρκεσε τόσον πολύν χρόνο, διά να εμφανισθούν τα....γενοκτονικά της αποτελέσματα.. Διαφορετικά είναι απόλυτα σωστές οι προγνώσεις του στρατηγού Φράγκου, ότι σε διάστημα 36 ετών ο ελληνικός λαός θα εξαφανισθεί με την υπογεννητικότητα, την γήρανσιν και την εισβολήν των μουσουλμάνων. Το αναπάντητο ερώτημα: Τί έπραττε ο στρατηγός διά να τις αποτρέψει;.....».(βλ. βιβλίο του: Η σεισάχθεια δανείων και καταθέσεων σελ. 174 επ.). Πράγματι στρατηγέ Φραγκούλη Φράγκε ποιος θα μπορέσει ν’ αποτρέψει την εξαφάνιση; Είναι δυνατόν να υπάρξει απάντηση ή οδηγούμεθα μοιραίως στην εξαφάνιση;

Αυτό που ζητά σήμερα ο Ελληνικός λαός, ποιος θα είναι αυτός που θα βγει από τη σκιά για τον ακολουθήσει λέγοντας: Του έχομε εμπιστοσύνη.