Η απλή αναλογική

“Αν οι σχεδιαστές του σχεδίου Συντάγματος φρόντιζαν να μελετήσουν τα πρηγούμενα της απλής αναλογικής, την οποία επικαλούνταν πάντοτε τα κόμματα χωρίς ελπίδα να περάσουν στη Βουλή με το ποσοστό 3% που προβλέπει το σημερινό σύστημα, θα διαπίστωναν ότι μόνο το χάος προοιωνίζεται από την καθιέρωση της απλής αναλογικής στην Ελλάδα και μάλιστα σε εποχή πόλωσης ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα.

Η υπάρχουσα ενισχυμένη αναλογική αντίθετα επιτρέπει μεγαλύτερη αντιπροσωπευτικότητα στη Βουλή από το πλειοψηφικό και μεγαλύτερη σταθερότητα από την απλή αναλογική. Σε τελευταία ανάλυση η Δημοκρατία δεν θίγεται από κανένα εκλογικό σύστημα.

Αν υπάρχει ως κράτος δικαίου και σεβασμού για τα βασικά δικαιώματα των πολιτών, τότε το άσυλο που επικαλείται τάχα η κυβέρνηση για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, ισχύει σε όλη την επικράτεια, εντός και εκτός των ανώτερων και ανώτατων ιδρυμάτων. Αντιθέτως εκεί το άσυλο προσφέρει προστασία μόνο και αποκλειστικά στους παραβατικούς. Όχι βέβαια στο διδακτικό προσωπικό και τους φοιτητές που φοιτούν”.
(Από άρθρο του Θ. Βερέμη στα “ΝΕΑ”)