Η ακροδεξιά στροφή στην Ευρώπη

Του Φίλιππου Ζάχαρη
zachfil64@gmail.com

Στη Γερμανία παρά την άνοδο των ακροδεξιών και εθνικιστικών κομμάτων, συνεχίζεται η προσπάθεια από συνδέσμους και οργανώσεις μεταναστών με αφορμή την ημέρα του εορτασμού της γερμανικής ενοποίησης, να υπάρξει και να καθιερωθεί και η ημέρα της διαφορετικότητας, που θα αναγνωρίζει τις θετικές πτυχές της μετανάστευσης.

Η καταπολέμηση του ρατσισμού στη Γερμανία λοιπόν λαμβάνει άλλες διαστάσεις, ακριβώς την εποχή που η δυναμική επανεμφάνιση των ακροδεξιών προκαλεί μεγάλη ανησυχία.

Το φαινόμενο βέβαια αυτό έχει αναπτυχθεί ή εξελιχθεί και σε ολόκληρη την Ευρώπη και ειδικά στις χώρες που υποδέχονται ή πρόκειται να υποδεχθούν πρόσφυγες.

Στην Ελλάδα το έχουμε ζήσει από χρόνια το φαινόμενο με τη Χρυσή Αυγή αλλά και τη γιγάντωση ενός επικίνδυνου εθνικισμού με τα συλλαλητήρια κατά της χρήσης του ονόματος Μακεδονία από το γειτονικό κράτος αλλά και την επιστροφή σε παραδοσιακές και συντηρητικές αξίες μιας μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας.

Το γεγονός βέβαια ότι η κυβέρνηση πελαγοδρομεί από τον Άννα στον Καιάφα μη δείχνοντας κάποια συγκεκριμένη θέση απέναντι στον παρατεταμένο εκφασισμό της κοινωνίας αλλά και η χλιαρή έως ανύπαρκτη αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, δημιουργούν ανασφάλεια και προβληματισμό στους υγειώς σκεπτόμενους πολίτες.

Το μέλλον της Ευρώπης δεν φαίνεται και τόσο ασφαλές μετά τις κινήσεις των ακροδεξιών και η συντηρητική στροφή σε παραδοσιακές αξίες που παρατηρείται στην Ελλάδα, μάλλον έχει καταλάβει και ολόκληρη την Ευρώπη.

Εντούτοις σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες γίνονται και πολλές διαδηλώσεις κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, γεγονός που καταδεικνύει πως οι λαοί εκεί δεν αδιαφορούν. Αναλυτές και οργανώσεις στη Γερμανία εκφράζουν την άποψη ότι οι Ανατολικογερμανοί μετά την ενοποίηση βίωσαν με την σειρά τους στιγματισμό και αποξένωση, κάτι που δεν ξεχνιέται.

Σήμερα η χώρα απειλείται από μια ραγδαία άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων που πάραυτα συνοδεύεται και από μια ισχυρή αντίδραση από τη μεριά αυτών που συνηγορούν στη διαφορετικότητα και υπερασπίζονται την πολυπολιτισμικότητα.  

Η Γερμανία ίσως είναι η χώρα όπου διεξάγεται μια σκληρή μάχη μεταξύ ακροδεξιάς και αντιφασιστικού μετώπου, μια μάχη που θα κρίνει σε πολλά επίπεδα την πορεία της Ευρώπης, με δεδομένο ότι η Γερμανία είναι η ηγέτιδα δύναμή της. Με λίγα λόγια, θα κριθεί το κατά πόσον θα διαφυλαχθούν οι δημοκρατικές αξίες που κληρονομήθηκαν από τις προηγούμενες γενιές για να φτάσουν - ορισμένες από αυτές - να νομοθετηθούν και σε επίπεδο ΕΕ.

Το πρόβλημα λοιπόν της κάθε είδους φοβίας που καταλαμβάνει τις ευρωπαικές χώρες είναι περίπλοκο καθώς η φοβία αυτή δεν στρέφεται μόνο κατά των ξένων αλλά και των κάθε είδους «διαφορετικών».

Θα πρέπει λοιπόν να υπάρξει γενίκευση των αντιρατσιστικών διαδηλώσεων συντονισμένα, προκειμένου να ακουστεί η φωνή όλων αυτών που δεν θέλουν την απώλεια των με αίμα κατακτηθέντων δημοκρατικών αξιών.

Αν η κατάσταση αφεθεί ως έχει, τα μηνύματα θα είναι ολοένα και πιο απειλητικά. Η εποχή που διανύουμε είναι η μεγάλη ευκαιρία της ακροδεξιάς να βρει απήχηση στον πληθυσμό και να πρωταγωνιστήσει σε πολιτικό επίπεδο. Αν δεν υπάρξει αντίδραση του κόσμου, τα υποτιθέμενα δημοκρατικά κόμματα δεν πρόκειται να βρουν τη λύση.

Ως κομπάρσοι ενός παράλογου έργου θα σέρνονται με τους εκπροσώπους τους από την μια τηλεοπτική εκπομπή στην άλλη, μη μπορώντας να εξηγήσουν την μεγάλη αυτή άνοδο της ακροδεξιάς. Και φυσικά πάντα μη αποδεχόμενα τις ευθύνες που τους αναλογούν.  Στην Γερμανία λοιπόν, εκεί που διαδραματίστηκε πριν από δεκαετίες η άνοδος  του εθνικοσοσιαλισμού, εκεί έμελλε και πάλι να ριχθεί το γάντι.

Τα ΜΜΕ βέβαια στην Ελλάδα και αλλού σιωπούν και δεν μεταδίδουν σχεδόν τίποτε. Απομένει στους πολίτες να σκεφθούν τι κοινωνία θέλουν και ποια οράματα τους έχουν απομείνει ακόμη. Αν πραγματικά επιθυμούν να αντισταθούν κατά ενός όχι απλώς νοσηρού φαινομένου αλλά ενός νέου μεγάλου κινδύνου, προερχομένου από την ακροδεξιά και τους κάθε είδους φοβικούς.