Η άνιση μεταχείριση του κ. Τσίπρα στην μεταμνημονιακή εποχή με παροχές στις σύντομα επικείμενες εκλογές

Γράφει ο Αργυρός Ν. Αργυρού

Η εκτός μνημονιακή εποχή πέρασε πρόσφατα στις 21-8-2018, η όψη εκλογών αποτελεί πλέον ορόσημο, η ανάκαμψη αποτελεί ερωτηματικό στον ορίζοντα τουλάχιστον όσο μπορεί να διαφαίνεται ακόμη ως φαντασίωση. Το πλεόνασμα έχει ανοδική πορεία επιβεβαιώνοντας την οικονομική ας μου επιτραπεί  η έκφραση στράγγισης του ελληνικού λαού.

Η σύσταση οικονομική της χώρας αποτελείται από ένα μέρος της κατώτερης τάξης, το υπόλοιπο ο μεσαίος χώρος και ένα μέρος, περίπου 1-3%, η ανώτερη οικονομική τάξη. Θα έλεγα ότι η συμπεριφορά του κ. Τσίπρα ενόψη εκλογών αποδεικνύεται άνιση, ότι αυτός ο τόπος κατ’ αυτόν στην δεκαετή του οικονομική εξαθλίωση, την υπέστη μόνο η κατώτερη χαμηλά τάξη, διαχωρίζοντας διακριτικά ότι μεσαίος χώρος δεν υπάρχει.

Το κλείσιμο των επιχειρήσεων, η εξαθλίωση της αγοράς σημείο εξαναγκασμού,  τα δάνεια προς επιβίωση, δεν έτυχαν καθόλου σημεία αναφοράς! Πλήρης απαξίωση ότι η μεσαία τάξη αποτελεί την συνιστώσα της οικονομίας που συνετρίβη και κατέρρευσε.

Το έργο του Ευρωπαϊκού καταιγισμού που παρέσυρε όλη τη χώρα συνεχίζεται απτόητα, στόχος πάντα είναι η είσπραξη. Οι τρεις πρώτες κυμαινόμενες θέσεις πρωτιάς σε φορομπηχτικές που κατέχει ανά τον κόσμο και “κατάκτησε” μετά κόπου και βασάνων η χώρα μας, δεν ανήκει στην κατώτερη οικονομική τάξη αλλά ήτανε συνειρμικά έλξη και συνεισφορά της μεσαίας τάξης όπου αποτελεί και τον ιστό της μεγαλύτερης κατάρρευσης!!!

Αποτέλεσμα, ένα εκατομμύρια ανέργους και ως παρακαταθήκη τα χιλιάδες λουκέτα. Καταλύτης της όλης πορείας του κόμματος προς τις εκλογές θα είναι η επιβράβευση και η περιθωριοποίηση με τα μέτρα “ασπιρίνης” που εξήγγειλε και αυτούς που αφορά και απόδωσε.

Η τετραετής εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής φαίνεται εκ του αποτελέσματος και η άριστη άσκηση εξουσίας κατά τον “Αριστοτέλη”, είναι συνάρτηση της απονομής δικαιοσύνης όπου κατ’ αυτόν εξάλειψε.

Τα οικονομικά μέτρα τα οποία ανακοίνωσε προσφάτως αποτελούν παρωδία, διχάζουν τον ελληνικό λαό, δεν συνάδουν με την συλλογική προσπάθεια, γίνεται κατάτμιση (διχασμός) αγνοώντας τα σοφά λόγια του κορυφαίου μεταξύ των σοφιστών  Πρωταγόρα, δεν είναι δυνατόν να σταθούν πολιτείες χωρίς αλληλοσεβασμό και δικαιοσύνη.

Ο διαμελισμός, η απεμπόλιση και απόρριψη της μεσαίας τάξης έναντι των οικονομικών μέτρων, η συνεχής έξαρση της εγκληματικότητας, οι ατέλειες του Σκοπιανού προβλήματος που εκμεταλεύεται (αλυτρωτικά) και παραποιεί τα συμφωνηθέντα ο κ. Ζάεφ, θα έχουν καταλυτική επίδραση στην διαμόρφωση “ΣΥΡΙΖΑ” του εκλογικού αποτελέσματος.

Συμπερασματικά θα έλεγα ότι η κρίση που διαπερνά το Ευρωπαϊκό καπιταλιστικό σύστημα και διευρύνεται με προέλαση “δυναμικής” σαν όντως επιδημία με χρέος Ιταλία 2,5 τρις και άνω, προϊδεάζουν κοινωνική έκρηξη. Ως επακόλουθο η Γαλλία του κ. Μακρόν με τα σκληρά και αμείληκτα μέτρα που εξήγγειλε, η παλαϊκή προέκταση των κίτρινων γιλέκων είναι προεικόνηση, δείγμα της αρρυθμίας της Ένωσης και δυσλειτουργίας που πορεύεται.

Η εύρυθμη λειτουργικότητα του Ευρωπαϊκού συστήματος ευρίσκεται σε μια ταλάντωση δυσαρμονίας ενιαίας γραμμής συνοχής και παραγωγής. Εξάρσεις περιοδικές θα έλεγα κρατών που διχάζουν την “Ενωση” με αποτέλεσμα συνεχής στρεβλώσεις, η διαρκής πορεία των αναταράξεων εξαιτίας των σκληρών και αμείλικτων μέτρων με εδραίωση την βίαιη επιβολή.

Σε ότι αφορά τη χώρα μας κάνοντας επαναφορά η αναπτυξιακή πορεία μετά την 21-8-2018 παραμένει σε στασιμότητα, ένα είναι βέβαιο, η μετά των μνημονίων εποχή όντως θεωρείται θετικό γεγονός όμως η επούλωση των πληγών από τη μακροχρόνια κρίση πρέπει να είναι ταχεία.

Βασικοί αρνητικοί συντελεστές.
Έλλειψη ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
Υπερφορολόγηση των επιχειρήσεων στο να απομυζεί την ισχνή τους κερδοφορία.

Το τραπεζικό σύστημα προσηλωμένο στη ρύθμιση των “κόκκινων δανείων” και όχι στην κατά προτεραιότητα χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας. Προέχει η ελπίδα ότι η λήξη των μνημονίων προς ανάπτυξη δεν θα παραμείνει όνειρο ως αρχικά προείκασα αλλά πραγμάτωση αποτελεσματικότητας και ανάκαμψη της οικονομικής πολιτικής.