Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος... Η Οσία Πελαγία... Επίκαιροι Άγιοι της Πίστης μας...

Γράφει ο πρωτοπρεσβύτερος Κυριάκος Αναστ.  Μανέττας
Κληρικός-Εκπαιδευτικός, εφημέριος ιερού ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης-Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου Ρόδου


Ένα ατελείωτο νέφος είναι η ζωή και η προσφορά των Αγίων και μαρτύρων  της πίστης μας. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι στο εορτολόγιο της Εκκλησίας μας, είναι διασωσμένος ένας μικρός αριθμός αγίων, οσίων και μαρτύρων, οι περισσότεροι εκατομμύρια σε αριθμό έμειναν στην ανωνυμία με τον τίτλο οι Άγιοι Πάντες.

Γι’ αυτό καθιερώθηκε η επόμενη Κυριακή από την Πεντηκοστή να είναι η Κυριακή των Αγίων Πάντων κάθε χρόνο. Εδώ συμπεριλαμβάνονται ωφελετικώς όλοι οι ανώνυμοι, οι άγνωστοι άγιοι, γυναίκες και άνδρες της αμίμητης πίστης μας.

Σήμερα Κυριακή (7 Οκτωβρίου 2018) το ημερολόγιο της Εκκλησίας μας τιμά κάθε χρόνο τις ιερές μνήμες δύο μαρτύρων, των αγίων των πρώτων μας χριστιανικών χρόνων, του Σεργίου και Βάκχου... Και οι δύο υπηρετούσαν στις στρατιωτικές τάξεις του αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Τους διέκρινε μεγάλη ανδρεία στα πεδία των μαχών, αλλά και σωφροσύνη και εντιμόττηα στην καθημερινή τους ζωή.

Γι’ αυτό και ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός τους απένειμε τα αξιώματα του πριμικηρίου και του σεκουνδουκηρίου αντίστοιχα. Γρήγορα όμως έμαθε ότι οι δύο επίλεκτοι στρατιώτες του ήταν χριστιανοί, δεν ήθελε με κανένα τρόπο να το πιστέψει. Για να πεισθεί ο ίδιος με χειροπιαστές αποδείξεις, οργάνωσε τελετές με θυσίες σε ειδωλολατρικό ναό και κάλεσε να παραστούν σ’ αυτές ο Σέργιος και ο Βάκχος.

Οι δύο χριστιανοί στρατιώτες αρνήθηκαν να παραστούν και με θάρρος και παρρησία ομολόγησαν τον Χριστό.

Εξοργισμένος τότε ο αυτοκράτορας, διέταξε και τους αφαίρεσαν τα διάσημα των αξιωμάτων τους. Έπειτα αφού τους ενέπαιξαν και τους διαπόμπευσαν με διαφόρους τρόπους, τους έστειλαν σε ένα σκληρό δούκα της Ανατολής, τον Αντίοχο.

Με πρωτοφανή αγριότητα βλέποντας τη σταθερότητα της πίστης μαστίγωσε μέχρι θανάτου τον Βάκχο. Στον δε Σέργιο, επειδή κάποτε τον ευεργέτησε, του πρότεινε, αφού αρνηθεί τον Χριστό να του χαρίσει τη ζωή. Η γενναία και αποστομωτική απάντηση του Σεργίου ήταν τα λόγια του Αποστόλου Παύλου: “Eμοί το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος” (Φιλιππησίους Κεφάλαιον Α’, στίχος 21).

Για μένα, είπε ο Σέργιος, ζωή είναι ο Χριστός αλλά και το να πεθάνω είναι κέρδος, γιατί έτσι θα ενωθώ πλήρως με τον Ιησού μου Χριστό. Μετά από αυτή την ομολογία, ο Αντίοχος έδωσε διαταγή και τον αποκεφάλισαν.

Στο ιερόν πάνθεον των μαρτύρων της Ορθοδόξου Πίστης μας συγκαταλέγησαν και οι Άγιοι Σέργιοι και Βάκχος. Από το απολυτίκιόν τους εξακριβώνουμε τους αγώνες, τις θυσίες και το ομολογιακό τους μαρτύριο, προς δόξαν του Τριαδικού μας Θεού. Στο νησί μας, τη Ρόδο, υπάρχουν δύο ναοί στη μνήμη τους. Στο νέο κοιμητήριο της Ιαλυσού, ναός είναι στο όνομά τους. Επίσης, υπάρχει μικρό εκκλησάκι και στις Καλυθιές. Η ευχή τους να μας συντροφεύουν στο κάθε βήμα της ζωής μας.

Η ΟΣΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ
Ζούσε στην Αντιόχεια και ήταν πόρνη. Η ζωή της ήταν βουτηγμένη μέσα στις αμαρτωλές ηδονές. Είχε πορωθεί η ψυχή της σε τέτοιο βαθμό, που καμιά μορφή μετάνοιας δεν την άγγιζε. Ήταν επομένως καταδικασμένη για την κόλαση και την αιώνια τιμωρία της. Ο Θεός όμως είχε το δικό του σχέδιο για τη σωτηρία της ψυχής της. Ο αδιάψευστος λόγος του Κυρίου μας διαβεβαιώνει: “ότι οι τελώναι και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την Βασιλείαν του Θεού”. (Ματθαίου κεφάλαιον, Κά, στίχος 31)

Δηλαδή οι τελώνες και οι πόρνες που έδειξαν στην αρχή ανυπακοή στο Νόμο του Θεού, αλλά μετά μετάνιωσαν με συντριβή και ειλικρίνεια μπαίνουν στη βασιλεία του Θεού, πιο γρήγορα από όλους όσοι που με λόγια δείχνουν υπακοή στο Θεό, όμως στην πράξη υπήρξαν άπιστοι και ανυπάκουοι.
 


Πράγματι η Πελαγία σε μια σύναξη χριστιανών γυναικών εντελώς τυχαία, άκουσε θερμό κήρυγμα για την αγνότητα του επισκόπου Νόννου. Τα λόγια του ήλεγξαν και συγκλόνισαν την αμαρτωλή και πονεμένη ψυχή της. Με τη χάρη του Θεού απαρνήθηκε την άσωτη ζωή της, πούλησε τα διάφορα κοσμήματά της και τα χρήματα τα μοίρασε στους πτωχούς.

Αφού κατηχήθηκε και βαπτίστηκε πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου πέρασε με σκληρή άσκηση και μετάνοια την υπόλοιπη ζωή της. Κάθε χρόνο στις 7 Οκτωβρίου εορτάζει η οσιακή μορφή της. Μαζί της εορτάζει και μια συνώνυμη Πελαγία η Παρθένος που και αυτή έζησε στην Αντιόχεια της Συρίας από ένδοξο γένος.

Όταν έμαθε ο άρχοντας της Αντιόχειας ότι η Πελαγία ήταν χριστιανή έστειλε στρατιώτες να την συλλάβουν. Είχαν περικυκλώσει το σπίτι της με σκοπό να την συλλάβουν. Η Πελαγία σήκωσε ψηλά τα χέρια της, στον Χριστό, να μην επιτρέψει να την αρπάξουν οι στρατιώτες, αλλά να φύγει από τη ζωή αυτή αγνή και παρθένος. Πέθανε, παραδίδοντας στον Θεό την αγνή ψυχή της.

Ο ίδιος ο ιερός άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έγραψε περίφημο εγκώμιο της Αγίας ζωής της Πελαγίας. Η ευχή και η ευλογία της να στηρίξει τον πνευματικό αγώνα του κάθε χριστιανού, κληρικού και λαϊκού. Ιδιαιτέρως στις γυναίκες, που κρατούν στα χέρια τους, την τεκνογονία, σαν μητέρες, σύζυγοι, γιαγιάδες, στον τόσο δύσκολο και υπεύθυνο ρόλο τους.