Aναζήτηση  στιγμών ηρεμίας

Γράφει η ψυχολόγος, Msc
Μαρία Καρίκη


Πόσο δύσκολο άραγε είναι να αποδράσεις από όλους και όλα, έστω και για λίγο; Ακόμα κι αν το καταφέρεις κυριολεκτικά, μπορείς άραγε να ξεφύγεις από τις σκέψεις, τις έγνοιες, το τι σε περιμένει όταν γυρίσεις; Συνεχώς απασχολημένοι, «εγκλωβισμένοι» σε μια ρουτίνα που «τρέχει» και εμείς πρέπει να προλάβουμε να την ακολουθήσουμε! Μη μείνει τίποτα πίσω. Μην ξεχάσουμε κάτι σημαντικό. Μην τυχόν και δεν προβλέψουμε, δεν προγραμματίσουμε σωστά. Όλα σε ένα πλαίσιο ταχύτητας που μας υπερβαίνει, σχεδόν μας κακοποιεί...

Κι έρχεται μια στιγμή που αναρωτιόμαστε τι κάνουμε λάθος! Γιατί σίγουρα νιώθουμε ότι κάτι δεν κάνουμε σωστά... Δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό... Δεν μπορεί να είναι μόνο νούμερα, προθεσμίες, χρονοδιαγράμματα για το ένα και το άλλο η ζωή μας! Δεν θέλουμε ούτε να κυνηγάμε, αλλά ούτε και να αισθανόμαστε κυνηγημένοι! Από ένα σημείο και μετά νιώθουμε τον ίδιο μας τον εαυτό ως έναν ξένο ή στην καλύτερη περίπτωση ως κάποιον που δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό που κάποτε ήμασταν.

Ψάχνουμε τότε απεγνωσμένα για μια απόδραση. Προς οπουδήποτε... Αρκεί να απομακρυνθούμε για λίγο από όλα αυτά που μας καταπίνουν... Διαπιστώνουμε, βέβαια, μετά ότι το "λίγο" δεν αρκεί. Μάλλον χρειάζεται κάτι πιο δραστικό. Ίσως αντί να αναζητάμε μια διέξοδο προς τα έξω, να πρέπει να αναζητήσουμε μια «διαφυγή» προς τα μέσα. Πού θα μπορούσαμε άραγε να καταφύγουμε μέσα μας όταν όλα τα «έξω» μοιάζουν βαριά και ανυπέρβλητα; Οι στιγμές ηρεμίας που τόσο απελπισμένα γυρεύουμε όλοι μας θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα μόνο αλλαγής πλαισίου ή να είναι μια συνειδησιακή κατάσταση;

Πώς θα μπορούσαμε, δηλαδή, να διασφαλίσουμε τη γαλήνη μέσα μας, ακόμα και όταν όλα γύρω μας προκαλούν φρενίτιδα;
Η κατάκτηση μια εσωτερικής ισορροπίας είναι το μέρος εκείνο που θα μπορεί πάντα να μας ηρεμεί. Είναι εκείνη η εσωτερική σιωπή που επιφέρει τη γαλήνη ανεξάρτητα από τη βαβούρα που μας πλαισιώνει.
Εκεί μπορούμε να απομακρυνθούμε από τη φασαρία, το θυμό, τον πόνο, το άγχος και τη στεναχώρια. Είναι το μέρος όπου υπερέχει ο αυτοσεβασμός, η αυτοπροστασία, η άνευ όρων αγάπη προς τον ίδιο μας τον εαυτό, η ελπίδα, η αισιοδοξία, η ψυχραιμία.

Είναι σαν να βρίσκεσαι κάπου όπου τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σε «αγγίξει»... Απολαμβάνεις τις συζητήσεις με τον εαυτό σου και αποστασιοποιείσαι από ό,τι σε βαραίνει. Όχι γιατί αδιαφορείς ή θέλεις να αποφύγεις, αλλά για να σκεφτείς πιο καθαρά, με μεγαλύτερη διαύγεια, χωρίς βιασύνη και πανικό.

Όταν κανείς φτάσει σε ένα τέτοιο επίπεδο μετά από μια διαδρομή αναστοχασμών και αυτογνωσίας, νιώθει πιο δυνατός και πιο σίγουρος. Αναγνωρίζει την επιρροή των εξωτερικών συνθηκών στο «θυμικό» του και αντιστέκεται. Δεν επιτρέπει την άναρχη και συναισθηματική αντίδρασή του, αλλά επιδιώκει τη θεώρηση και την ερμηνεία εκείνη που θα τον κάνουν να νιώσει ήρεμος με τις ανάλογες αποφάσεις του.

Οι στιγμές, λοιπόν, γαλήνης δεν είναι απλά και μόνο ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα. Δεν είναι μια διακοπή από τους ρόλους και τις υποχρεώσεις. Είναι μια πνευματική συνθήκη, στοχευμένη και συνειδητή. Έτσι, δεν εξαρτάς τη διάθεση και την ψυχολογία σου από πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις. Νιώθεις πιο ανάλαφρος αν ξέρεις ότι μπορείς να ηρεμήσεις ανά πάσα στιγμή, αρκεί να μείνεις για λίγο μόνος με τον εαυτό σου. Είτε αυτό σημαίνει διαλογισμό, γυμναστική, επαφή με τη φύση, με τη μουσική, με το σώμα σου. Η χαλάρωση είναι πρωτίστως μια ιδιότητα του νου. Είναι ένα προσωπικό στοίχημα, μια πρόκληση ως προς το κατά πόσο θα καταφέρεις να αναστείλεις τις αρνητικές σκέψεις και κατά πόσο θα τις αντικαταστήσεις είτε με τη σιωπή είτε με κάτι θετικό.

Για όλους εκείνους που αναρωτιούνται, λοιπόν, ποιες διακοπές θα μπορούσαν να τους κάνουν να ξεφύγουν περισσότερο από τη ρουτίνα, θα πρότεινα κάτι πιο κοντινό, ασφαλές και με διάρκεια. Μια «βουτιά» στον εαυτό τους αναζητώντας έναν τρόπο να αποστασιοποιούνται και να υπερβαίνουν ό,τι τους ζορίζει. Δεν υπάρχει ωραιότερη αίσθηση από έναν εαυτό που έχει μάθει να σε προστατεύει κι όχι να σε καταδιώκει και να σε επικρίνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι ευχάριστα επίσης, αλλά κρατούν τόσο όσο η φυσική απόδραση. Η επιστροφή μέχρι τις επόμενες διακοπές θα μοιάζει τότε μια ατέρμονη προσμονή... Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τόσο, όταν έχουμε την επιλογή της αναζήτησης ενδόμυχων στιγμών γαλήνης...!