Τρία χρόνια χωρίς τον Τάσο Καραμάριο

Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν χθες, από την ημέρα που ο Τάσος Καραμάριος έφυγε από τη ζωή.

Η «Ροδιακή», όπως κι η κοινωνία που υπηρέτησε, δεν πρόκειται ποτέ να τον ξεχάσουν.

Για το ήθος, την εντιμότητα, την σεμνότητά και την προφορά του σε αυτό τον τόπο. Αυτά ήταν τα στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει σε όλη του τη ζωή.

Ήταν και κάτι άλλο όμως: Το ότι ο Τάσος, ένας ταπεινός ροδίτης, από αγροτική οικογένεια,  κατάφερε να ξεχωρίσει στηριζόμενος και μόνο στις δικές του ικανότητες και την αγάπη του κόσμου.

«Έχτισαν» μαζί από κοινού αυτή την διαδρομή που τον οδήγησε σε κορυφαία αξιώματα. Αξιώματα που δεν είχαν σχέση μόνο με θέσεις.

Το πιο κορυφαίο αξίωμα που κατέκτησε (στόχος ενδεχομένως όλων όσοι  λογοδοτούν απευθείας στην κοινωνία μας) ήταν αυτό του απόλυτου σεβασμού. Ακόμα κι εκείνων που δεν συμφωνούσαν ιδεολογικά μαζί του.  Γι αυτούς και για πολλούς άλλους λόγους,  ο Τάσος δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί. 

Στην καρδιά μας θα βρίσκεται πάντα. Κι όποτε τον φέρνουμε στο νου μας, πάντα με το χαμόγελο τον σκεφτόμαστε.  Και με κείνη, την απέραντη καλοσύνη του που πολλές φορές μας έκανε ν’ αναρωτιόμαστε: «Τι δουλειά να έχει αυτός ο άνθρωπος με την πολιτική και τις...  άγριες εποχές που εκτυλίσσονταν τότε;»                 

Μιχ. Μ.