Χρειάζεται ψυχραιμία στον Κολοσσό

Από τη μία, είναι θετικό το ότι οι διοικούντες την ΚΑΕ παίρνουν μέτρα προκειμένου να σώσουν τον Κολοσσό από τον υποβιβασμό γιατί σημαίνει ότι δεν τα έχουν παρατήσει. Όχι ακόμη, τουλάχιστον. Από την άλλη, η αθλητική ιστορία δεν βρίθει ιστοριών για ομάδες που άλλαζαν παίκτες και προπονητές σαν τα πουκάμισα και στο τέλος πέτυχαν το στόχο τους.

Η ίδια η ομάδα της Ρόδου είχε για χρόνια υιοθετήσει τη λογική του «αφήνουμε τον άνθρωπο να δουλέψει με την ησυχία του και του δίνουμε χρόνο για να φέρει αποτελέσματα». Γενικότερα δεν υπήρχε αυτή η …τάση αντικατάστασης, ούτε στην τεχνική ηγεσία ούτε στο ρόστερ, παρά μόνο σε περιπτώσεις ανάγκης ή ξαφνικού (πειθαρχικού) παραπτώματος. Η «εποχή Λυκογιάννη», άλλωστε, έληξε μόλις τον περασμένο Μάιο και τα οφέλη αυτής της εποχής είναι αρκετά νωπά στη μνήμη του κάθε φίλου των «θαλασσί».

Πώς γίνεται φέτος αυτή η λογική να έχει πάψει να ισχύει αφορά σε μία αλυσίδα γεγονότων που βάση της έχει το οικονομικό. Πάρθηκαν αποφάσεις το περασμένο καλοκαίρι που είτε προήλθαν από λανθασμένες συμβουλές «ειδημόνων» είτε οι επιλογές μπήκαν στη ζυγαριά και «κέρδισε» η οικονομικότερη. Το τι έφταιξε και τι όχι, δεν είναι, ωστόσο, της παρούσης. Ο απολογισμός θα γίνει στο τέλος της χρονιάς και ανεξάρτητα από το αν ο Κολοσσός έχει μείνει στην Basket League, θα πρέπει με ηρεμία και σύνεση οι αρμόδιοι να τα βάλουν κάτω, να αναλάβουν ευθύνες και να ορίσουν καινούρια «ρότα».

Στην παρούσα φάση προέχει να «καθαρίσει» το μυαλό όλων και να παρθούν αποφάσεις οι οποίες έχουν συζητηθεί ενδελεχώς και είναι ομόφωνες. Το θέμα του προπονητή «ζεματάει» όχι γιατί λύθηκε η συνεργασία με τον Φλεβαράκη σε μία κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος αλλά γιατί δεν φαίνεται να υπάρχει καλή λύση για την αντικατάσταση. Και το «καλή» μεταφράζεται διαφορετικά για τους περισσότερους με «το μαχαίρι και το καρπούζι» στην ΚΑΕ.

Ο ένας έχει πολύ υψηλό κασέ, ο άλλος δεν έχει αρκετή εμπειρία, ο τρίτος έχει προηγούμενα, ο τέταρτος έχει μείνει πολύ καιρό εκτός ελληνικής πραγματικότητας και πάει λέγοντας. Όλα τα παραπάνω είναι αποδεκτά αλλά κάπου πρέπει να καταλήξουν και μέχρι χθες το βράδυ την ψήφο εμπιστοσύνης της διοίκησης είχε ο assistant, Στάθης Νεραντζάκης. Βέβαια, εφόσον τον περιβάλλουν – και δικαιολογημένα – με τόση εμπιστοσύνη, ήταν κάπως unfair να δεχθούν τον όρο του Φλεβαράκη να φέρει δικό του βοηθό στην ομάδα.

Προφανώς, οι άνθρωποι του Κολοσσού είδαν το παράδειγμα της Κύμης, που έδωσε «τα κλειδιά» στον Ισίδωρο Κουτσό αντί να φέρει καινούριο προπονητή, και θεώρησαν σωστό να το μιμηθούν. Τουλάχιστον, μέχρι νεοτέρας. Όμως, στη χώρα που ασπάζεται σαν θρησκεία το «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού», λίγοι θα εκπλαγούν αν ο Νεραντζάκης «βγάλει» τη χρονιά ως head coach.

Εκείνος, πάντως, προπονεί τους «θαλασσί» αυτές τις μέρες γιατί ας μην ξεχνάμε πως έχουμε και «τελικό» το Σάββατο κόντρα στον Χολαργό. Είναι η δεύτερη φορά φέτος που ο Νεραντζάκης αναλαμβάνει χρέη πρώτου προπονητή κατά τη διάρκεια εβδομάδας προπονήσεων όμως την πρώτη φορά είχε αναβληθεί το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό και δεν είχε ντεμπουτάρει επίσημα στον πάγκο.