Γ. Ηλιόπουλος: Η Ρόδος δεν ανακαλύπτεται, όπου και να πας κάθε φορά σε ξαφνιάζει

Λίγες μέρες πριν ανέβει στη Ρόδο η παράσταση "Πώς να καταστρέψετε τη ζωή σας", ο ηθοποιός και σεναριογράφος Γιώργος Ηλιόπουλος μίλησε στη "Ροδιακή" τόσο για την παράσταση που έχει αγαπήσει ο κόσμος, όσο και για τη Ρόδο και τη δική μας, τη θεατρική ομάδα Πράξις. 

Το "Πώς να καταστρέψετε τη ζωή σας", είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία, την οποία θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την Παρασκευή 16 και το Σάββατο 17 Νοεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου, ενώ μάλιστα για τη φετινή χρονιά, ξεκινάει απο το νησί μας η περιοδεία της παράστασης που επίσημα θα βρίσκεται στην Αθήνα απο 2 Δεκεμβρίου.

Πώς αποφασίσατε να γράψετε το μονόλογο "Πώς να καταστρέψετε τη ζωή σας"; 
Αυτό το έργο είναι μια τρελή κωμωδία, η οποία όμως  έχει τόσο αληθινά στοιχεία που ο καθένας που την παρακολουθεί, βρίσκει κομμάτια από τον εαυτό του. Είναι μονόλογος, αλλά στην ουσία αλλάζει επί σκηνής γύρω στους εξήντα ρόλους. Είναι δηλαδή πρωταθλητισμός η παράσταση όλη. Ο λόγος που το έγραψα είναι γιατί πολλές φορές συζητάμε και λέμε πώς είναι δυνατόν να κάνουμε τα ίδια και τα ίδια λάθη αφού στην ουσία είναι λάθη που τα ξέρουμε, τα έχει κάνει ο φίλος μας, ο συνάδελφός μας, τα έχουμε δει, τα ξέρουμε. Πώς γίνεται να επαναλαμβάνουμε συνέχεια τα ίδια λάθη χωρίς να βάζουμε μυαλό.

Τι συμβαίνει στη ζωή του Γιώργου;
Η ιστορία της παράστασης για να γίνω πιο συγκεκριμένος, είναι ένας άντρας ο οποίος κάποια στιγμή βρίσκει τον έρωτα της ζωής του και από μια βλακεία τα τινάζει όλα στον αέρα. Στην ουσία, βλέπεις ότι κάποια στιγμή η τύχη σου χαμογελά, αλλά πρέπει να είσαι έτοιμος για την τύχη σου.

Στην ουσία η ζωή του φέρνει τον άνθρωπο της ζωής του αλλά εκείνος δεν είναι  έτοιμος για αυτό το πράγμα, είναι ανώριμος. Αφήνει λοιπόν τον εαυτό του να κάνει πολλά λάθη που δεν θα έπρεπε. Αυτός επιλέγει να αφεθεί στην ανωριμότητα και όταν καταλαβαίνει τα λάθη του στην ουσία δεν μπορεί να σώσει τίποτα. Όλα αυτά βέβαια με έναν κωμικό, έναν ξεκαρδιστικό τρόπο για να είμαι ειλικρινής, γιατί νομίζω οτι είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους το χιούμορ προκειμένου να πεις την αλήθεια. 

Δύο ώρες μονολόγου, δεν φοβάστε την έκθεση πάνω στη σκηνή; 
Καθόλου, γιατί είχα πολύ σωστή σκηνοθέτιδα, την Βασιλική Ανδρίτσου, και αισθάνομαι ότι όλα αυτά τα χρόνια που είμαι στο θέατρο, δούλευα για να έρθει αυτή η στιγμή. Και εγώ δεν το ήξερα, παρόλο που το είχα γράψει το έργο. Η παράσταση έχει κινηματογραφικούς ρυθμούς, δεν καταλαβαίνεις τον χρόνο που περνάει και επειδή βλέπεις όλη τη ζωή μέσα σε δύο ώρες, αλλάζουν πάρα πολλοί χαρακτήρες. Βλέπεις αυτόν, τους γονείς του, τους φίλους του, τη φίλη του, τους συναδέλφους του, βλέπεις δεκάδες στιγμιότυπα, όλη τη ζωή του και είναι τόσο γρήγορες οι εναλλαγές που δεν το καταλαβαίνεις. Αλλά είναι μεγάλο ρίσκο.

Αν θα μπορέσεις να ανταποκριθείς, αν είσαι έτοιμος για αυτό, και αν θα μπορείς να κρατήσεις το ενδιαφέρον του κόσμου με μια ιστορία την οποία λίγο πολύ την ξέρουμε, δεν υπάρχει κάποιο μυστήριο. Όμως εδώ είναι και το μαγικό του πράγματος. Επειδή ακριβώς είναι αληθινό και όλοι ταυτιζόμαστε με κάποια πράγματα του χαρακτήρα του- το βλέπεις και από τη συμμετοχή του κόσμου- καταλαβαίνεις ότι εκεί είναι το μυστικό της επιτυχίας. Το έξτρα υλικό που κάνει αυτό το πράγμα γοητευτικό. 

Πόσο δύσκολο είναι να γεμίζει το θέατρο ένας μόνο ηθοποιός και ιδίως σε έναν τόσο απαιτητικό ρόλο;
Είναι πάρα πολύ δύσκολο, βέβαια είναι δύσκολο και με πενήντα ηθοποιούς να γεμίσει ένα θέατρο. Είναι οι εποχές και οι συνθήκες δύσκολες. Ξέρετε όμως, ο κόσμος πάντα βρίσκει έναν τρόπο να ανακαλύψει κάτι που τον αφορά. Μπορεί να τον "ξεγελάσεις" μια φορά, δύο, τρεις, δεν υπάρχει τέταρτη. Η παράσταση στην Αθήνα παίζεται τρίτη χρονιά, και είμαι πολύ ευτυχής για αυτό, γιατί την αγκάλιασε ο κόσμος και υπάρχουν άνθρωποι που την έχουν δει έξι και εφτά φορές. Πριν μιλήσω, έχουν πει το κείμενο εκείνοι, πλέον είναι σπόιλερ! (γέλια).

Ο κόσμος την αγάπησε την παράσταση και αυτό είναι μια πολύ μεγάλη επιβράβευση για εμάς γιατί δείχνει ότι  όλη αυτή η δουλειά έχει ανταπόκριση, κάναμε κάτι σωστό. Θέλω να σου πω ότι είμαι πολύ περήφανος για αυτό, είναι ίσως από τα μεγαλύτερα πράγματα που έχω κάνει. 

Στην παράσταση δεν υπάρχουν σκηνικά, special effect, δεν είναι υπερπαραγωγή. Υπάρχουν παραστάσεις που είναι υπερπαραγωγές, πάει ο κόσμος να δει το θέαμα. Εν τέλει καταλήγουμε στην ουσία του θεάτρου, ότι το θέαμα το μεγαλύτερο είναι ό,τι αγγίζει την ψυχή του θεατή. Ό,τι σου δημιουργεί συναισθήματα, σκέψεις, και φυσικά ό,τι φεύγοντας το λες και το ξαναλές. Εμείς ξεκινάμε στην Αθήνα 2 Δεκεμβρίου και υπάρχουν ήδη προπληρωμένες θέσεις από ανθρώπους που το ξέρανε και περίμεναν για αυτή την παράσταση. Αυτό είναι το κέρδος για εμάς. 

Πόσο εύκολο είναι να γελάσει κανείς με την καταστροφή του; 
Το ίδιο εύκολο και το ίδιο δύσκολο. Ξέρεις μου έκανε εντύπωση όταν ξεκινήσαμε τον πρώτο καιρό τις παραστάσεις, που ο κόσμος ερχόταν λίγο "μαγκωμένος" και αναρωτιόμουν τι είχε συμβεί, και όμως έτσι είναι ο κόσμος. Έχει προβλήματα. Και είναι η πρώτη φορά που μια παράσταση απευθύνεται με τέτοιο τρόπο στον κόσμο και φεύγοντας  είναι όλοι χαρούμενοι, τεράστια αλλαγή. Η καθημερινότητά μας είναι πάρα πολύ δύσκολη. Ο καθένας έχει προβλήματα, απο μικρά έως τεράστια. Και είναι ωραίο να διασκεδάζεις τον κόσμο, γιατί αυτή είναι η δουλειά μας.

Είμαστε διασκεδαστές. Και αυτή η παράσταση το επιτυγχάνει αυτό σε όλη την έκταση της έννοιας. Και αυτό με ικανοποιεί απίστευτα! Γιατί έχω παίξει σε πολλά πράγματα, έχω παίξει σε παραστάσεις που είναι κακές και το ξέρεις, που μπορεί να είχαν και μεγάλη επιτυχία, και έχω παίξει και σε παραστάσεις καλές που όμως δεν είχαν την απήχηση την ανάλογη. Στην αρχή λοιπόν έρχεται ο κόσμος "μαγκωμένος" και μετά περνάει πολύ καλά, γελάει με την καρδιά του. Η καθημερινότητα του κόσμου είναι πλέον δύσκολη, άσχημη, έχει προβλήματα και έτσι είναι δύσκολο να τον κάνεις να περάσει καλά. Όταν όμως αφεθεί απολαμβάνει αυτό που του προσφέρεις και γελάει πάρα πολύ εύκολα.

Τι ρόλο έχει το χιούμορ στη ζωή σας; 
Μεγάλο. Νομίζω θα είχα σαλτάρει αν δεν είχα χιούμορ. Και είναι οικογενειακό μας. Με έχει σώσει αυτό το πράγμα πολλές φορές. Και νομίζω ότι είναι το μεγαλύτερο δώρο που έχω πάνω μου και χαίρομαι που το μοιράζομαι με τους ανθρώπους. Το δράμα όπως και η κωμωδία, όταν γίνονται σωστά, προκαλούν το ίδιο αποτέλεσμα, το κλάμα. Μια καλή κωμωδία και ένα καλό δράμα όταν τελειώσει σου αφήνει την ίδια χαλαρότητα, την ίδια άνεση. Είναι σημαντικό. Απλά στο γέλιο είναι ότι υπάρχει άμεση ανταπόκριση, ο κόσμος γελάει εκείνη τη στιγμή.

Έρχεστε πολύ συχνά στη Ρόδο. Ποια η σχέση σας με τον νησί μας και τη θεατρική ομάδα Πράξις που συνεργάζεστε; 
Η Πράξις δεν είναι απλά ένας επαγγελματικός προορισμός, είναι οικογένειά μου, είναι το σπίτι μου. Ξεκινάει απο το 2001 η πρώτη μας γνωριμία που μόλις βγήκα από τη σχολή, έκανα το πρώτο μου έργο και τα παιδιά το ανέβασαν εδώ, το "desperatos". Έχω έρθει και σαν σκηνοθέτης, έχουν παίξει έργο μου. Στη Ρόδο έχω φίλους. Πιο στενές είναι οι σχέσεις μου οι φιλικές εδώ παρά στην Αθήνα. Νιώθω Ροδίτης, η γυναίκα μου είναι απο εδώ, έχω πολιτογραφηθεί πλέον! 

Το αγαπημένο σας μέρος στη Ρόδο; 
Η Ρόδος είναι ένας τόπος για όλες τις εποχές. Τα βουνά που έχει είναι απίστευτα, το ξενοδοχείο το Έλαφος για παράδειγμα είναι ένας υπέροχος προορισμός για τον χειμώνα. Τι να σου πρωτοπώ. Φέτος επισκέφθηκα το φράγμα της Απολακκιάς. Έχει γίνει μια εξαιρετική εγκατάσταση εκεί, έχουν γίνει παραλίμνιες δραστηριότητες εκεί για τοξοβολία κ.λπ. Είναι πάρα πολύ όμορφα. Όπου και να πας στη Ρόδο, δεν υπάρχει αυτή η ποιότητα ζωής, το πόσο εύκολη είναι η πρόσβαση στην παραλία, εδώ υπάρχει ακόμη ζωή. Η Ρόδος είναι λατρεμένο μέρος, δεν ανακαλύπτεται, όπου και να πας κάθε φορά σε ξαφνιάζει.