Όταν δεν τα παρατάς...

Κάθε στόχος, κάθε επιθυμία κατακτούνται με επιμονή, με ζήλο, με πάθος και με αποφασιστικότητα. Γιατί εγκαταλείπουμε με το πρώτο εμπόδιο, με την πρώτη δυσκολία; Γιατί σταματάμε όταν ακούμε το πρώτο «όχι» ή όταν μας φαίνεται κάτι αδύνατο; Ποιος ορίζει το αδύνατο και το ακατόρθωτο; Όταν πέφτεις, ξανασηκώνεσαι! Όταν κάνεις λάθος, μαθαίνεις από αυτό! Τίποτα δεν τελειώνει όταν ακόμα το θες πολύ. Έχουμε «σκουριάσει»... Δρούμε εκ του ασφαλούς...

 

Το ρίσκο μοιάζει να μας απωθεί. Για να μην εκτεθούμε και να μην απογοητευτούμε. Πόσα ζητήματα έχουμε αφήσει αμαχητί; Πόσους ανθρώπους έχουμε αφήσει να φύγουν από τη ζωή μας χωρίς να τους πούμε αυτά που πραγματικά θέλαμε; Πόσα έχουμε θυσιάσει στο βωμό του εύκολου, του προσιτού, του βατού;

 

Οι ανθρώπινες ιστορίες δεν είναι απλή υπόθεση. Κάνουν κύκλους, κρύβουν νοήματα που δεν βγήκαν ίσως ποτέ στην επιφάνεια.
Κρύβουν υπόδηλες διεργασίες, σκέψεις και συναισθήματα που ίσως δεν ανακαλύφθηκαν ποτέ. Αξίζει, ωστόσο, να αγωνιστείς για όλα όσα είναι σημαντικά για σένα. Ακόμα κι αν το αποτέλεσμα δεν σε δικαιώσει. Ακόμα κι αν ματαιωθείς.

Ο καθένας κουβαλάει το μερίδιό του στην ιστορία του. Είναι εκείνο το χρέος που έχουμε να εκφράσουμε την αλήθειά μας. Χωρίς φόβο. Χωρίς δισταγμούς και αναστολές.
Το μήνυμα οφείλει να φτάσει στον αποδέκτη. Μπορεί να είναι μήνυμα αγάπης, συγγνώμης. Μπορεί να είναι ένας αναστοχασμός που υπόσχεται μια νέα αρχή, με άλλα δεδομένα, με άλλες προθέσεις, με περισσότερες συνειδητοποιήσεις.

Αν θες να φτάσεις σε κάτι «μεγάλο» δεν πρέπει να λυγίσεις. Δεν πρέπει να λιγοψυχήσεις. Αν η λογική σου λέει να τα παρατήσεις, ρώτησε το ένστικτό σου, το συναίσθημά σου. Φύγε αφού προσπαθήσεις. Όχι πριν. Παραιτήσου αφού μάθεις. Όχι πριν. Μπορεί αυτή τη φορά η τόλμη σου να κάνει τη διαφορά. Αλήθεια, τι έχεις να χάσεις, πέρα από τον εγωισμό σου; Υποχωρούμε, χανόμαστε, σταματάμε και δεν καταλήγουμε ποτέ εκεί που θα θέλαμε πραγματικά. Κι όλα γίνονται απωθημένα, ένα άπιαστο όνειρο. Και μένουμε με την ερώτηση «τι θα γινόταν, άραγε, αν...».

Και είναι και εκείνοι οι άνθρωποι, όμως, που δεν κάνουν πίσω. Που θέλουν να αγωνιστούν μέχρι τελικής πτώσεως. Μέχρι εκεί που τίποτα δεν θα μείνει ως απορία. Τα τόλμησαν, τα διεκδίκησαν, τα δοκίμασαν όλα. Τίποτα δεν έμεινε στη σιωπή, στο σκοτάδι. Όλα στο φως. Όλα για όλα. Και νιώθουν καλά μετά. Είτε νικητές, είτε νικημένοι. Δεν τους πειράζει τόσο η ήττα, γιατί δεν άφησαν τίποτα στην τύχη. Δεν έχουν εκείνο το «μετά» να πονάει με τα δεκάδες βασανιστικά ερωτήματα. Κάνουν την υπέρβασή τους και αισθάνονται δικαιωμένοι, γιατί έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους. Είναι οι άνθρωποι που αρνούνται να τα παρατήσουν εύκολα, γιατί νιώθουν ότι φέρουν την ευθύνη της ποιότητας της ίδιας τους της ζωής.

Σε κάθε αγώνα χωρίς εγγυήσεις και δικλείδες ασφαλείας αναμετριέσαι με τις αξίες, με τα ιδανικά σου, με τα «θέλω» σου. Δεν θέλεις να κάνεις εκπτώσεις. Δεν θέλεις να προδώσεις τις προθέσεις σου. Δεν θέλεις να σαμποτάρεις την αυθεντικότητά σου. Σκοπός δεν είναι αυτή καθαυτή η ανταπόκριση των άλλων. Στόχος είναι η επιμονή, η αφοσίωση και η δέσμευση απέναντι σε κάτι που αγαπάς, που επιθυμείς πολύ. Είναι η διαδρομή σου, η ιστορία σου. Είχες την επιλογή να σιωπήσεις, αλλά δεν το έκανες. Είχες την επιλογή να τα παρατήσεις, αλλά δεν το έκανες. Δεν θέλεις η ζωή σου να βασίζεται σε υποθέσεις και εικασίες. Θέλεις να βιώνεις, να καταλήγεις στα συμπεράσματά σου με βάση πραγματικά γεγονότα κι όχι ασάφειες, υπονοούμενα και «αν». Τι απελευθερωτικό... Τι έντιμο...

Για όσους, λοιπόν, αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους διλήμματα και φοβούνται μην τυχόν αποτύχουν, ας θυμίσουν στον εαυτό τους ότι η μόνη «αποτυχία» είναι η απραξία, η αδράνεια, η απουσία προσπάθειας.
Δεν είναι το αποτέλεσμα που ορίζει μια αποτυχία, αλλά οι διστακτικότητα, η αμφιβολία, η φυγή πριν από οποιαδήποτε απόπειρα τόλμης. Είναι βασανιστικό να μην ξέρεις τι θα γινόταν αν δεν εγκατέλειπες... Είναι ψυχοφθόρο να μετανιώνεις όταν πια δεν υπάρχει επιστροφή.

Για αυτό τώρα κι όχι αύριο, εδώ και όχι σε μια καλύτερη συνθήκη κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς. Εξάντλησε τα όλα. Μην αναβάλλεις. Μην δικαιολογείς. Μην διστάζεις. Ζήσε σαν να μην υπήρχε η «αποτυχία». Νιώσε και πράξε σαν να μην υπήρχε η προσδοκία ενός συγκεκριμένου αποτελέσματος. Απελευθερώσου από ότι σε περιορίζει.
 Εξέπληξε με το πάθος και την πυγμή σου εκείνους που θα ήθελες: χωρίς γρίφους και ασάφειες. Μπορεί και εκείνοι να σε εκπλήξουν πίσω... Μπορεί να τους εμπνεύσεις να αντιδράσουν εξίσου αυθεντικά και δυναμικά... Και κάπως έτσι όλα μπορούν να αλλάξουν και να ανατραπούν...