Προσευχή για  τρεις οικογένειες

Γράφει η Ελένη Λεφάκη - Στάτη


Θεέ  μου, αυτήν τη φοβερή στιγμή που ο νους σταματά μπροστά στο αδιανόητο έγκλημα, αυτήν τη φοβερή στιγμή που τρία δροσερά παιδιά μπλέχτηκαν σε μια ανείπωτη τραγωδία κι αντί της χαράς που προσδοκούσαν, δηλητήριο διαπότισε όλη την ύπαρξή τους, μαζί και τις μανάδες τους, μαζί κι εμάς που ’μαστε αδέλφια σ’ αυτόν τον κόσμο, κάτω απ’ τον ίδιο ήλιο και  τον ίδιο ουρανό,

Θεέ μου, παρηγόρησε κι απάλυνε τον πόνο και την οργή, όπως μόνο ένας Θεός ξέρει να το κάνει.

Η ηδονή που λαχταρούσαν κι η χαρά σε κάτι πλανεμένο, Έρωτας πίστεψαν πως ίσως είναι, χαρά και διασκέδαση, αλλά αλίμονο!

Κεντρί θανάτου διαπέρασε τη ζωή τους!    

Υπάρχεις, Θεέ μου; Είναι η πρώτη σκέψη που περνά όταν κάτι φρικτό συμβεί.

Γιατί άραγε Σε αναζητούμε στην καταστροφή και στ’ άσχημα; Γιατί όλα τα ωραία τ’ απολαμβάνουμε δίχως Εσένα κι αδιαφορώντας για Σένα κι όταν ο θάνατος ρίξει τη σκιά του σπεύδουμε να Σε φέρουμε στην ύπαρξη για να Σε κρίνουμε Ένοχο;

Εσύ δεν είπες το «Αγαπάτε αλλήλους» και τόσα άλλα σπουδαία που θάβονται κάτω απ’ την  πληθώρα των πληροφοριών που μας βομβαρδίζουν  και που εμείς αναζητάμε;

Δεν έχουμε χρόνο για Σένα Θεέ μου, άλλωστε αυτά «τα γράφουνε οι παπάδες για να κοιμίζουνε  τον κόσμο» θα πούνε κάποιοι.

Κι όμως! Στη σκιά του θανάτου  όλοι Σε αναζητάμε! Είτε για να Σε βρίσουμε, είτε για να Σε ψάξουμε, να μας ποτίσεις μια στάλα ελπίδα. Αφού Εσύ είσαι Εκείνος που είπε: «Εγώ είμαι το Φως του κόσμου. Αυτός που με ακολουθεί, δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι αλλά θα έχει το Φως της Ζωής».

Καλά Χριστούγεννα σ’ όλο τον κόσμο.