Φλας στο παρελθόν

Εν Ρόδω
Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 1958
Αριθ. Φύλλου 2309

 


ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΝ ΕΚΤΙΣΕ ΝΑΟΝ ΤΗΣ “ΤΣΑΜΠΙΚΑΣ” ΕΙΣ ΑΡΧΑΓΓΕΛΙΤΗΣ ΕΙΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝ ΔΙΑΘΕΣΑΣ 15.000 ΧΡΥΣΑΣ ΛΙΡΑΣ
Kατά πληροφορίας, εις το Λινς της Βραζιλίας 700 χιλιόμετρα έξω από το Σαν Πάολο, ο ομογενής Στέφανος Βασιλειάδης, από το χωρίον Αρχάγγελος της Ρόδου, έκτισεν εξ ολοκλήρου με ιδικά του χρήματα μεγαλοπρεπή εκκλησίαν την οποίαν ονόμασε “Παναγιά η Τσαμπίκα”.
Ο Σ. Βασιλειάδης μετηνάστευσεν εις Σαν Πάολο στας 2 Απριλίου 1951 και στο μικρό αυτό διάστημα, των 7 ετών καλλιεργώντας την γην, ως απλούς αγρότης, κατόρθωσε και έγινε με την εργατικότητά του πάμπλουτος.
Με δικές του και μόνον δαπάνες, κατόρθωσεν ν’ αναγείρη μίαν εκκλησία που του εστοίχισε περί τις 15.000 χρυσές λίρες. Και ακόμη δεν ελησμόνησε την ιδιαιτέρα του πατρίδα Ελλάδα και γιαυτό τιμώντας τοιουτοτρόπως την γεννέτειράν του, έδωσε στην εκκλησία που ανήγειρε το όνομα της Παναγίας της Τσαμπίκας. Η πράξις αυτή του ομογενούς μας Σ. Βασιλειάδη τιμά αυτόν όσον και την Αρχάγγελον.

ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟΝ ΤΡΑΓΙΚΟΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΕΞ ΕΚΡΗΞΕΩΣ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΑΣ ΕΙΣ ΚΑΛΥΘΙΕΣ ΕΤΡΑΥΜΑΤΙΣΘΗΣΑΝ ΚΡΙΣΙΜΩΣ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΕΒΙΩΣΑΝ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Tραγικόν δυστύχημα έλαβε χώραν χθες την μεσημβρίαν εις την κοινότητα Καλυθιών, με θύματα δύο μικρά αδελφάκια, το οποίον εβύθισεν εις το πένθος και εις την θλίψιν ολόκληρον την κοινότητα. Το δυστύχημα συνέβη εξ εκρήξεως χειροβομβίδας περί της υπάρξεως της οποίας διετυπώθησαν ποικίλα σχόλια εκ μέρους των κατοίκων και της επιληφθείσης αμέσως αστυνομικής αρχής.

ΟΛΑ ΗΣΑΝ ΗΡΕΜΑ
Χθες την μεσημβρίαν όλα ήσαν ήρεμα εις την κοινότητα Καλυθιών, όπως πάντοτε. Οι κάτοικοι ευρίσκοντο εις τα σπίτια των τρώγοντες ή εις τα καφενεία όπου έπαιρναν τον καφέ των.
Εις την οικίαν Κωβαίου, τίποτε δεν προεμήνυε το φοβερόν δυστύχημα και όλα ηκολούθησαν την συνήθη των εξέλιξιν.

ΜΙΑ ΕΚΡΗΞΙΣ
Αιφνιδίως, κατά την 1ην περίπου μεταμεσημβρινήν, μία έκρηξις ηκούσθη από εν σημείον του χωρίου, η οποία προεκάλεσε την έκπληξιν όλων. Τα σκυλιά ήρχισαν να γαυγίζουν φοβισμένα.
Όλοι παρέλυσαν από την αγωνίαν. Ποιός ήτο;  H έκρηξις δεν ομοίαζε προς πυροβολισμόν. Δεν εδικαιολογείτο. Ενστικτωδώς όλοι αντελαμβάνοντο ότι “κάτι” συνέβη, κάτι τραγικόν.

ΤΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ
Όταν συνήλθον κάπως οι νεώτεροι έσπευσαν τρέχοντες, ακολουθούμενοι και υπό των γηραιοτέρων, προς το σημείον όπου είχεν ακουσθή η έκρηξις. Αι γυναίκες επίσης, εκάλουν τα τέκνα των, ενώ ολίγοι έτρεχον, ακολουθούσαι τους άνδρας. Μια φρικτή όμως σκηνή, επάγωσε το αίμα όλων, όταν έφθασαν εις το σημείον της εκρήξεως, πλησίον εις χάνδακος. Τα δυό μικρά παιδιά της οικογενείας Κωβαίου, ο Σάββας Κωβαίος, ετών 11 και Μαριέττα Κωβαίου ετών 4, ευρίσκοντο καταματωμένα επί του εδάφους ακίνητα, με φοβερά τραύματα εις τα σώματά των. Εις μίαν άκρην, ευρίσκοντο τα υπολείμματα μιας χειροβομβίδος, τα οποία ωμολόγησαν αμέσως το αίτιον του δυστυχήματος.

Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ
Πάραυτα, οι χωρικοί συνοδευόμενοι από τους γόους των γυναικών και από τας κραυγάς απελπισίας των συγγενών των δύο παιδιών, εσήκωσαν τα δύο παιδιά και με αυτοκίνητον, τα μετέφερον ταχύτατα εις το Γενικόν Νοσοκομείον Ρόδου.   Εις το Νοσοκομείον, διεπιστώθη υπό των ιατρών ότι η κατάστασις αμφοτέρων των παιδιών ήτο απελπιστική. Ολόκληρον το σώμα των ήτο εν τραύμα. Εν τούτοις παρεσχέθη πάσα δυνατή βοήθεια.

ΑΠΕΒΙΩΣΑΝ
Παρά τας προσπαθείας όμως περί την 4ην απογευματινήν, η 4ετίς παιδίσκη Μαριέττα υπέκυψεν εις τα τραύματά της. Η κατάστασις επίσης του Σάββα εξελίχθη εις κρίσιμον και ούτος απεβίωσε την νύκτα.

ΕΙΚΑΣΙΑΙ
Πιστεύεται εν σχέσει προς την ύπαρξιν της χειροβομβίδος ότι συνεπεία των βροχών απεσύρθησαν χώματα τα οποία την εκάλυπτον και ούτω ανευρέθη υπό των παιδιών τα οποία μη γνωρίζοντα τί είναι την περιεργάζοντο.               
   Γ. ΜΑΡΤΙΝΗΣ