Πρέπει να συνδράμουμε όλοι στο έργο της ΔΕΥΑΡ

Γράφει ο
Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Δεν είναι καθόλου κακό, αν οι συνθήκες το υπαγορεύουν και μάλιστα μερικές φορές επιτακτικά,  να γυρίσουμε μερικά χρόνια πίσω και στην προκειμένη περίπτωση επειδή η υδροδότηση της πόλης της Ρόδου και ολόκληρου του νησιού φαίνεται επιεικώς προβληματική,  αλλά και απρόβλεπτη, νομίζω ότι η ΔΕΥΑΡ πρέπει να εκδώσει “ΟΔΗΓΙΑ” σε ό,τι αφορά την τοποθέτηση δεξαμενής νερού, αποθήκης νερού (ντεπόζιτο), για τις έκτακτες ανάγκες, όταν υπάρχει διακοπή, λόγω βλαβών, ή έλλειψης.

Είναι φύσει αδύνατον η σημερινή ΔΕΥΑΡ με την υπάρχουσα υποδομή στο δίκτυο ύδρευσης, να μπορεί να εξυπηρετεί απρόσκοπτα τις αυξημένες ανάγκες και απαιτήσεις της τουριστικής περιόδου, και να ικανοποιεί απολύτως ένα εξωφρενικά μεγάλο αριθμό, περίπου 3.000.000 τουριστών και κατοίκων. Γι’ αυτό όσο άψογα και αν λειτουργεί, και όσο πολλές περιοχές θα υδροδοτηθούν από φράγμα Γαδουρά, το πρόβλημα των διακοπών στο δίκτυο νερού λόγω βλαβών ή έλλειψης,  θα είναι υπαρκτό για πολλά χρόνια.

Αν στις ταράτσες των οικοδομών μας τοποθετήσουμε δεξαμενές νερού από ανοξείδωτη λαμαρίνα, ή πλαστικό, θα διευκολύνουμε το έργο της ΔΕΥΑΡ γιατί οι δεξαμένες θα γεμίζουν σε περιόδους όπου υπάρχει επάρκεια νερού σε βαθμό που να περισσεύει και βέβαια θα το χρησιμοποιούμε σε περιόδους λειψυδρίας, δεν θα μένουμε χωρίς νερό για τις ανάγκες ενός σπιτιού, μιας οικογένειας, και δεν θα δημιουργούμε προβλήματα στο έργο της ΔΕΥΑΡ σε περιόδους που θα αντιμετωπίζει σοβαρές δουλειές.

Με την ευκαιρία θα ήθελα να παρακαλέσω το τεχνικό τμήμα της ΔΕΥΑΡ που είναι επιφορτισμένο με το έργο της αποκατάστασης, τοποθέτησης καπακιών στα διαφόρου μεγέθους φρεάτια, και επειδή τα μαντεμένια τα κλέβουν συστηματικά οι επαγγελματίες άγνωστοι, να προβεί στην κατασκευή από τσιμέντο-μπετόν αρμέ καλαίσθητων καππακιών και να καλύψει όλα τα φρεάτια που ε-γκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για πεζούς και οχήματα, και μάλιστα δύο σε κεντρικές αρτηρίες  στην μέση του δρόμου στο ύψος της νέας Μαρίνας και επί της οδού Ρόδου-Λίνδου στο σημείο όπου βρίσκεται η βιοτεχνία χρυσού  που δεν είναι καθόλου σταθερά.

Το έργο της ΔΕΥΑΡ είναι σημαντικό και σύνθετο γι’ αυτό οφείλουμε όλοι μας να συνδράμουμε τις όποιες μικρές ή μεγάλες προσπάθειες αυτής.