Να καταργηθούν  οι χειροπέδες για το παραμικρό

Γράφει ο
Γεώργιος Θ. Παπαγεωργίου

Η Εθνική υποκρισία, και η κρατική εξουσία υποτίθεται ότι μαζί με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, υπερασπίζονται τα προσωπικά δεδομένα, όμως όπως αυτοί τα φαντάζονται και τα κρίνουν, ενώ υποτιμούν συνάμα την προσωπική αξιοπρέπεια του κάθε ατόμου, του κάθε Έλληνα πολίτη, γιαυτό σε κάθε περίπτωση η υπερβάλλουσα κρατική εξουσία χρησιμοποιεί τις χειροπέδες για το παραμικρό, ξεπερνά τα όρια της ατομικής οντότητας.

Αρκεί να σου υποβάλει κάποιος μια μήνυση δικαίως ή αδίκως, αρκεί να αντισταθείς ευπρεπώς δια λόγων σε μία τροχαία παραβάση που διαπιστώνει η αστυνομία ή ακόμη σε περιπτώσεις πολεοδομικών παραβάσεων, ή παραβάσεων σε καταστήματα υγιειονομικού ενδιαφέροντος και άλλα που ίσως αρκεί και μόνον η κρίσις του αστυνομικού οργάνου, είναι αρκετά για να βρεθείς με χειροπέδες στα χέρια, σωστός εγκληματίας ή σαν ειδεχθής δολοφόνος.

Από την άλλη μεριά όταν ευηπόληπτοι ή και καθ’ όλα έντιμοι και αξιοπρεπείς πολίτες που κατηγορούνται προτού ακόμα δικαστούν και αποφανθεί τελεσίδικα η Ελληνική δικαιοσύνη οδηγούνται για ανακρίσεις από γραφείο σε γραφείο ή και για “ανακρίσεις” με τις χειροπέδες στα χέρια που όμως ούτε η τηλεόραση, ούτε ο έντυπος τύπος αποτυπώνουν ακριβώς την εικόνα, αλλά απλώς την “θολώνουν”, για να μην φαίνονται οι χειροπέδες και το πρόσωπο του πολίτη, και απορώ γιατί, αν είναι νόμιμο;

Αν οι χειροπέδες χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις πράξεων και παραβάσεων υψηλού κινδύνου για άκρως γνωστά, επικίνδυνα πρόσωπα και εγκληματίες κάθε μορφής, καλώς χρησιμοποιούνται γιατί έτσι πρέπει, όμως πιστεύω ότι η χρήση πρέπει να γίνεται κάτω από συγκεκριμένες οδηγίες και για πράξεις και παραβάσεις στις οποίες να αναφέρεται ο Νόμος και όχι κατά την άποψή μου (πιθανόν λαθεμένη) για το παραμικρό.

Επίσης, αν οι χειροπέδες τοποθετούνται εις χείρας προσώπου ή ακόμα σαν ένδειξη προκαταβολικής καταδίκης ή εξεφτελισμού, ή ακόμη και σωφρονισμού, άποψη ειδικών επιστημόνων, ψυχολόγων, ψυχιάτρων, νομικών, εγκληματολόγων, τότε παραβιάζεται η ατομικότητα, η προσωπικότητα, η αξιοπρέπεια του ατόμου, και βέβαια πιθανόν να παραβιάζονται και τα προσωπικά δεδομένα, για τα οποία τόσος λόγος κάθε φορά γίνεται, ή ακόμη τίθεται εν κινδύνω η ζωή, η υγεία του ατόμου, κυρίως ασθενών αλλά και ηλικιωμένων.

Πάν μέτρον άριστον.