Ο Κύριος Ερντογάν με την «Ελαττωματική» Μνήμη

Γράφει η
Μαίρη Παπανδρέου

Από την Ψυχιατρική και την Ψυχολογία, γνωρίζομε τον όρο «επιλεκτική μνήμη», όταν ο ψυχικά ασθενής θυμάται «επιλεκτικά», δηλαδή, ό,τι τον συμφέρει.

Η «ελαττωματική» όμως μνήμη, βέβαια, αποτελεί ολόκληρο κεφάλαιο επίσης της Ψυχιατρικής, καθώς ο πάσχων, θυμάται τα γεγονότα με τρόπο θεληματικά διαστρεβλωτικό.
Τις τελευταίες ημέρες, ο κ. Ερντογάν με τον εορτασμό της εθνικής τους γιορτής (για τα προεόρτια της καταστροφής της Σμύρνης!), μας έφερε στη μνήμη, την αντικειμενική Ιστορία, όπως ακριβώς διαδραματίστηκε, καθώς περιγράφεται από αυτόπτες μάρτυρες.

Πριν από λίγους μόλις μήνες, η έγκριτη «ΡΟΔΙΑΚΗ», είχε αφιερώσει αρκετά άρθρα, σε κείμενα του Αμερικανού διπλωμάτη και έγκριτου συγγραφέα George Horton, που περιέγραψε την καταστροφή της Σμύρνης με τα εκατομμύρια των νεκρών, με έναν αδιάψευστο τρόπο, καθώς έζησε τα γεγονότα, όπως και οι Αμερικανίδες Διευθύντριες των «Αμερικανικών Κολλεγίων» στη Σμύρνη, Δρ. Mills και Δρ. MacCallum.  

Σήμερα, με την «αφύπνιση» των αναμνήσεως από τον κ. Ερντογάν, ας διαβάσομε τα κείμενα των Ελλήνων – αλλά και ξένων - αυτοπτών μαρτύρων, που προκλητικά αγνοεί ο Τούρκος Πρωθυπουργός.

Σε άρθρο του στην Revue de Christianism Social, o τότε Μητροπολίτης Εφέσου Χρυσόστομος, υπογράμμισε τον Δεκέμβριο του 1922, και τα ακόλουθα: «Βρισκόμουν και εγώ μέσα στο πλήθος και έφθασα παρασυρόμενος από αυτό στην προκυμαία, όπου υπήρξα μάρτυρας τραγικότατων σκηνών.

Οι Κεμαλικοί στρατιώτες απωθούσαν το πλήθος αποσπώντας τα κορίτσια και τις γυναίκες, για να τις κακοποιήσουν και τελικά να τις σκοτώσουν χωρίς οίκτο. Στην συνέχεια έβαλαν φωτιά στο πλήθος χύνοντας επάνω του πετρέλαιο και βενζίνη…».

O εφημέριος του Μερσινλή, που τον είχαν σύρει οι Τούρκοι στην εκκλησία του, επειδή φαντάζονταν ότι έκρυβε εκεί χρήματα και χρυσά σκεύη, αφηγείται: «Εντός του ναού υπήρξα μάρτυρας φρικώδους σκηνής. Εκεί ευρίσκετο το πτώμα γνωστής μου νέας, οικτρώς κακοποιημένης, με λογχισμούς στο στήθος.

Προ του εικονοστασίου έκειτο το πτώμα άλλης γυναικός, μόλις δέκα πέντε ετών, υποστάσης την αυτήν τύχην. Οι Τούρκοι, αντί να συγκινηθούν από το θέαμα, μου έλεγαν με περιφρόνησιν: «Που είναι ο Χριστός και η Παναγία σου; Τι κάνουν»;

Σκηνές απόγνωσης και σπαραγμών, αφηγείται και η Αμερικανίδα ιατρός Esther Lovejoy, όπως τα έζησε η ίδια: «Η απαγωγή των ανδρών ήταν ένα από τα φρικωδέστερα εγκλήματα που διαπράχθηκαν ποτέ. Τα παιδιά αγκάλιαζαν τα γόνατα των πατεράδων τους και οι γυναίκες έδιναν στους συζύγους τους τον τελευταίο ασπασμό.

Η τελευταία αυτή σκηνή στην προκυμαία της Σμύρνης αποκαλύπτει όλο το σατανικό και μεθοδικά εφαρμοσμένο σχέδιο των Τούρκων. Οι στρατιώτες, φόνευαν και έκαιγαν τους Αρμενίους και μεταχειρίζονταν όπως ήθελαν τις γυναίκες τους.

Στους Έλληνες που τους μισούσαν βαθύτερα, επιφύλασσαν πιο αργό θάνατο. Χιλιάδες σκοτώθηκαν ομαδικά. Πολύ περισσότεροι πέθαναν από βασανιστήρια, κακουχίες, πείνα, κόπωση, ψύχος…».
Ο Rene Puaux, γράφει: «Η Χριστιανική τραγωδία συγγράφηκε με την μπαμπεσιά επίκουρο της κτηνωδίας. Ο Τούρκος μουφτής παράγγειλε στις χιλιάδες των Ελλήνων που είχαν καταφύγει στο Εγγλεζονήσι, να επιστρέψουν στις εστίες τους, καθώς δεν θα τους πείραζε κανένας. Κι εκείνοι επέστρεψαν.

Για να παραστούν στην φρικωδέστερη κόλαση, να δουν την πόλη τους να παραδίδεται στις φλόγες, να κακοποιηθούν και να σφαγούν οι ίδιοι, να βιασθούν και να ριχθούν στα πηγάδια οι γυναίκες και οι κόρες τους – ολοκληρωτικός αφανισμός δια πυρός και σιδήρου».

«Οι Τούρκοι πετάλωσαν τον αρχιμανδρίτη Νεόφυτο και έκοψαν τα αυτιά και έβγαλαν τα μάτια του εφημέριου και του ιεροδιάκονου της εκκλησίας του Αγίου Χαραλάμπους. Τους ελάχιστους που σώθηκαν θα τους παρελάμβανε ένα αμερικανικό πολεμικό, αλλά πριν φθάσουν στη Σκάλα των Βουρλών – απείχε δύο χιλιόμετρα – οι Τούρκοι άρπαξαν όσες κοπέλες τους είχαν διαφύγει και δεν είχαν προνοήσει να βάψουν τα πρόσωπά τους με ιώδιο και να βαδίζουν καμπουριαστές και στηριζόμενες σε ραβδί».

Δεν είναι προς όφελός σας κ. Ερντογάν, οι προκλήσεις εκ μέρους σας και η αφύπνιση αναμνήσεων…