Μαρτύρια και μαρτυρίες Αγίων της πίστεώς μας Μεγάλη η προσφορά και το έργο τους

Γράφει
ο πρωτοπρεσβύτερος
Κυριάκος Αναστ. Μανέττας
Κληρικός-Εκπαιδευτικός, εφημέριος ιερού ναϋδρίου Αγίας Ειρήνης και Τριών Ιεραρχών Παν/μίου Αιγαίου

 

Μας συγκλονίζουν πραγματικά οι μορφές και η ζωή των Αγίων και μαρτύρων της πίστεώς μας. Η επίκαιρη συνεχώς παρουσία τους στη ζωή και την πορεία της Εκκλησίας μας, δημιουργούν ιερό δέος σε κλήρο και λαό, συνάμα και την ιερή υποχρέωση της τιμής στο ιερό και σεπτό πρόσωπό τους.

Με τις σκέψεις και την συναίσθηση μιας ιστορικής ευθύνης, για την διδαχή στις νεότερες γενιές, γράφουμε το άρθρο μας αυτό σαν ελάχιστο δείγμα σεβασμού και τιμής στην ιερή τους μνήμη.
Αδέλφια μου και φίλοι αναγνώστες σας προσκαλώ στο Πνευματικό αυτό ταξίδι για να ζήσουμε και να νιώσουμε τη χαρά και την αύρα της ζωντανής τους παρουσίας και ευλογίας στη ζωή μας και στην πνευματική μας καταξίωση.

Ο Άγιος μεγαλομάρτυρας και μυροβλήτης Δημήτριος, ο πολιούχος και προστάτης της Θεσσαλονίκης

Στις 26 Οκτωβρίου κάθε χρόνο προβάλλει η αγία μας Εκκλησία ένα παλληκάρι της ανδρείας και της θυσίας, τον μεγαλομάρτυρα, μυροβλήτη και θαυματουργό Άγιο Δημήτριο. Γόνος της ένδοξης και Αγιοτόκου νύμφης του Θερμαϊκού της πανέμορφης Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. και υπήρξε  ανώτατος στο αξίωμα στρατιωτικός επί ειδωλολάτρη και εικονομάχου αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Ένας πραγματικά γενναίος και ατρόμητος στρατιώτης του Χριστού και κήρυκας της Χριστιανικής πίστης, είναι ένα ζωντανό παράδειγμα Χριστιανού μάρτυρα. Υπήρξε ο πρώτος κατηχητής της Εκκλησίας μας, αφού ασχολήθηκε με τη νεότητα και ίδρυσε την πρώτη χριστιανική καταφυγή νέων στην Θεσσαλονίκη. Στους νέους χωρίς φόβο τους κατηχούσε και τους ενέπνεε με τη ζωή καιτ ο παράδειγμά του στην Χριστιανική πίστη. Η δραστηριότητα και οι αγώνες του για τον Χριστό και τις αλήθειές του καταγγέλθηκαν στον Διοκλητιανό, που κάλεσε στα Ανάκτορα τον Δημήτριο, για να εξακριβώσει τις εναντίον του κατηγορίες. Ο Δημήτριος με σθένος και παρρησία ομολόγησε την αγάπη του και την αφοσίωσή του στην αληθινή θρησκεία, που χαρίζει γαλήνη, ευτυχία και παρέχει ηθική λύτρωση και αιώνια ζωή. Βλέποντας την ακλόνητη πίστη του Δημητρίου, ο Διοκλητιανός του αφαιρεί τα ανώτατα αξιώματα του στρατιωτικού και διατάζει να τον φυλακίσουν.

Την περίοδο αυτή γίνονταν αγώνες στη Θεσσαλονίκη. Εκμεταλλευόμενοι την σωματική δύναμη του ειδωλολάτρη Λυαίου έπαιρναν τους χριστιανούς να τον αντιμετωπίσουν σαν θέαμα στο στάδιο. Πήγαινε και ο αυτοκράτορας και χιλιάδες θεατές βλέποντας να κακοποιούνται μέχρι θανάτου οι Χριστιανοί από τον γιγαντόσωμο ειδωλολάτρη Λυαίο. Τότε ένας νεαρός Χριστιανός, ο Νέστορας, αφού πήρε την ευχή του Δημητρίου από την φυλακή, μπήκε στο στάδιο και νίκησε μέχρι θανάτου τον γιγαντόσωμο Λυαίο. Μόλις πληροφορήθηκε ο Χριστιανομάχος Διοκλητιανός την αιτία του θανάτου του Λυαίου έδωσε εντολή στους στρατιώτες του και με λόγχη θανάτωσαν τον Δημήτριο και τον Νέστορα.

Ο Άγιος μεγαλομάρτυρας Δημήτριος ονομάστηκε και μυροβλήτης γιατί μέσα από τον τάφο του, όταν έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του, ανάβλυζε μύρο. Μέχρι σήμερα βγαίνει άγιο μύρο από τα χαριτόβλυτα ιερά του λείψανα. Η Θεσσαλονίκη αλλά και ολόκληρη η Ορθοδοξία τιμά την μνήμη και την ιερά μορφή του Αγίου Δημητρίου, που σε πολέμους, σεισμούς και κακουχίες έβλεπαν στο άλογο καβαλάρη τον Άγιο Δημήτριο να σώζει την Θεσσαλονίκη και όχι μόνον.

Η σκέψη μας στρέφεται στην πόλη του Αγίου Δημητρίου την ιστορική και πανέμορφη Θεσσαλονίκη, στην πόλη των φοιτητικών μας χρόνων και τις αξέχαστες ιερές αναμνήσεις μας από τον μοναδικό ναό του Αγίου μας Δημητρίου, του κέντρου αναφοράς προσευχής και πίστης μας. Αξίζει να μνημονεύσουμε εδώ τον άρχοντα, τον αξιοπρεπή, τον αξέχσαστο πνευματικό μου πατέρα Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνα Συνοδινό, που χάρη στις δικές του ενέργειες δημιουργήθηκε από τα ερείπια του σεισμού και της φοβερής πυρκαγιάς (1919) και υπάρχει σήμερα ο μεγαλοπρεπής αυτός ναός του Πολιούχου και προστάτη Αγίου της Θεσσαλονίκης. Ο αείμνηστος ποιμενάρχης μας έγινε επίσκοπος και βοηθός του αειμνήστου μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γενναδίου Αλεξιάδη το 1945. Μέσα στην κατοχή, στην πείνα, στη δυστυχία, ο νεαρός τότε Σπυρίδωνας Συνοδινός έφτιαξε το μεγάλο αυτό θαύμα και εγκαινιάσθηκε μέσα σε πέντε χρόνια, το 1950. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τελείωσε την αρχιερατική του διακονία με την θεμελίωση και εξέλιξη του ωραίου ναού του Αγίου Δημητρίου στο Ροδίνι Ρόδου. Η ευχή του Αγίου Δημητρίου και του μητροπολίτη μας Ρόδου, Σπυρίδωνα Συνοδινού να μας ενισχύουν στη ζωή μας.

Ο Άγιος Νέστορας
Την επομένη της εορτής του Αγίου Δημητρίου, στις 27 Οκτωβρίου κάθε χρόνο  η αγία εκκλησία τιμά και γεραίρει την μνήμη του Αγίου Νέστορα του μεγαλομάρτυρα και μαθητή του.
Πολύ νέος στην ηλικία αποφάσισε στις προκλήσεις των ειδωλολατρών και του Διοκλητιανού να έλθει αντιμέτωπος στο στάδιο με τον μεγαλόσωμο Λυαίο. Εκείνο που είναι αξιοσημείωτο είναι η εμπιστοσύνη του Νέστορα στον ήδη φυλακισμένο Δημήτριο, που του αποκάλυψε την επιθυμία του, για τον Χριστό να έλθει αντιμέτωπος με τον Λυαίο. Επίσης έπαιξε σημαντικό ρόλο, ότι ο Δημήτριος στο όνομα του Τριαδικού Θεού, τον σταύρωσε και του είπε ότι σίγουρα θα νικούσε τον Λυαίο, πράγμα που έγινε. Αυτή η νίκη του Νέστορα ήτανε νίκη του Χριστού και της αλήθειας του. Γι’ αυτό και δεν πτοήθηκε να φτάσει στο μαρτυρικό του τέλος μαζί με τον Δάσκαλο και εμψυχωτή του Άγιο Δημήτριο. Η ευχή τους ας είναι μαζί μας.

Οι Άγιοι Τερέντιος, Νεονίλλη και τα 7 (επτά) παιδιά τους
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια βαρυσήμαντη ημερομηνία θρησκευτική και εθνική. Γι’ αυτήν θα γράψουμε στην συνέχεια του άρθρου μας. Όμως κάθε χρόνο την ημέρα αυτή συνεορτάζουν και το άγιο ζευγάρι Τερέντιος και Νεονίλλη μαζί με τα μαρτυρικά επτά παιδιά τους.
Ήτανε μια αξιοζήλευτη πνευματική οικογένεια με το ίδιο φρόνημα, μια ψυχή, όπως αποκαλεί στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή του στο κεφάλαιο (Στ’) και στο στίχο (19). Κατ’ οίκον εκκλησία.
Στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, των μεγάλων και φοβερών διωγμών εναντίον των Χριστιανών, ειδοποίησαν τους δύο συζύγους Τερέντιο και Νεονίλλη, ότι κινδυνεύουν να συλληφθούν. Σκέφτηκαν αρχικά να φύγουν μακριά, προκειμένου να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τον φοβερό διωγμό.

Μέσα τους προέβαλλε συγχρόνως και η σκέψη ότι έπρεπε να παραμείνουν και με γενναιότητα να περιμένουν οποιοδήποτε μαρτύριο. Στο δίλημμα αυτό πήραν την σωστή απάντηση από τους πέντε γιούς τους και τις δύο θυγατέρες τους. Δεν έπρεπε να φύγουν γιατί θα έσπερναν τον φόβο στους υπόλοιπους Χριστιανούς μια και ο διωγμός είχε εξαπλωθεί παντού. Και το σπουδαιότερο μήνυμα το έλαβαν, ότι η εκκλησία δεν ενισχύεται από φυγόδικους και φυγάδες, αλλά από αληθινούς φίλους του Χριστού, μάρτυρες και αθλητές. Έτσι ολόκληρη η οικογένεια παρέμεινε πιστή  ακλόνητη και ενωμένη συγχρόνως και σταθερή στην απόφασή της. Και όλοι μαζί, αφού ομολόγησαν τον Χριστό, με αποκεφαλισμό, ομαδικά μαρτύρησαν για τον Χριστό μας. Αξίζει να μνημονεύσουμε εδώ και τα ονόματα των επτά μαρτύρων παιδιών τους: Σαρβήλος, Νίτα, Ιέραξ, Θεόδουλος, Φώτιος, Βήλη και Ευνίκη.

Δίκαια έγιναν οι προστάτες άγιοι των Πολύτεκνων οικογενειών της Ελλαδικής Επικράτειας. Τέτοιες άγιες οικογένειες αποτελούν μήνυμα αισιοδοξίας και πίστης για να αξίζει ο τίτλος ότι το σπιτικό τους είναι μια προέκταση της εκκλησίας, το σπίτι του Θεού και των Αγίων μας.

28η Οκτωβρίου 1940 Της Σκέπης της Παναγίας.
Εθνική εορτή

Απλή αναφορά ιερού καθήκοντος και χρέους μου υπαγορεύει μια μικρή αναφορά στην διπλή αυτή επέτειο της πατρίδος μας. Αρμόδιοι ιστορικοί, συγγραφείς, εκπομπές, ομιλίες μας έχουν πλουτίσει την υπερηφάνεια της πίστης μας και της Ανδρείας των ηρώων προγόνων μας. Η 28η Οκτωβρίου του 1940 συνδυάστηκε η Τιμή στην Σκέπη της Υπεραγίας μας Θεοτόκου και αει παρθένου Μαρίας, όταν στον ιερό ναό της Παναγίας των Βλαχερνών ο όσιος Ανδρέας, ο δια Χριστός σαλός είδε ολοζώντανη την Θεοτόκο Παναγία μας, να κρατά το ιερό της Μαφόριο, ειδικό ένδυμα και πάνω σ’ αυτό να περιφρουρεί και να διασώζει τους ευσεβείς χριστιανούς αγωνιστές και την πατρίδα μας. Το γεγονός αυτό συνδυάστηκε όπως στις 25 Μαρτίου του Ευαγγελισμού με το μεγάλο και ιστορικό ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά στον Δικτάτορα Ιταλό Μουσολίνι για την μη υποδούλωση της πατρίδας μας. Γνωστά τα μετέπειτα γεγονότα και το Ιταλό-γερμανικό καθεστώς μέχρι της ιστορικής μας απελευθέρωσης όπως τα Δωδεκάνησα στις 7 Μαρτίου του 1947.

Την ημέρα αυτή τιμούμε και το ιερό μας σύμβολο της γαλανόλευκης σημαίας μας, με τον τίμιο σταυρό στην μέση. Αδέλφια μου! Είναι συνυφασμένη πράγματι η πίστη με την πατρίδα και την ελληνορθόδοξη οικογένεια. Και ένας δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, ούτε να το διαγράψει.

Η Αγία Αναστασία η Ρωμαία και οσιομάρτυρας
Στις 29 Οκτωβρίου κάθε χρόνο τιμάμε μια μάρτυρα, μια μεγάλη αγία συνώνυμη της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας, την Αγία οσιομάρτυρα Αναστασία την Ρωμαία. Η περίοδος των μεγάλων διωγμών επί Δεκίου, Διοκλητιανού, Ιουλιανού του παραβάτη και πολλών άλλων αιμοχαρών και θεομάχων αυτοκρατότων, βρίσκει και την Αναστασία την Ρωμαία στις επάλξεις του αγώνα.

Έτσι λοιπόν επί Διοκλητιανού αυτοκράτορα έζησε στα χρόνια εκείνα και καταγόταν από τη Ρώμη. Όταν πέθαναν οι γονείς της, η Χριστιανή Αναστασία, πουλάει την μεγάλη της περιουσία και την διαμοιράζει σε φτωχους και αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας. Αποσύρθηκε σε μοναστήρι, για ησυχία και πνευματική περισυλλογή. Την συνέλαβε ο ηγεμόνας  Πρόβος υπενθυμίζοντάς την την νεότητα και την ομορφιά της, γιατί να αδίκεί τον εαυτό της, εκείνη του απάντησε με θάρρος: Εγώ μια ωραιότατη και νεότατη γνωρίζω, αυτήν που ο Χριστός χαρίζει στις πιστές και γενναίες ψυχές, που προτιμούν το μαρτύριο και την ομολογία τους, από την προδοσία και πρόσκαιρη και μάταιη επίγεια ζωή και απόλαυση. Εξαγριωμένος ο Πρόβος την οδήγησε σε φρικτά και επώδυνα φρικτά βασανιστήρια, με μαστιγώσεις και κάψιμο μέχρι τον αποκεφαλισμό της. Άλλη μια μεγάλη μάρτυς έγινε νύμφη του Νυμφίου του Χριστού. Στη Ρόδο έχουμε με την ευλογία, να έχουμε ιστορικό παλαιοχριστιανικό με ωραίες τοιχογραφίες ιερό ναό της στο Κοιμητήριο στο Γεννάδι Ρόδου.