Τα πηγαδάκια της πολιτικής  και οι παρατρεχάμενοι/ες...

Του
Εμμανουήλ Χρύση *

 

Τα «πηγαδάκια» της πολιτικής δεν είναι καθόλου καινούριο φαινόμενο. Ξεσπάει κάθε 3 - 4 χρόνια σαν φωτιά που καίει τον τόπο μέχρι και τις εκλογές. Θα γίνω πιο σαφής:

Στην πολιτική τα κόμματα αποτελούν πυλώνες της Δημοκρατίας. Υπάρχουν και έχουν εδραιωθεί προκειμένου οι όποιες πολιτικές διαδικασίες και αποφάσεις να μπορούν να ξεκινούν από τα χαμηλότερα στρώματα του λαού και να προωθούνται προς τα ανώτερα κλιμάκια κι έτσι να λαμβάνονται αποφάσεις και να σχηματίζονται θέσεις και όχι το αντίστροφο. Πολλοί/ές βέβαια αυτό δεν το έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει ούτε καν το γνωρίζουν, νομίζοντας ότι ο ρόλος των κομμάτων είναι να θέτει από έναν ηγέτη αρχές και θέσεις και αυτές να διοχετεύονται επιτακτικά προς τα μέλη, κάτι που είναι λανθασμένο κι επικίνδυνο για τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της.

Στα πολιτικά «πηγαδάκια» τώρα… Κάθε φορά που υπάρχει οσμή εκλογών, οι πολιτικές επιτροπές και επί μέρους γραμματειακές οργανώσεις των κομμάτων λες και είναι εξαφανισμένες και στο παρασκήνιο αναδύονται τα γνωστά «πολιτικά πηγαδάκια», αποτελούμενα από «ώριμους», «μεστομένους», θρησκόληπτους επαγγελματίες πολιτικάντηδες που αρέσκονται στις πρωτοκαθεδρίες και τις φωτογραφήσεις σε ιερούς ναούς και κάθε λογής πανηγύρια και «πολιτιστικές» ή «θρησκευτικές» «εκδηλώσεις», ή και πολιτικούς που υποχθόνια θέλουν να κινούν τα νήματα και να διαμορφώνουν γνώμη και άποψη στην κοινωνία, αντί η κοινωνία να είναι αυτή που πρέπει να περνάει τη γνώμη της σε αυτούς κι εκείνοι να την υποστηρίζουν. Γι’ αυτούς οι τοπικές επιτροπές και γραμματείες είναι λες ανύπαρκτες, απλά πιόνια για να λένε ότι κι αυτές υπάρχουν… Μυστικές συσκέψεις, διαβουλεύσεις, συναντήσεις σε σαλόνια πολυτελών κεντρικών ξενοδοχείων με ειλημμένες αποφάσεις που πρέπει να προωθηθούν (από ποιους/ες και γιατί άραγε;)

Στο πεδίο των εκλογών και συγκεκριμένα στις διαδικασίες επιλογής υποψηφίων, τα πολιτικά πηγαδάκια παίρνουν τα πάνω τους… Εμφανίζονται ξαφνικά υποψήφιοι χωρίς πουθενά δηλωμένα ή διευκρινισμένα με οποιοδήποτε τρόπο αξιοκρατικά κριτήρια και προϋποθέσεις, σχεδόν από το πουθενά, διεκδικώντας υψηλές θέσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ή βουλευτικές.

Εδώ ενεργοποιούνται τα «πηγαδάκια». Χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια, με κριτήρια γνωριμιών, συμπάθειας και προσωπικών φιλοδοξιών, αρχίζουν να δίνονται υποσχέσεις του τύπου «Εγώ θα σε στηρίξω, είμαι μαζί σου...», «Καλό παιδί ο τάδε...» και άλλα τέτοια τραγελαφικά. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι: Ποιος ο ρόλος των τοπικών επιτροπών και συντονιστικών γραμματειών των κομμάτων, όταν πρόκειται για υποψηφίους - μέλη των κομμάτων; Ποιοι/ες θέτουν τα κριτήρια επιλογής και στήριξης, πότε και πώς;

Γι' αυτό και δεν έχουμε δει ποτέ να ορίζονται αντικειμενικά ελάχιστα έστω κριτήρια και να γίνονται ανοικτές προσκλήσεις σε όσους ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με τα κοινά στις εκλογές. Μυστικές διαβουλεύσεις και πηγαδάκια... Την ίδια στιγμή που για μια απλή θέση εργαζομένου απαιτείται βιογραφικό σημείωμα και ελάχιστα προσόντα. Έτσι έχουμε φτάσει στην κατάντια να διοικούν το Δημόσιο Τομέα άνθρωποι που δεν ξέρουν ούτε καν να χειριστούν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή να δακτυλογραφήσουν ένα επίσημο έγγραφο, κατά τ' άλλα κατονομάζονται και ως... «σύμβουλοι», ποιανών άραγε; Των στελεχών που έχουν ήδη 20 χρόνια προϋπηρεσία, ή των πολιτών που έχουν σαφώς περισσότερα προσόντα από τους/ις ίδιους/ες που παριστάνουν τους/ις συμβούλους;

Αν κοιτάξει κανείς τα προσόντα που απαιτούνται για μια διοικητική θέση σε μια μικρή επιχείρηση, μπορεί άνετα να παρατηρήσει τα «απαραίτητα προσόντα», που περιλαμβάνουν κατ’ ελάχιστο συνήθως ένα πτυχίο, δύο ξένες γλώσσες, γνώσεις Πληροφορικής, προϋπηρεσία κ.ά. ανάλογα με τη θέση. Στη διοίκηση της Πολιτείας, ποια είναι τα κριτήρια; Υπάρχουν; Ποιοι/ες τα καθορίζουν και οριοθετούν και με τι κριτήρια; Μήπως τα «πηγαδάκια» των ξενοδοχείων; Μήπως κάποιοι/ες θρησκόληπτοι/ες επαγγελματίες πολιτικάντηδες βουλευτές που έχουν άμεση επικοινωνία με τους/ις προέδρους των κομμάτων τους και οι οποίοι/ες με δική τους ευθύνη καταντούν θύματα παραπληροφόρησης και λανθασμένης ενημέρωσης;

Όπως και να έχει το πράγμα, το βέβαιο είναι ότι το... «μενού» είναι προκαθορισμένο, οι επιλογές περιορισμένες και ο λαός δεν έχει πολλές. Όμως ένα ακόμα επίσης βέβαιο: ότι μέσα στα μεγάλα πλήθη και τους όχλους των ψηφοφόρων, υπάρχουν και εκείνοι που ξέρουν και παρακολουθούν με αντικειμενικότητα τα πράγματα. Η κοινωνία έχει αισθητήρες και παρακολουθεί και ας μην το δείχνει.
Όσο για τους συμμετέχοντες σε «πηγαδάκια», ας προσέχουν μην πέσουν τελικά οι ίδιοι/ες μέσα σε κάποιο από αυτά και δεν μπορούν να ξαναβγούν γιατί δε θα υπάρχει ο… «κουβάς» στον οποίο επιπόλαια εναπόθεσαν τις ελπίδες τους...

* Μέλος της Συντονιστικής Γραμματείας
ΚΙΝ.ΑΛ. Τ.Ο. Ρόδου
Διοικητικό - Λογιστικό Στέλεχος Ο.Τ.Α.
Πτυχιούχος Λογιστής – Φοροτεχνικός