Τη Ρόδο και τα μάτια σας - Η υπερεκμετάλλευση βλάπτει σοβαρά

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου


Είχαμε έναν καθηγητή ο οποίος για να μας δώσει να καταλάβουμε καλύτερα το θέμα ή το πρόβλημα, χρησιμοποιούσε παραδείγματα παρμένα από την καθημερινότητα για να είναι κατανοητά και να αφομοιώνονται εύκολα.

Η εκμετάλλευση πηγών πλουτισμού και παραγωγής πρέπει να γίνεται με απόλυτο σεβασμό και στον βαθμό που να μην πλησιάζει το σημείο της υπερεκμετάλλευσης, όπως για παράδειγμα όταν έχουμε μια οικόσιτη αγελάδα αφήνουμε το μοσχαράκι να θηλάσει -η αγελάδα ξέρει πότε να το σταματήσει- και εμείς μετά αρμέγουμε το υπόλοιπο γάλα για τις ανάγκες της οικογένειας, πάντα όμως αφήνοντας μαγιά, υπόλοιπο γάλα στην αγελάδα, της χρειάζεται για να ζήσει, ενώ την ταΐζουμε αναλόγως, και επαρκώς.

Αν έχουμε μια μαλτέζικη αγελάδα που παράγει περισσότερο γάλα, τότε μπορούμε εκτός από τον θηλασμό του μοσχαριού και το γάλα της οικογένειας, να έχουμε και μια μικρή υπόλοιπη ποσότητα, για να κάνουμε τυρί φέτα, ή λίγο βούτυρο, πάντα όμως αφήνοντας μαγιά, υπόλοιπο στην αγελάδα και καλή περιποίηση.

Η Ρόδος μας σαν τουριστικός προορισμός είναι από τους καλύτερους στον κόσμο, τον προτιμούν εκατομμύρια επισκέπτες, και βέβαια μέσα από αυτήν την πολύ σημαντική οικονομική δραστηριότητα, όλος ο πληθυσμός της Ρόδου, και όλα τα επαγγέλματα ευδοκιμούν, εισπράττουν και αξιοποιούν όλα τα θετικά της στοιχεία, οφείλουν όμως η εκμετάλευση αυτών να μην φτάνει τα όρια της υπερεκμετάλλευσης, γιατί τότε βλάπτει σοβαρά την υγεία της πόλης, του νησιού, προσοχή!

Πάντως η πόλη μας, το νησί μας έστειλε σε όλους τα τελευταία χρόνια κάποια μηνύματα, προειδοποιητικά της υπερβολικής εκμετάλλευσης και μη ικανοποιητικής αποκατάστασης, και σαν για παράδειγμα το αποχετευτικό της Παλιάς Πόλης με τις υπερχειλήσεις, την αδυναμία του βιολογικού καθαρισμού επεξεργασίας λυμάτων να αντέξει τέτοιες μεγάλες ποσότητες, η έλλειψη νερού και οι γεωτρήσεις που στέρεψαν, οι διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος, ο συνωστισμός αεροπλάνων και επιβατών στο αεροδρόμιο, το κυκλοφοριακό και τα πολλά δυστυχήματα, και όλα τα άλλα που γνωρίζουν καλώς οι αρμόδιοι, τοπική αυτοδιοίκηση και τουριστικοί παράγοντες.

Δεν μονοπωλώ καθόλου την ευαισθησία της ανησυχίας μου, όπως γνωρίζω ότι πολλοί μου λένε ότι απευθύνομαι σε ώτα μη ακουόντων, ή φωνή βοώντος εν τη ερήμω, παρ’ όλα αυτά πιστεύω ότι και ένας να με ακούσει είναι βέβαιον ότι σε κάποιον άλλον θα το μεταβιβάσει και στη συνέχεια θα δημοσιοποιηθεί επαρκώς και οι ευαίσθητοι είναι βέβαιον ότι θα συγκινηθούν για το καλό όλων μας και η αγελάδα θα ζήσει, αφήνοντας καλούς κληρονόμους.